Vuurtoren van de week

 

Vanaf 24 augustus 2011 t/m 17 augustus 2016 werd er wekelijks een Vuurtoren van de week geplaatst in het "Contact met de Egmonden".

Na 260 afleveringen een pauze van een jaar, vanaf 23 augustus 2017 is de draad weer opgepakt.

Geboren en getogen in Egmond zal waarschijnlijk hier mijn liefde voor zee, visserij en vuurtorens ontstaan zijn.

De meeste foto's zijn door mijzelf gemaakt, zoniet dan is de naam van de maker vermeld.

 

Heel veel informatie over Nederlandse vuurtorens op:

www.vuurtorens.org

http://vuurtorensinnederland.nl/

http://kustverlichtingsmuseumhoekvanholland.nl/

 

 

 

   

330 – Galle

Sri Lanka, voorheen Ceylon geheten, is te vinden in Zuid-Azië. Het is een eilandstaat in de Indische Oceaan. Sri Lanka staat bekend om de productie en export van o.a. thee, koffie, rubber en kokosnoten. Tropische bossen en stranden maken het land tot een geliefde vakantie bestemming. In de 16e eeuw werd het land gekoloniseerd door Portugal en Nederland. In 1815 kwam het land onder het bestuur van het Britse Rijk, in 1948 werd het zelfstandig. De havenstad Galle is de hoofdstad van het gelijknamige district. In de stad is nog veelte zien van de vroegere Nederlandse overheersing. In Matara, op 40 km van Galle staat zelfs een fort met de naam ‘Redoute van Eck’. Het oorspronkelijke station van de vuurtoren van Galle werd opgericht in 1848, deze werd in 1934 door brand verwoest. Het is het oudste lichtstation van Sri Lanka. De huidige vuurtoren bevindt zich 100 meter van de oorspronkelijke locatie en in 1939 binnen de muren van het oude Galle fort gebouwd. Deze gietijzeren toren is 26,5 meter hoog en heeft een lichthoogte van 28 meter. Om de 15 seconden geeft het licht twee witte flitsen. Je vindt hem aan het einde van het schiereiland dat de haven van Galle beschermt.


Coördinaten: 6° 01’ 53” N - 80° 13’ 10” O


Foto: Marco Konijn

329 – Kjelds Nor

Het Deense eiland Langeland ligt tussen de Grote Belt en de baai van Kiel. Aan de oostkant is een veerverbinding met Lolland, aan de westkant kom je via de Langelandbrug en het eiland Tåsinge op Fünen. Op Langeland vind je nog rust en ruimte met aan de zuidkant klifpaden. Tot op heden heb ik er helaas nog geen fraaie vakantie bungalow kunnen vinden. Om bij de vuurtoren te komen rij je over slingerende smalle wegen door een glooiend landschap. Begin mei staan de sterk geurende koolzaadvelden volop in bloei. De vuurtoren Kjelds Nor staat op het zuidelijkste puntje van Langeland, vlak bij een klein strandje, afgeschermd met rotsblokken. Hij is sinds 1905 in bedrijf en werd in 1991 geautomatiseerd. Ook deze vuurtoren heeft een fraaie galerij en boven het lichthuis de gebruikelijke rode kap. Hij is 34 meter hoog en heeft een lichthoogte van 39 meter. Iedere 20 seconden geeft het licht twee witte flitsen. Volgens mijn laatste informatie kan hij nog beklommen worden, je moet wel 147 treden overwinnen, het uitzicht maakt deze inspanning meer dan goed. Langeland, een eiland waar je graag terugkomt.


Coördinaten: 54° 43' 51.8'' N - 10° 43' 17.2'' O

328 – Sædding Strand

Sædding, een badplaats ten noordwesten van Esbjerg. De vertaling van Sædding is Waddenzee. Een toepasselijke naam voor het gebied tussen het vasteland en het schiereiland Skallingen en het waddeneiland Fanø. Door de vele zandbanken zijn de diverse vuurtorens nog steeds noodzakelijk. Naast de havenlichten staan er rond Esbjerg en Sædding  welgeteld acht! De toegang tot de haven van Esbjerg is altijd gevaarlijk geweest. Het strand bij Sædding is ruim drie kilometer lang, de duinvoet is voorzien van een verhard wandel/fietspad. Diverse vrije parkeerplaatsen en trappen naar beneden maken het strand makkelijk bereikbaar. Vrijstaande woningen geven mede aan dat er in Denemarken nog voldoende ruimte is. De 22 meter hoge vuurtoren werd gebouwd in 1953. Met een lichthoogte van 37 meter heeft  het continue witte licht bij helder weer een bereik van wel 32 kilometer. Natuurlijk, het is geen fraaie vuurtoren, maar in Denemarken is het functionele vaak doorslaggevend. En dit stalen bouwwerk voldoet daaraan. Deze vuurtoren vormt met de “forfyr” (linksboven) en “mellemfyr” (rechtsonder) een lichtlijn. De twee laatste torentjes zijn in deze rubriek eerder besproken.


Coördinaten: 55° 30’ 10.6” N - 08° 24’ 55.3” O

327 – Raufarhöfn

Raufarhöfn is een plaats in het noordoosten van IJsland in de regio Norðurland eystra. Het ligt aan de oostkust van de vlakke en tamelijk troosteloze Melrakkaslétta vlakte. Oorspronkelijk was Raufarhöfn eigenlijk niets meer dan een boerderij, genaamd Reiðarhöfn. In 1836 kreeg het de status van handelscentrum. De naam betekent zoiets als Gathaven, waarbij het gat slaat op een opening in de kust naar zee toe. In het begin van de grote haringvangsten rond IJsland werd de haven opgeknapt en in de vijftiger jaren van de vorige eeuw had Raufarhöfn even de grootste haringverwerkingsindustrie van IJsland. De poolcirkel ligt 10 kilometer naar het noorden. Aan de oostkant van de ingang van de haven van Raufarhöfn is deze vuurtoren te vinden. Actief sinds 1931. Met een hoogte van slechts 10 meter is de lichthoogte toch 33 meter. Iedere 20 seconden geeft het licht drie flitsen (wit, rood of groen), afhankelijk van de richting. Het is een vierkante betonnen toren met een fraai rode lantaaern en galerij. De toren is via de weg bereikbaar. Een tafel naast de vuurtoren nodigt uit even te gaan zitten en te genieten van het uitzicht.


Coördinaten: 66° 27’ 14.7” N - 15° 55’ 57” W


Foto: Wim van der Craats

326 – Lühe Grünendeich

Het afgelopen jaar zijn in deze rubriek al diverse keren vuurtorens besproken die langs de Elbe staan. In tegenstelling tot wat de foto suggereert staat deze vuurtoren aan de Kirchstieg, midden in het dorp, ongeveer 350 meter van de Elbedijk. Door zijn lengte van 38 meter is hij echter niet te missen. De lichthoogte van deze toren is 35,5 meter. Hij is ontworpen door de Hamburgse architect J.H. Hartje en werd op 1 januari 1900 in gebruik genomen. Het licht gaat twee seconden aan en twee seconden uit, gesynchroniseerd met het op 1500 meter staande Unterfeuer en werd in 1927 geëlektrificeerd. Automatisering volgde in 1972. Het is een zeshoekige stalen toren met een centrale buis, gemonteerd op een bakstenen voet. Een wenteltrap in deze buis leidt naar de ronde lantaarn. Het dak van de lantaarn en de galerij zijn zwart geschilderd. Onder de lantaarn bevinden zich de voormalige opslagruimte en de wachtkamer. Deze vuurtoren is sinds 1928 beschilderd met rode en witte horizontale banden, oorspronkelijk was hij geheel wit. In 1994 werd deze toren gerestaureerd en gemoderniseerd. Lühe ligt in het zogenaamde Altes Land, een enorme fruit producerende regio. In het voorjaar met ontelbaar bloeiende fruitbomen.


Coördinaten: 53° 34’ 25.8” N - 09° 36’ 34.6” O

325 – Cayeux-sur-Mer

In het  noorden van Frankrijk, tussen Dieppe en Boulogne-sur-Mer is de vuurtoren van Cayeux-sur-Mer te vinden. Hij staat in het dorpje Brighton-les-Pins. Het oorspronkelijke station werd opgericht rond 1770. Op 1 december 1835 werd op die plaats een 27 meter hoge, metalen toren in gebruik genomen. Zoals veel vuurtorens aan de Franse kusten werd deze op 31 augustus 1944 door Duitse troepen vernietigd. Op 25 april 1947 wordt een voorlopig licht operationeel, dit in afwachting van de bouw van de huidige toren. Deze nieuwe vuurtoren is klaar in september 1951. Het is een ronde, gemetselde toren met een hoogte van 32 meter. De lichthoogte is eveneens 32 meter. De lantaarn en dubbele galerij zijn rood geschilderd, de onderkant wit. Om de vijf seconden geeft hij een rode flits. De vuurtoren is ontworpen door de architecten Cahon en Barrière. In 1999 is deze vuurtoren geautomatiseerd. Gelegen op de klif Route Blanche in het dorp Brighton, 2 km ten noordoosten van Cayeux-sur-Mer en ongeveer 20 km ten westen van St. Valery-sur-Somme.


Coördinaten: 50° 11’ 40.5” N - 01° 30’ 41.7” O


Foto: Ryanne Richter

324 – Havenlichten Esbjerg

Esbjerg is de grootste havenstad van Denemarken en ligt aan de westkust van Jutland. De laatste tijd is Esbjerg nog wel eens in het nieuws sinds Rafael van der Vaart daar, samen met zijn vriendin Estavana Polman, woont. Ook Van der Vaart is tot de conclusie gekomen dat het in Denemarken goed toeven is. "Het is hier heel rustig. Er gebeurt niet zo veel", aldus Van der Vaart. Tot de bouw van de havenstad werd door de Deense regering in 1868 besloten nadat Denemarken door de Tweede Duits-Deense oorlog de hertogdommen Sleeswijk en Holstein en daarmee ook Altona, zijn Noordzeehaven was kwijtgeraakt. Visserij en zeevaart uit naburige plaatsen vestigden zich te Esbjerg, waardoor de plaats snel groeide. De laatste jaren neemt het belang van de visserij af. Esbjerg is nu een belangrijke haven voor Offshore. Bij de ingang van de visserijhaven staan twee havenlichten, oorspronkelijk geplaatst in 1889. Ze zijn beide 3 meter hoog en hebben een lichthoogte van 8 meter. Het oranje/rode havenlicht geeft iedere 3 seconden een rode flits van 0,7 seconde, het groene havenlicht iedere 3 seconden een groene flits van 0,75 seconde.


Coördinaten: 55° 28’ 18.6” N - 08° 25’ 24.3”

 

323 – Lichtschip XVII (Gedser Rev)

Het lichtschip (fyrskip) XVII (Gedser Rev) werd in 1895 op de scheepswerf N.F. Hansen in Odense van eikenhout gebouwd. Met een lengte van 33,6 meter en een breedte van 6,4 meter werd het een grotere versie van de gebruikelijke lichtschepen. Hij dankt zijn naam aan het Gedser Rev ten zuiden van Falster waar hij het grootste deel van zijn werkzame leven gestationeerd was. Tussen 1895 en 1919 lag het schip op de positie “Lappegrund”, 2 kilometer ten noorden van Kasteel Kronborg in Helsingør. Daarna werd het verplaatst naar Gedser Rev. Tijdens de Tweede Wereldoorlog eiste de Wehrmacht een verplaatsing naar de Storebelt en Anhold omdat het lichtschip een risico vormde bij het leggen van mijnen. Na de oorlog keerde het terug naar Gedser Rev. Tijdens een restauratie in 1954 werd het schip aangevaren en zonk. Het werd gelicht en hersteld om weer dienst te doen. In 1972 werd dit lichtschip ontmanteld en voor 50.000 kronen aangekocht door het A.P. Møller Fonds die het schonk aan het Nationaal Museum in Roskilde. Gepensioneerden zorgden in eerste instantie voor het onderhoud. Groot onderhoud bleek echter onvermijdelijk, uitgevoerd door Hvide Sande Shipping en in 2014 voltooid. Door de aanwezigheid van veel van zijn technische uitrusting bleek het schip erg geschikt als museumschip en kreeg het een plaats in de Nyhavn in Kopenhagen, een fantastische plek met de gekleurde panden op de achtergrond.


Coördinaten: 55° 40’ 47.77” N - 12° 55’ 22.92” O

Foto: Martin Gerritsen

 

322 – Sillerslev

Het vuurtorentje van Sillerslev vind je op het eiland Mors in de Limfjord. De Limfjord, een binnenzee in de kop van Jutland. Op Mors is ook het dorpje Gjølte vinden, hier werd in 1959 voor het eerst de ‘troll doll’ gemaakt, een populair houten poppetje. De vuurtoren staat een stukje landinwaarts. Als je naar het haventje rijdt en naar het binnenland kijkt is hij niet te missen. Hij vormt met het torentje in de haven een lichtlijn. De afstand tussen beide is ongeveer 1,2 kilometer. Het gebouw is 13 meter hoog, de lichthoogte is 28 meter. Het is een piramidevormige houten toren met lantaarnkamer en galerij. Het licht gaat twee seconden aan en twee seconden uit en komt naar buiten door een vierkant venster. De vuurtoren is wit geschilderd en heeft onder de galerij een rode band. In het haventje is een kleine whisky stokerij te vinden. In Denemarken zijn tientallen houten torens te vinden die min of meer hetzelfde uiterlijk hebben. Deze is nog redelijk hoog, mede door de plaatsing op ruim een kilometer van het water, vaak zijn ze niet hoger dan een paar meter.


Coördinaten: 56° 41’ 29.1” N - 08° 44’ 27.3”

 

321 – Cap d'Arme

Het eiland Porquerolles is de meest westelijke van de Zuid-Franse eilandengroep Îles d’Hyères. Het eiland is ongeveer 7,5 kilometer lang en 3 kilometer breed. De zuidkust is heuvelachtig met kliffen. De noordkust heeft lange stranden. Het hoogste punt ligt op 142 meter. Van 1912 tot 1935 was het eiland eigendom van de Belgische ondernemer François Joseph Fournier die er  wijn verbouwde. Porquerolles heeft zo'n tweehonderd inwoners die merendeels rond de haven wonen. Het eiland is grotendeels natuurgebied. De vuurtoren van Cap d'Arme bevindt zich op de uiterste zuidelijke punt van het eiland en werd operationeel in 1837. Het is een 20 meter hoge, vierkante stenen toren met lantaarn en galerij, oplopend vanuit een stenen huis met één verdieping. Hij is gebouwd van ongeverfde witte stenen. De lantaarn, met een lichthoogte van 80 meter, is zwart geschilderd. In 1944 redde de eenmansactie van bewaker Joseph Pellegrino de vuurtoren van de ondergang door een klein detachement Duitse troepen te weerstaan die de toren wilden vernietigen. Voor deze heldendaad kreeg Pellegrino de Croix de l'Légion d'Honneur, de hoogste onderscheiding van Frankrijk. De vuurtoren is een populaire attractie vanwege het spectaculaire uitzicht op de Middellandse Zee en de Îles d'Hyères. Hij is bereikbaar na een wandeling van ongeveer 2,5 km vanuit het dorp Porquerolles. In de vuurtoren is een klein museum aanwezig.


Coördinaten: 42° 59’ 00” N - 6° 12’ 22” O


Foto: Robert-Jan Zwart

 

 

320 – Unterfeuer Krautsand

Het Unterfeuer Krautsand werd gebouwd in 1978. Deze vuurtoren staat langs de drukbevaren Elbe. Hij verving het oude Unterfeuer die in datzelfde jaar helaas is gesloopt. Deze oude toren werd operationeel in 1901. Halverwege de jaren zeventig werden langs de oevers van de Elbe nieuwe dijken aangelegd, de oude toren stond in de weg en werd afgebroken. De fundering is in de dijk achtergebleven. De nieuwe toren bestaat uit één stuk en is met behulp van een kraan op de voorbereide fundering geplaatst. Vervolgens moesten alleen de fundering en toren aan elkaar worden geschroefd en de elektrische verbindingen tot stand worden gebracht. Mochten toekomstige veranderingen in de loop van de Elbe het noodzakelijk maken om de gerichte vuurlijn aan te passen, dan kan de toren eenvoudig worden verplaatst. De 20,3 meter hoge vuurtoren is gemaakt van glasvezelversterkte kunststof. De lichthoogte bedraagt 20 meter. Het licht gaat vier seconden aan en vier seconden uit. De toren is beschilderd in de gebruikelijke kleuren rood en wit. Deze vuurtoren staat aan de binnenkant van de Elbe-dijk, tegenover Glückstadt. De lantaarnkamer is van binnen zwart geverfd, zodat er geen reflecties zijn.


Coördinaten: 53° 45’ 18.65” N - 09° 23’ 15.02”

 

 

319 – Shabla

De vuurtoren Shabla (Шабленски фар) is de oudste vuurtoren aan de kust van de Bulgaarse Zwarte Zee. Hij staat op de meest oostelijke punt van het land, kaap Shabla. Het nieuwjaar begint hier 19 minuten eerder dan in de hoofdstad Sofia. Het oorspronkelijke station werd opgericht in 1786, Bulgarije behoorde op dat moment nog tot het Ottomaanse Rijk. De huidige toren is operationeel geworden in 1856. Het verhaal gaat dat men heeft getracht één van de zeven wereldwonderen, de vuurtoren van Pharos, te kopiëren. Deze vuurtoren is 32 meter hoog en heeft een lichthoogte van 36 meter. Iedere 20 seconden geeft hij drie witte flitsen. Het is een achthoekige bakstenen toren met lantaarn en galerij, gebouwd op een grote vierkante voet. Hij is beschilderd met rode en witte banden, alhoewel het rood wat verbleekt is. Aan de voet van de toren staat het huis van de vuurtorenwachter. Deze vuurtoren is niet alleen de oudste, maar ook de hoogste en bekendste vuurtoren van Bulgarije en nog steeds bemand. Zoals veel objecten in Bulgarije ziet de toren er vervallen uit. Rond de vuurtoren zijn stalen banden gespannen, waarschijnlijk om uiteenvallen te voorkomen. De regio staat bekend om zijn onderwater riffen. Mede hierdoor heeft deze vuurtoren een belangrijke functie, ook in 2018 zijn nog niet alle schepen uitgerust met GPS-systemen.


Coördinaten: 43° 32’ 25.02” N - 28° 36’ 25.27” O


Foto: Koos Woestenburg

 

 

318 - Havenlicht Stavoren

Stavoren, en klein plaatsje in de zuidwest punt van Friesland, is zo’n 300 jaar voor Christus ontstaan. In de 11e eeuw kreeg het stadsrechten. Stavoren was destijds een belangrijke havenstad en van hieruit werden de handelsrelaties met de landen rond de Oostzee onderhouden. Daar vandaan werd veel graan vervoerd naar o.a. Amsterdam. In 1385 werd Stavoren lid van de Hanze, een samenwerkingsverband van handelaren en steden tijdens de Middeleeuwen. Aan het einde van de Middeleeuwen raakte het stadje steeds meer in verval. De haven verzandde en bij de graanhandel speelde Stavoren geen rol van betekenis meer. Velen zullen ook de sage kennen over het Vrouwtje van Stavoren. Het rode havenlicht is in gebruik sinds 1885. De rode verf draagt de toren pas sinds 1919. Daarvoor was hij groen geverfd. Pas sinds de inwerkingtreding van internationale overeenkomsten, die gericht waren op het standaardiseren van het zeescheepvaartsysteem, veranderde dit noordelijk havenlicht van kleur. Er werd afgesproken dat havenlichten aan bakboordzijde rood moesten zijn. Dit havenlicht is opgebouwd uit  zes gietijzeren panelen. Een trap leidt naar de balustrade. Het gietijzeren lichthuis heeft een koepeldak. Het geplaatste optiek is nog origineel maar werkt met een elektrische lamp.  De lichthoogte is 8 meter. Sinds 1999 is dit havenlicht een Rijksmonument.


Coördinaten: 52° 53’ 11.24” N - 05° 21’ 08.45”

 

 

317 – Súgandisey

Stykkishólmur is een stad die te vinden is in het westen van IJsland, gelegen op het noordelijke deel van het schiereiland Snaefellsnes. Het is een centrum van diensten en handel voor het gebied. De meeste mensen leven van vissen en toerisme. De oorsprong van Stykkishólmur kan worden herleid tot zijn natuurlijke haven. Schaakkampioen Bobby Fischer was van plan te verhuizen naar Stykkishólmur, vlak voor zijn plotselinge dood in 2008. De omgeving heeft een echt subpolair zeeklimaat, de minst koude van alle poolklimaten. De zomers zijn er koel.  De hele vuurtoren Súgandisey  bestaat uit de lantaarnkamer die ooit werd gebruikt in de vuurtoren van Grótta, dichtbij Reykjavik. Deze werd in 1948 verplaatst naar Súgandisey en vanaf dat moment operationeel. De lantaarkamer werd gebouwd in 1897 en is de oudste die nog steeds in gebruik is in IJsland. De 3,5 meter hoge vuurtoren is rood geschilderd, met uitzondering van de gele voet. De lichthoogte is 30 meter. Je vindt hem op het hoogste punt van het eiland Súgandisey ten noorden van de haven van Stykkishólmur.


Coördinaten: 65° 04’ 49.0” N - 22° 43’ 24.4” W


Foto: Wim van der Craats

 

 

316 – Unterfeuer Bremerhaven

Bremen was met de Noordzee verbonden via de Wezer, maar deze verzandde waardoor schepen de haven steeds moeilijker konden bereiken. In 1827 kocht de stad land en de eerste (Bremer)haven kwam in 1830 tot stand, waardoor Bremerhaven een belangrijke havenplaats werd. De groei ging snel en na de Alter Hafen volgde de Neue Hafen. Ze lagen beide achter een schutsluis zodat ze van het getij geen last hadden. Inmiddels heeft ook Bremerhaven containerterminals, de kade hiervan heeft een lengte van 5 kilometer. Het Unterfeuer Bremerhaven is in werking sinds 1893. Door de lokale bevolking wordt hij de “minaret” genoemd alhoewel hij op afstand ook wel op een speelgoedtoren lijkt. Anderen spreken over “uientoren”, deze bijnaam verwijst naar de ronde bal in de top. Het is een ronde, gietijzeren toren met galerij. Deze vuurtoren werd in 1942 geëlektrificeerd. Vanaf 1973 wordt hij op afstand bestuurd. De toren is 26 meter hoog en heeft een lichthoogte van 21 meter. Het witte licht gaat twee seconden aan en twee seconden uit. In 1992 werd deze vuurtoren 56 meter verplaatst naar de huidige locatie en tegelijkertijd op een iets hogere basis geplaatst. Dit om de zichtbaarheid te verbeteren. Hij staat nu net naast het buitenterrein van de dierentuin.


Coördinaten: 53° 12’ 40” N - 08° 34’ 11.27”

 

 

315 – Punta Jandia

De Canarische eilanden, een archipel in de Atlantische oceaan. Wie kent ze niet? Het is voor velen een geliefde vakantie bestemming. Eén van deze eilanden is Fuerteventura. Het eiland hoort bij Spanje en ligt ongeveer 100 kilometer voor de noordwestkust van Afrika. Het eiland is van vulkanische oorsprong en heeft een zeer droog klimaat. Het landschap wekt op het eerste gezicht een onherbergzame indruk. Het is moeilijk voor te stellen, maar ooit was ook Fuerteventura voor een groot deel bedekt met bossen. Ongereguleerde houtkap in het verleden deden de bossen in snel tempo verdwijnen. Het station van de vuurtoren Punta Jandia werd opgericht in 1864. De naam is afgeleid van de locatie op het eiland, de Punta de Jandia op het zuidwestelijk deel van Fuenteventura. Het is een ronde toren met lantaarn en galerij, verbonden met het huis van de bewaker. De vuurtoren is niet geschilderd. Hij is 19 meter hoog en heeft een lichthoogte van 33 meter. Om de vier seconden geeft hij een witte flits. De lantaarn is geheel van glas, zelfs de koepel. Het is één van de oudste vuurtorens van de Canarische eilanden, de vuurtoren Punta de Anaga op Tenerife werd ook in hetzelfde jaar geopend.


Coördinaten: 28° 03’ 56.88” N - 14° 30’ 26.5” W


Foto: Wim van der Craats

 

 

314 – Oberfeuer Geestemünde

Geestemünde ligt ten zuiden van de monding van de rivier de Geeste en is een district in de gemeente Bremerhaven. In het begin van de 19e eeuw werd Bremerhaven een belangrijke havenplaats. De Geeste mondt uit in de Wezer, niet ver van de Noordzee. Tussen 1891 en 1896 werd de visserijhaven van Geestemünde gebouwd. Tevens is het een belangrijke scheepswerf locatie. Het Oberfeuer Geestemünde heeft een moderne look, zoals veel vuurtorens langs de Elbe en de Wezer. Deze look komt meestal niet overeen met het beeld dat we van vuurtorens hebben. Ze staan ook vaak in industriegebieden en zijn lastig vrijstaand te fotograferen. Maar ja, ze worden ook niet gebouwd om fotografen te plezieren. Deze toren werd operationeel in 1973. Hij is 25 meter hoog en heeft een lichthoogte van 27 meter. Het is een slanke ronde cilindrische toren met een grote trechtervormige, rode bovenkant. Hij geeft een wit licht dat iedere 6 seconden gedurende 5 seconden uitgaat. De rood en wit gestreepte pijp staat ongeveer 340 meter van het Unterfeuer en wijst de schepen door de ‘Blexener Bogen’ naar de Noordzee.


Coördinaten: 53° 31’ 59” N - 08° 34’ 47”

 

 

313 – Ardnamurchan Lighthouse

Schotse vuurtorens hebben nog zelden in deze rubriek gestaan. Was dan ook blij verrast dat Jan-Jaap Koopman een foto van de Ardnamurchan Lighthouse naar mij toestuurde. Deze vuurtoren werd operationeel in 1849. Het is een granieten cilindrische toren. Het graniet kwam van het eiland Mull. De lantaarn is zwart geschilderd. Deze toren is 36 meter hoog en heeft een lichthoogte van 55 meter. Hij werd ontworpen door Alan Stevenson. Het is de enige vuurtoren in het Verenigd Koninkrijk die in de Egyptische stijl is gebouwd. Iedere 20 seconden geeft hij twee witte flitsen.  Het schiereiland Ardnamurchan ligt ten westen van Fort William in de West Highlands van Schotland. Net als alle andere vuurtorens in Schotland werkt deze vuurtoren nu automatisch, maar hij blijft volledig operationeel en speelt nog steeds een vitale rol bij het waarborgen van de veiligheid van alle schepen die de wateren langs de westkust van Schotland bevaren. U kunt zich een leven als vuurtorenwachter voorstellen door in het Keeper's West Cottage te verblijven, dat het hele jaar door te huur is als vakantiewoning met eigen kookgelegenheid. Het huisje werd gebouwd op hetzelfde moment als de vuurtoren en biedt nu een unieke vakantie-ervaring. Van 1 april tot 31 oktober kan de vuurtoren beklommen worden. Heb je niet de energie om te toren te beklimmen? Vanaf het uitkijkplatform (met de gigantische misthoorn) heb je een spectaculair uitzicht over de omgeving. De toren staat aan het einde van een smalle weg (met passeerplaatsen), ongeveer 11 kilometer ten westen van Klichoan. Bij de vuurtoren is voldoende parkeerruimte beschikbaar.


Coördinaten: 56° 43’ 37.56” N - 6° 13’ 33.6” W


Foto: Jan-Jaap Koopman

 

 

312 – Sandstedt

Het oude Oberfeuer Sandstedt staat op de oostelijke oever van de Weser, niet ver van de veerboot die je naar de westelijke oever kan brengen. Het is een 19 meter hoog bouwwerk, rood geschilderd, heeft een rode lantaarn en een koperen dak. Zoals gebruikelijk bij koper laten weersinvloeden het dak groen uitslaan. De vuurtoren is voorzien van een ronde galerij. Door plaatsing achter de dijk bedroeg de lichthoogte slechts 14 meter. Deze vuurtoren is operationeel geweest tussen 1898 en 1981. Tussen 1896 en 1898 werden veel grotendeels gestandaardiseerde vuurtorens gebouwd tussen Bremen en Bremerhaven. De reden hiervoor was een correctie van het verloop van de Weser om het nog grotere schepen mogelijk te maken Bremen te naderen. Een verdere correctie van de Weser vond plaats tussen 1973 en 1979 en maakte het noodzakelijk dat de vuurtoren in 1981 werd vervangen door een nieuwe, die slechts een paar honderd meter verder staat. De oude toren is natuurlijk niet direct moeders mooiste….maar om één of andere manier heb ik iets met dit nostalgische torentje. En het is natuurlijk fantastisch dat hij bewaard wordt, alhoewel een opknapbeurt inmiddels wel noodzakelijk is.


Coördinaten: 53° 22’ 01” N - 8° 30’ 51”

 

311 – Le phare de Chassiron

De vuurtoren van Chassiron, gelegen op een rotsachtige klif, bevindt zich aan het noordelijke uiteinde van het eiland Oléron, nabij de stad Saint-Denis-d'Oléron. De vuurtoren stelt zeilers in staat om de wateren van de Pertuis d'Antioche binnen te komen, een plaats bezaaid met riffen en beroemd om zijn vele scheepswrakken. De eerste toren van Chassiron, 33 meter hoog, werd in 1685 gebouwd. De huidige toren werd gebouwd in 1836 en op 1 december van dat jaar in gebruik genomen. Deze vuurtoren heeft een hoogte van 43 meter, de lichthoogte bedraagt 50 meter. Iedere 10 seconden geeft hij 8 witte flitsen. De fundering heeft een diameter van 18 meter en is 3 meter diep. Elektrificatie vond plaats in 1930 en in 1998 werd hij geautomatiseerd. Vóór 1926 was de vuurtoren van Chassiron helemaal wit. Vanaf deze datum zijn drie zwarte banden geschilderd om hem beter te onderscheiden van de vuurtoren van Whales. Vandaag werkt de vuurtorenlamp met een halogeenlamp van 250 watt en kunnen de acht lichtstralen op een heldere dag tot 52 kilometer zichtbaar zijn. Deze vuurtoren heeft een wenteltrap van 224 treden, bij helder weer kunt u de steden La Rochelle, het Ile de Ré en een noordelijk deel van het eiland Oléron bewonderen.


Coördinaten: 46° 02’ 48” N - 1° 24’ 37” W


Foto: Christine Deumers

310 – Lemmer

Ook Lemmer had ooit een boeiend maritiem verleden. Deze lag in de zeventiende en achttiende eeuw. Lemmer fungeerde als doorvoerhaven tussen het noorden van Nederland en Amsterdam. Ook is er vanuit Lemmer een paar eeuwen intensief visserij op de voormalige Zuiderzee bedreven. In 1887 werd een nieuwe vuurtoren gebouwd, alhoewel daarvoor ook al over ‘vuren’ werd gesproken. Deze werd in 1896 verplaatst naar de westelijke havendam. Nadat in 1939 de dijk tussen Lemmer en Urk werd gesloten is het licht gedoofd. In de jaren daarvoor werd er aan de toren al geen onderhoud meer gepleegd. Er is meerdere malen overwogen de toren op te knappen en voor het nageslacht te bewaren. De jeugd nam de vuurtoren in bezit als speelobject. Uiteindelijk werd besloten de toren af te breken, hetgeen geschiedde in 1968. Pieter Verhoeff, een filmmaker uit Lemmer, had voor zijn film “De vuurtoren” een vuurtoren nodig. Hij zorgde voor een replica van “De reus van Lemmer”. Dat die opnamen gemaakt zijn in Stavoren, ach… De toren werd daarna in Stavoren weer afgebroken en naar Lemmer vervoerd. Daar staat hij sinds 17 januari 1994 op zijn oude plek. Zonder licht, dat mag niet van Rijkswaterstaat, het zou voor verwarring kunnen zorgen in combinatie met de huidige havenlichten.


Coördinaten: 52° 50’ 19” N - 5° 42’ 28”

 

309 – Kaap Finisterre

Kaap Finisterre is een 600 meter hoge granietheuvel in de gemeente Fisterra in het Spaanse Galicië. De naam is afgeleid van het Latijnse Finis Terrae, ofwel daar waar de wereld ophoudt. Volgens overlevering kreeg de kaap deze naam toebedeeld door de Romeinen die dachten dat de westelijke wereld tot het einde van dit schiereiland reikte. Kaap Finisterre is het eindpunt van de Camiño de Santiago (de weg van St. James), een traditionele route van bedevaart die 90 km vanaf de Kathedraal van Santiago de Compostela doorloopt. De vuurtoren is de tweede meest bezochte toeristische bestemming in Galicië, na de kathedraal. Jan van der Reep, de maker van de foto liep een groot deel van deze pelgrimsroute. De vuurtoren op deze kaap dateert van 1853. Het is een achthoekige cilindrische granieten toren. De toren is gelukkig niet geschilderd, de lantaarn is van zilverachtig metaal. Deze actieve vuurtoren is 17 meter hoog en heeft een lichthoogte van 143 meter. Om de vijf seconden geeft hij een witte flits. Dit is een van de beroemdste vuurtorens van Spanje, aan het einde van een smal, naar het zuiden gericht voorgebergte met een spectaculair uitzicht op de Atlantische Oceaan. De vroege geschiedenis van het station is niet goed bekend, maar er zijn al in 1673 meldingen van lichten op de kaap. Deze vuurtoren is via de weg bereikbaar, het aantal parkeerplaatsen is echter beperkt.


Coördinaten: 42° 52’ 56.38” N - 9° 16’ 18.71” W


Foto: Jan van der Reep

 

 

308 – Fedderwardersiel

Fedderwardersiel is een Duits dorpje in de gemeente Butjadingen in het noordwesten van Nedersaksen, gelegen aan de monding van de Wezer. Zoals de naam al aangeeft ligt het dorp nabij een ‘zijl’. Denk bijvoorbeeld aan Delfzijl en Blokzijl. Een ‘zijl’ is een ander woord voor spuisluis, dat vanouds vooral in Friesland, Groningen en het noorden van Duitsland werd gebruikt. In het Fries spreekt men van syl, in het Gronings van ziel en in het Nederduits van Siel. Die van Fedderwardersiel werd gebouwd aan het begin van de 19e eeuw aan de Buiten-Wezer. Fedderwardersiel heeft een klein vissershaventje waar gekleurde garnalenkottertjes hun thuishaven hebben. Als de kottertjes (havencode FED) in de namiddag binnenlopen staan op de kade de klanten al te wachten om een vers maaltje garnalen te scoren. Waarschijnlijk een leuke bijverdienste voor de vissers, de rest gaat naar de afslag. Aan de monding van het haventje staan twee prachtige havenlichten (uiteraard in rood en groen). Bij eb valt een groot deel van het haventje droog. Fedderwardersiel, een oase van rust met kleinschalige visserij.


Coördinaten: 53° 35’ 52.59” N - 8° 21’ 20.28”

 

 

307 – Hammeren

Het Deense eiland Bornholm ligt in de Oostzee. Het eiland is ongeveer een kwart groter dan Texel. Hammeren of Hammerknuden is een beschermd gebied op de meest noordelijke punt van het eiland. Vanaf hier is bij zeer helder weer de zuidkust van Zweden zichtbaar. Het dankt de naam aan de rots van graniet die tijdens de laatste ijstijd door gletsjers werd gevormd. In 1539 wordt de naam Hammar al genoemd in de betekenis van “rotsachtige heuvel”. Hammersø,  dat in de vallei ligt die Hammeren van de rest van Noord-Bornholm scheidt, is het grootste meer van Hammeren en het enige bergmeer in Denemarken. Het beslaat 10 hectare en heeft een diepte tot 13 meter. Het wateroppervlak ligt 8 meter boven zeeniveau. De oorspronkelijke vuurtoren werd gebouwd in 1802.  Hij heette toen Stejlebjerg. De Hammeren fyr werd in 1872 in gebruik genomen. Het is een ronde granieten toren met een hoogte van 21 meter, de lichthoogte bedroeg 91 meter. In 1947 werd deze vuurtoren geëlektrificeerd.  Sinds 1990 is hij niet meer in gebruik. Je vindt hem aan het einde van de Fyrvej, ongeveer 2,5 kilometer ten westen van Sandvig. Tijdens de zomermaanden kan hij beklommen worden.


Coördinaten: 55° 17’ 12.79” N - 14° 45’ 33.87” O


Foto: Koos Woestenburg

 

 

306 – Skagen West

Skagen West is nu niet direct een mooie vuurtoren maar hij zal ongetwijfeld zeer functioneel zijn. Je vindt hem aan de westkant van de zanderige punt in het uiterste noordoosten van Jutland. Deze punt scheidt het Skagerrak van het Kattegat. Het plaatsje Skagen heeft een grote visserijhaven en ook vrachtverkeer vaart af en aan. Qua drukte en toerisme doet het een beetje aan Egmond denken. De voornamelijk geel gekleurde huizen met rode daken doen bijzonder vriendelijk aan. Om de vuurtoren te bereiken rij je via de Batterivej naar een kleine parkeerplaats. Vandaar loop je 600 meter via het strand in de richting van de toren. Deze is actief sinds 1956. Om de tien seconden geeft hij drie witte of rode flitsen. De rode flitsen worden gezien door schepen die te dicht bij de kust varen. Hij is 25 meter hoog en heeft een lichthoogte van 31 meter. Het is een cilindrische, wit geschilderde toren met galerij. Het dak van de lantaarn is groen metallic geschilderd. De vuurtoren Skagen West verving de voormalige vuurtoren van Højen (1892). Deze laatste werd in 1976 opgeblazen toen hij, door stranderosie, op het punt stond in te storten.


Coördinaten: 57° 44’ 55.59” N - 10° 35’ 42.41”

 

305 – California Lighthouse

Aruba is een land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Het eiland is ongeveer even groot als Texel. De California Lighthouse is op Aruba een beroemde attractie die dagelijks veel bezoekers trekt. Hij is vernoemd naar de SS California. Dit schip zonk in 1891 voor de kust van Aruba. Na deze ramp werd besloten deze vuurtoren te bouwen die in 1916 operationeel werd. Je vindt deze toren in het Hudishibana gebied op het noordwestelijke puntje van het eiland. Door de ligging op een hoger terrein heb je er een schitterend uitzicht. Het is een 30 meter hoge stenen toren met lantaarn en een dubbele galerij. Hij is gebouwd op een achthoekige stenen voet. De lantaarn is zwart geschilderd. De lichthoogte is 55 meter. In 2004 werd de vuurtoren geschilderd en gerepareerd. De verdwijning in 2005 van de jonge Amerikaanse bezoeker Natalee Holloway maakte de vuurtoren ook bekend bij veel Amerikanen,  Holloway werd nooit gevonden. In 2015 werd het beheer van de toren overgedragen aan Monuments Fund Aruba die direct een project startte om deze vuurtoren grondig te herstellen. Op 26 augustus 2016 werd hij opengesteld voor het publiek. Deze vuurtoren is bereikbaar via een verharde weg.


Coördinaten: 12° 36’ 49.19” N - 70° 03’ 04.17” W


Foto: Piet Kager

304 – Torre del Mar

Spanje is voor velen een vakantieland bij uitstek. Niet alleen in de zomer, veel Nederlanders overwinteren daar. De Costa del Sol, aan de zuidkant  van Spanje, is één van de geliefde bestemmingen en kent zeer milde winters met temperaturen rond de twintig graden. Plaatsen als Torremolinos, Malaga en Marbella, wie kent ze niet. 32 kilometer ten oosten van Malaga ligt de badplaats Torre del Mar. Het plaatsje heeft een vier kilometer lange, brede boulevard. De huidige vuurtoren van Torre del Mar werd operationeel in 1974. Het oorspronkelijke station dateert van 1864. Deze ronde, cilindrische betonnen toren is 28 meter hoog en heeft een lichthoogte van 30 meter. Iedere 10 seconden geeft het licht drie witte flitsen. Opvallend is de dubbele galerij. De vuurtoren is beschilderd met witte en blauwe banden, naar de vlag van de provincie Malaga. Zelfs het dak van het lichthuis is blauw. In 2016 werd de toren voor 50.000,- euro gerenoveerd. Je kunt deze vuurtoren vinden aan de voet van de Avenida Peré Peré aan de waterkant van Torre del Mar.


Coördinaten: 36° 44’ 6.10” N - 04° 05’ 45.81” W


Foto: Colette van Eck

 

303 - Trescadec

Bretagne, in het Bretons ‘Breiz’ geheten, was tot aan de Franse revolutie een zelfstandige provincie. Veel inwoners hebben nog steeds moeite met het feit dat in Parijs over hen beslist wordt. Waarschijnlijk vergelijkbaar met hoe in Egmond over Bergen wordt gedacht. Bretagne heeft veel te bieden, ruige kusten, klifpaden maar ook mooie zandstranden. Trescadec heeft een mooi strandje en je vindt er drie vuurtorentjes. Twee daarvan zijn al eerder in deze rubriek behandeld. De toren Trescadec werd actief in 1856 en stond oorspronkelijk in de tuin van het Capucijnenklooster in Audierne als achterlicht van een lichtlijn. In 1887 ontstond een nieuwe lichtlijn. In Kergadec kwam het nieuwe achterlicht en het torentje van Trescadec werd gedemonteerd en herbouwd op zijn huidige plek. Het vuurtorentje is 9,5 meter hoog en werd in 1931 geëlektrificeerd. Op 19 februari 1972 werd het licht gedoofd. In dat jaar werd het achterlicht omgezet naar een gericht licht. Hij is nog steeds keurig wit geschilderd met een rode galerij en lantaarn. Het licht zelf is verwijderd, maar de toren wordt kennelijk goed onderhouden. Hij staat aan de Boulevard Manu Brusq, een fraaie, slingerende kustweg.


Coördinaten: 48° 0’ 45.39” N - 04° 32’ 47.98”


 

302 – Cape Brett

Nieuw-Zeeland is een land in het zuidwesten van de Grote Oceaan. Het bestaat uit twee grote eilanden, het Noorder- en het Zuidereiland alsmede een aantal kleinere eilanden. De eerste Europeanen die Nieuw-Zeeland ontdekten, waren Abel Tasman en zijn bemanning, die in december 1642 in het noorden van het Zuidereiland contact hadden met plaatselijke Maori's. De ontmoeting verliep erg stroef en nadat enkele manschappen gedood waren, vertrok deze Nederlandse ontdekkingsreiziger zonder aan land te zijn geweest. De vuurtoren van Cape Brett staat bekend om zijn spectaculaire kliflocatie en is te vinden op het Noordereiland. De toren werd operationeel op 21 februari 1910 en was actief tot 1978. De eerste vuurtorenwachters waren Robert McIver en Frances Earnest Lee. Het is een witgeverfde, 15 meter hoge gietijzeren toren. Tegen 2005 was de toren dringend aan restauratie toe, werden er 60 lagen oude verf afgeschraapt en kreeg de toren weer zijn oorspronkelijk uiterlijk. In 2009 werd het lichtstation geregistreerd als Historic Place. Het huidige licht is een van glasvezel gemaakt vier meter hoog baken en staat voor de oorspronkelijke toren. Dit baken heeft een lichthoogte van 146 meter en geeft om de 15 seconden een witte flits. Het Cape Brett gebied is nu een nationaal natuurreservaat. Voor geoefende wandelaars is de vuurtoren lopend bereikbaar, makkelijker is het om van de veerdienst gebruik te maken.


Coördinaten: 35° 10’ 31.1”Z - 174° 19’ 57.3” O


Foto: Wim van der Craats

 

 

301 - Marken

Marken is een voormalig eiland in het Markermeer. Reeds in de dertiende eeuw woonden er op Marken monniken uit Friesland, zij leefden van landbouw en veeteelt. De bewoners spreken over ‘Mereke’. Sinds 1957 is het via een dijk verbonden met het vasteland en nu een schiereiland. Het voormalige vissersdorp is een enorme toeristische trekpleister. De houten huizen op palen en de opvallende klederdracht hebben daaraan zeker bijgedragen. Marken is met de auto bereikbaar, je moet deze dan wel net buiten de bebouwing op een parkeerterrein neerzetten. Leuker is het om vanuit Volendam  de Gouwzee per schip over te steken. Een dagelijkse veerdienst maakt dat mogelijk. Maar Marken is natuurlijk vooral bekend door zijn ‘Paard’. Nicolaes Witsen legde, als burgemeester van Amsterdam, de eerste steen voor deze toren, hij ligt begraven in de Slotkapel in Egmond aan den Hoef. De prachtige vuurtoren die vaak in het nieuws komt als er kruiend ijs is, of als Thijs en Liliane Spijker, de huidige bewoners weer een weerfoto laten plaatsen bij RTL of de NOS. In 1992 werd het oorspronkelijke lichthuis vervangen. Dit uit 1901 daterende lichthuis was verroest en versleten. Het oude lichthuis is nog steeds terug te vinden bij de ingang van de haven van Marken. Nog steeds voorzien van een licht, met uitsluitend een functie als monument.


Coördinaten: 52° 27’ 32.97” N - 05° 06’ 1.58”

 

 

300 - Somfletherwisch

En dan staat plotseling de 300e vuurtoren van de week op de teller. Er lang over nagedacht welke toren daarvoor in aanmerking zou komen. Vorig jaar augustus een trip gemaakt naar het noorden van Duitsland om veel vuurtorens te fotograferen. Van die dag of tien regende het heel vaak of was het zwaar bewolkt. Maar de eerste dag was het schitterend weer. En zo’n eerste indruk blijft hangen, vandaar deze keuze. Het “Unterfeuer” Somfletherwisch staat in het zogenaamde Altes Land aan de oever van de Elbe. Bij het plaatsje Jork, niet te ver van Hamburg. Een prachtige locatie. Als je eenmaal op de kruin van de dijk staat en geniet van het weidse uitzicht dan komt al snel de gedachten naar boven; ‘Hier wil ik een uurtje blijven’. En wat staat deze vuurtoren er stoer. Hij is 22 meter hoog en heeft een lichthoogte van 19 meter. De stalen toren, met een doorsnede van 3 meter, is gebouwd op een betonnen sokkel. Het kegelvormige dak van het lichthuis en de ombouw van de galerij zijn zwart geschilderd. Het licht gaat vier seconden aan en vier seconden uit. De rood/witte toren geeft het landschap wat vrolijks. Deze vuurtoren verving in 2010 het historische “Unterfeuer” Mielstack (eerder in deze rubriek besproken). De steeds groter wordende schepen maakten een hogere toren noodzakelijk.


Coördinaten: 53° 34’ 10” N - 09° 38’ 24”


299 – Boca Spelonk

Bonaire is een eiland in het zuidelijk deel van de Caraibische Zee, voor de kust van Venezuela. De eerste bewoners van Bonaire waren de Caiquetio indianen die vanuit Venezuela naar het eiland kwamen. Restanten van deze indiaanse cultuur zijn onder andere te vinden in de vorm van rotstekeningen in de buur van Onima. In 1499 werd het eiland door de Spanjaarden in bezit genomen. De indianen werden afgevoerd om in Zuid-Amerika als slaven te gaan werken. In 1633 veroverde Nederland het eiland op de Spanjaarden. Onder beheer van de West-Indische Compagnie werden slaven in de zoutwinning te werk gesteld. De slaven woonden in slavenhutjes van nog geen 2 meter hoog, deze zijn op Zuid-Bonaire nog steeds te vinden. In 1863 werd de slavernij afgeschaft. Op 10 oktober 2010 werd Bonaire een ‘bijzondere gemeente” van Nederland. Rijkswaterstaat is vanaf die datum verantwoordelijk voor het onderhoud van de vuurtorens en startte in oktober 2011 met het onderhoud aan vijf vuurtorens op Bonaire: de Willemstoren, de Seru Bentana, de Boca Spelonk, de Wecua en Klein Bonaire. Bij de Boca Spelonk zijn onder andere traptreden, leuningen, ramen en een deur vervangen. Ook is de vuurtoren waterdicht gemaakt en geheel geschilderd. De vuurtoren Boca Spelonk werd operationeel in 1910. Het is een 21 meter hoge ronde toren met een lichthoogte van 30 meter. Om de vijf seconden geeft hij een witte flits. De vuurtoren is te vinden aan de oostelijke punt van het eiland. Je hebt een 4WD of goede wandelbenen nodig om er te komen.


Coördinaten: 12° 12’ 44.2” N - 68° 11’ 47.5” W


Foto: Nico de Boer

 

298 - Brinkemahof

Bremerhaven is een havenstad in het noorden van Duitsland. De stad ligt aan de monding van de Wezer. De vuurtoren werd gebouwd in 1910/1911 en in 1912 in gebruik genomen. Op dat moment gelegen aan de Wurster Watt, 6 kilometer ten noorden van Bremerhaven. Hij is gemaakt van ijzeren ringen. Vanwege het frequente verschuiven van de rivierbedding moest hij makkelijk verplaatsbaar kunnen zijn. Eerst werd hij Brinkamahof genoemd en vanaf 1959 Unterfeuer Weddewarden. In de volksmond werd echter de naam “Little Red Sand” gebruikt. Aan het einde van de jaren zeventig moest de containerkade in het noorden van Bremerhaven worden verlengd en moest de toren verdwijnen van zijn oude plek. De vuurtoren is 26 meter hoog en had een lichthoogte van 20 meter. Met behulp van de drijvende kraan "Thor" werd de hele vuurtoren op 19 augustus 1980 naar de jachthaven Nordsee-Yachting verplaatst. Al meer dan 25 jaar is de vuurtoren daar een herkenningspunt . Na de verplaatsing werd het licht gedoofd. In de toren bevinden zich vertrekken die door de vuurtorenwachters werden gebruikt. Ook nu is hij nog geschilderd in de kleuren rood en wit met een grijs lichthuis en galerij. Hij staat nu ten zuiden van Bremerhaven, aan de westkant van de Wesermarsch haven. Of de begroeiing met de klimop ten goede van de toren komt vraag ik me af?


Coördinaten: 53° 30’ 31.6” N - 08° 34’ 40.4”


297 – Fyrskip XI

Het Fyrskip (lichtschip) XI is gebouwd in 1878 door de scheepsbouwer Sparre in Nysted op Lolland. Dit eiken schip is de oudste van alle Deense lichtschepen. De prijs was toen 175.000 Dkr (ca. 23.500 euro). Hij kreeg tussen 1878 en 1882 een plaats in de Noordzee, ongeveer 40 kilometer ten westen van Blavand. Daarna lag het schip op diverse plaatsen. In totaal deed dit Fyrschip 99 jaar dienst tot het in 1977 werd ontmanteld en te koop werd aangeboden. Deze oudgediende had oorspronkelijk twee masten, is 35 meter lang en 6 meter breed. De lantaarn staat boven op de hoofdmast, natuurlijk rood geschilderd. De kunstenaar Bo Bonfils kocht het schip via een ‘gesloten’ veiling.  Op het moment dat Bonfils het schip ging halen bleken het lamphuis, de bronzen letters van de naam en de afbeelding van de kroon te zijn verdwenen. Na zijn melding werden lamphuis, letters en kroon weer terug geleverd. Het schip kreeg een opbouw en een atelier aan boord. In 1994 verhuisde Bonfils naar Svaneke op Bornholm en verkocht de XI aan Niels Olaf Ehrenskjold die het in 2005 weer doorverkocht aan Stig Romain, die het nog steeds als privé woning gebruikt.  De Fyrskip XI licht afgemeerd aan het Frederiksholms Kanaal in Kopenhagen.


Coördinaten: 55° 40’ 25.39” N - 12° 34’ 42.39” O

Foto: Martin Gerritsen

296 - Kugelbake

Cuxhaven ligt aan de monding van de Elbe, voordat deze via de Waddenzee uitstroomt in de Noordzee. Het is een belangrijke visserijhaven. Daarnaast is de stad van betekenis voor het toerisme. Voor de kust van Cuxhaven ligt het eiland Neuwerk, bij eb lopend of met de waddenwagen bereikbaar. Ook op Neuwerk staat een prachtige vuurtoren. Het houten baken (Kugelbake) is het symbool van de stad Cuxhaven en verwelkomt het inkomende en uitgaande scheepsverkeer. Een laatste herkenningspunt bij het verlaten van de Elbe, opgericht in 1703. Het is een onverlichte, 30 meter hoge vierhoekige houten toren met een verticale lattenmarkering, bekroond door een staf die een rond daglicht draagt ​​dat een bal simuleert. De toren is donkerbruin gekleurd. De toren die de bal draagt ​​is vele malen herbouwd. In 1853 werd een vuurtoren toegevoegd, een vierkante skelettoren van 7,5 m met lantaarn en galerij. Deze toren werd verwijderd toen het licht in 1898 naar Duhnen werd verhuisd. In 2001 verwijderde de WSV de historische bal, wat leidde tot een grote publieke verontwaardiging. De bal werd in mei 2002 teruggebracht naar de stad Cuxhaven. Sinds 1913 verscheen een afbeelding van de Kugelbake op het wapen en logo van de stad. Gelegen op een landtong aan de zuidkant van de ingang van de Elbe, in de noordwestelijke hoek van Cuxhaven.


Coördinaten: 53° 53’ 30.66” N - 08° 41’ 13.80”

295 - Hvalnes

Je vindt IJsland ten noordwesten van het Europese vastenland. Het wordt omringd door de Atlantische oceaan, de Straat van Denemarken, de Groenlandzee en de Noordelijke IJszee. IJsland is het dunst bevolkte land van Europa. Naar alle waarschijnlijkheid is het eiland zo’n 20 miljoen jaar geleden ontstaan door vulkanische activiteit. In de afgelopen eeuwen viel IJsland onder het bestuur van Noorwegen, de Unie van Kalmar en Denemarken. In 1944 werd IJsland onafhankelijk. Het IJslands behoort tot de Scandinavische talen maar wijkt er toch sterk van af.  De vuurtoren Hvalnes (Hvalnesviti) is sinds 20 januari 1954 in bedrijf. Met een hoogte van 11,5 meter heeft hij toch een lichthoogte van 29 meter. Iedere 20 seconden geeft hij twee lichtflitsen. Het is een vierkante cilindrische betonnen toren die geheel geel is geschilderd. Naast het licht staat een communicatietoren. Deze belangrijke vuurtoren markeert  een prominente kaap, de Austerhorn, één van de twee kapen aan de zuidoostelijke hoek van IJsland. Je vindt hen ten noordoosten van Höfn aan de Eystrahorn en is vanaf de ringweg te zien en te bereiken.


Coördinaten: 64° 24’ 08.7” N - 14° 32’ 24.7” W


Foto: Wim van der Craats

294 - Geestermünde

Bremerhaven, de stad waar ik vorig jaar augustus op één dag, in de stromende regen, 11 vuurtorens fotografisch kon vastleggen. Een normaal mens denkt; die is gek. En waarschijnlijk is dat ook wel een beetje zo. Maar als je van fotografie en van vuurtorens houdt, dan is het een fantastische combinatie. En eenmaal thuis ben je de regen, als je het resultaat hebt bekeken, al snel vergeten. Dit havenlicht Geestermünde staat op de zuidpier en beveiligt te toegang tot de rivier de Geeste en de oude visserijhaven. Daar eindigt ook de Elbe-Weser vaarweg. Het is een verbinding tussen de Elbe en de Weser. Met een lengte van ruim 54 kilometer is hij ontworpen voor kleinere kustvaartuigen. Die commerciële scheepvaart bloeide vooral in de jaren zestig, maar nam vanaf 1973 steeds verder af en bestaat tegenwoordig nauwelijks meer. Het havenlicht is in gebruik sinds 1925, is 14 meter hoog en heeft een lichthoogte van 15 meter. Hij geeft een continu groen licht. Deze vierkante, volledig groen geschilderde stalen toren heeft zelfs een galerij. En wat een prachtig plekje is het om het drukke scheepvaartverkeer gade te slaan.


Coördinaten: 53° 32’ 05.93” N - 08° 34’ 30.17”

293 – Howth Harbour

Dublin is de hoofdstad van Ierland, gelegen aan “Dublin Bay”, een inham van de Ierse Zee. De stad is rond 988 door de Vikingen gesticht. Aan de noordkant van de baai vind je het schiereiland Howth Head (kop van de eidereendenklip) met daarop het voormalig vissersplaatsje Howth. Als je bij een bezoek aan de haven de vuurtoren over het hoofd hebt gezien dan was het of mistig of je was te druk met je smartphone bezig. Natuurlijk ontkom je hier niet aan het eten van Fish & Chips. Het vet en de calorieën raak je makkelijk kwijt tijdens de spectaculaire wandelingen die je langs de kliffen kunt maken. De door John Rennie ontworpen vuurtoren Howth Harbour werd operationeel in 1818. Het is een 10 meter hoge toren met een witgeschilderde lantaarn en rode galerij, gebouwd tegen een stenen huis met twee verdiepingen. De lichthoogte is 13 meter. Daaromheen een zeewering, waar achter vroeger artillerie was opgesteld. In 1982 werd het licht gedoofd. Deze vuurtoren wordt nog steeds goed onderhouden en doet dienst als dag baken. Je vindt hem aan het einde van de oostelijke pier.


Coördinaten: 53° 23’ 36” N - 06° 04’ 0.5” W


Foto: Colette van Eck

292 – Bremerhaven

Bij het zien van deze vuurtoren is de eerste gedachte dat je voor een kerktoren staat. Deze toren werd gebouwd in 1854/1855 in neo-gotische stijl met kerkachtige uitbreidingen voor kantoren en huizen van vuurtoren- en sluiswachters. Hij heeft een achthoekige, groen geschilderd lichthuis. Het nog steeds actieve licht gaat twee seconden aan en twee seconden uit. Deze uit bakstenen opgetrokken vuurtoren werd ontworpen door Simon Loschen en wordt daarom ook wel de ‘Loschenturm’ genoemd.  Hij is 37 meter hoog en heeft een lichthoogte van 34 meter. Het is de oudste nog in gebruik zijnde vuurtoren op het vasteland van het noorden van Duitsland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de toren gedeeltelijk verwoest. Aan de zijkant van de toren zie je een grote ijzeren beugelstructuur die vroeger werd gebruikt om stormsignalen weer te geven. In 1925 werd het licht van de vuurtoren, dat tot die tijd op een gaslamp had gewerkt, elektrisch gemaakt en in 1951geautomatiseerd. Hij vormt een lichtlijn met het “Unterfeuer”, deze staat 200 meter zuidwaarts. De ruimte aan de onderkant van de toren is inmiddels een geliefde trouwlocatie.


Coördinaten: 53° 32’ 46.7” N - 08° 34’ 12.4”

291 – Capo dell’Arma

Bij het horen van de naam San Remo moet iedere wielerliefhebber direct denken aan de wielerklassieker Milaan – San Remo. Het is de eerste grote klassieker van het wielerseizoen, haar bijnaam is dan ook La Primavera.  Met zijn 298 kilometer de langste professionele eendagskoers van het jaar. Hennie Kuiper was in 1985 de laatste Nederlandse winnaar. Op de wegen in de buurt van deze vuurtoren staan vele namen van bekende wielrenners geschilderd. In de editie van 2018 kwam afgelopen zaterdag Vincenzo Nibali als eerste over de meet. Het oorspronkelijke station van deze vuurtoren werd opgericht in 1912. Deze werd gedurende de Tweede Wereldoorlog volledig vernietigd. In 1948 vond de herbouw plaats. De toren is 15 meter hoog en heeft een lichthoogte van 50 meter. Om de 15 seconden geeft het licht twee witte flitsen. Het is een ronde gemetselde toren met een galerij, gecentreerd in het dak van een huis. Aan de zeezijde loopt over het midden van het woonhuis een zwarte balk. Je vindt deze vuurtoren op de Capo Verde, iets ten oosten van San Remo. Het is, vanaf de Franse grens gerekend, de eerste vuurtoren aan de zogenaamde Ligurische kust.


Coördinaten: 43° 49’ 02.5” N - 07° 49’ 54.2” O


Foto: Jolanda Baaij

290 – Svaneke

Bornholm is een eiland in de Oostzee, even ten zuidwesten van de Ertholmene, de meest oostelijke Deense eilanden. Bornholm heeft relatief veel zonuren per dag. Het eiland vertegenwoordigt het Deense landschap in een notendop; is heuvelachtig, groen en vruchtbaar met velden en grote bossen. Het is met Møn één van de weinige stukjes Denemarken met een hoge, steile kustlijn. Maar je vindt er ook een aantal prachtige witte stranden. Svaneke werd in 1555 gesticht en is een van de kleinste steden van Denemarken. Bij de haven en het grote plein vindt men nog steeds de koopmanshuizen uit vroeger tijden. De vuurtoren van Svaneke was in gebruik van 15 januari 1920 tot augustus 2010. In 1947 werd de toren geëlektrificeerd. Deze vuurtoren is 18 meter hoog en had een lichthoogte van 20 meter. Om de twintig seconden gaf hij twee lichtflitsen. Het is een vierkante stenen toren met lantaarn en galerij, bevestigd aan een bakstenen huis van 2 verdiepingen. De toren is niet geschilderd. Het lichthuis is wit met een rood dak. Het lage standpunt met de rotsblokken op de voorgrond gaf Koos de gelegenheid deze prachtige foto te maken.


Coördinaten: 55° 07’ 54.3” N - 15° 09’ 09.5” O


Foto: Koos Woestenburg

289 – Dicke Berta

Bij het lezen van de naam Dicke Berta gaat de eerste gedachte uit naar een Duitse houwitzer, echter, dan schrijf je Bertha net iets anders. De oude vuurtoren Altenbruch, in de volksmond Dicke Berta genoemd, staat iets ten zuidoosten van Cuxhafen langs de monding van de Elbe. Het is een volledig stalen toren. Op de derde verdieping bevond zich het lamphuis, op de tweede de woonkamer en op de eerste de machinekamer. Daaronder nog een opslag- en werkruimte. Hij was in bedrijf van 25 november 1897 tot 1 maart 1983. Deze vuurtoren is 13 meter hoog. De lichthoogte bedroeg 14 meter. Door veranderingen in de vaargeul van de Elbe is de toren gedurende de eerste wereldoorlog een aantal meters verplaatst en op 2 mei 1919 weer in gebruik genomen. Sinds 18 augustus 1983 valt de toren onder monumentenzorg. Voor het behoud van de toren werd de Förderverein Dicke Berta opgericht. De leden zorgden voor restauratie van deze vuurtoren. Van Pasen tot september is de toren te bezichtigen. In 1998 – 1999 werd de dijk verhoogd. De zeewaartse flank werd enkele meters verplaatst. Tot dat moment stond de Dicke Berta op de top van de dijk. Nu staat de toren tegen de binnenflank van de dijk. Het is een geliefde locatie voor het maken van bruidsreportages.


Coördinaten: 53° 50’ 8.88” N - 08° 46’ 16.9”

288 – Hópsnes

Grindavík is van oudsher een van de belangrijkste viscentra in IJsland en gelegen op het schiereiland Reykjanes. Het is één van de weinige plaatsen aan de zuidelijke kust met een haven. De meeste van de ruim 2800 inwoners werken in de visindustrie. De vuurtoren Hópsnes (Hópsnesviti) ligt ten zuidoosten van deze stad op de punt van Reykjanes.  Dit schiereiland is gevormd tijdens een uitbarsting van een rij kraters genaamd Sundhnúkur . Het is 2 kilometer lang en 1 kilometer breed. Verwacht naar de vuurtoren geen goed geasfalteerde weg, maar ook zonder vierwielaandrijving is het goed te doen. Deze vuurtoren is actief sinds 1928. Het gebouw is slechts 8,70 meter hoog maar heeft toch een lichthoogte van 16 meter. Om de twintig seconden geeft het licht drie flitsen van twee seconden. Bij somber weer steekt deze oranjekleurige toren natuurlijk prachtig af. Met de witte galerij en de rode lantaarn een fraaie kleuren combinatie. In de omgeving van de vuurtoren vind je veel scheepswrakken, bij enkele daarvan zijn informatieborden geplaatst.


Coördinaten: 63° 49’ 35.1” N - 22° 24’ 23.4” W


Foto: Wim van der Craats

287 – Sandstedt

In augustus 2017 bracht ik een korte vakantie door in het noorden van Duitsland. Met als doel het fotograferen van de vele vuurtorens die zich daar bevinden. Een bijzondere ervaring was het door mij niet verwachte landschap. Veel ruimte, leuke vissersplaatjes en vanaf de dijken een prachtig uitzicht over de Elbe of Weser. Het “Unterfeuer” Sandstedt staat aan de oever van de Weser. Heb me nooit gerealiseerd dat de Elbe en Weser zo druk bevaren worden. Een prettige bijkomstigheid; tientallen vuurtorens. De voorganger van deze toren staat nu als monument in Bremerhaven. De huidige is 17 meter hoog en heeft een lichthoogte van 15 meter. Hij is in gebruik sinds 1981 en geeft een wit licht dat iedere 6 seconden even uitgaat. De naam “Sand”stedt is volkomen terecht, rond de toren en bij eb vind je langs de Weser zand genoeg. Tja…en dan de vorm, een paddenstoel of kaboutermuts, wie het weet mag het zeggen, maar apart is het zeker. Vlak bij deze vuurtoren is een pontje te vinden. Hij brengt je in een paar minuten naar de overkant van de Weser. Een leuke onderbreking op weg naar onze volgende Airbnb in Butjadingen.


Coördinaten: 53° 21’ 40.27” N - 08° 31’ 44.58”

 

286 – Andenes

Andenes is de meest noordelijke plaats van het eiland Andøya en de provincie Nordland. Het ligt 300 km ten noorden van de poolcirkel en de middernachtzon is zichtbaar van 19 mei tot 25 juli. De zon is onder de horizon van 25 november tot 28 januari. Het is een bekende uitvalbasis voor walvis safari’s. De start van de bouw van de vuurtoren van Andenes was in 1856. In 1859 werd hij actief. Het is een ronde gietijzeren, met stenen omzoomde toren. De originele Fresnel lens is nog steeds in gebruik. Deze toren geeft een continu wit licht met om de 30 seconden een intensere flits. Hij is 40 meter hoog, de lichthoogte is eveneens 40 meter. De gehele vuurtoren is rood geschilderd. Het huis met 2 verdiepingen, het generatorhuis en boerderijgebouwen zijn verkocht als privéwoningen. In 1978 werd de toren geautomatiseerd. De vuurtoren wordt beheerd door het nabijgelegen Andøy-museum, dat rondleidingen biedt tijdens het zomerseizoen van half juni tot eind augustus.  Als gevolg hiervan is dit de bekendste en meest bezochte vuurtoren van de Noorse Arctische regio. Daar de bouw begon in 1856, werd in 2006 het 150-jarig jubileum van de vuurtoren gevierd. Hij doet me een beetje denken aan de Lange Jaap bij Den Helder.


Coördinaten: 69° 19’ 26.64” N - 16° 06’ 57.0” W


Foto: Cor Oorthuijsen

 

285 – Lühe

De Lühe is een rivier die bij Grünendeich in de Elbe mondt. Daar is een stormvloedkering aangebracht. In het verleden werd de rivier gebruikt om fruit vanuit het Altes Land te vervoeren. De boomgaard Altes Land, de grootste aaneengesloten fruitteeltregio in Noord-Europa. Een paradijs voor fietsers zijn de bewegwijzerde fietspaden die alles bieden. Laat langs de dijk  de wind eens om je neus waaien. Vlak en licht golvend is het landschap in het binnenland, waar schilderachtige dorpjes en veel culturele geschiedenis op ontdekking wachten. Middeleeuwse flair verspreiden de twee Hanzesteden Stade en Buxtehude. Het “Unterfeuer” Lühe vormt samen met het “Oberfeuer” Lühe Grünendeich een lichtlijn van maar liefst 8140 meter. Het oorspronkelijke station werd operationeel op 1 januari 1900. De huidige toren werd in 1970 in gebruik genomen. De rood-witte ronde stalen toren met galerij en zwart kegelvormig dak staat op de Elbe-dijk, op een vierkante betonnen fundering. Deze toren heeft een hoogte van 12 meter terwijl de lichthoogte 16 meter bedraagt. Het witte licht is twee seconden aan en twee seconden uit.


Coördinaten: 53° 34’ 19” N - 09° 37’ 58”

 

284 Dyrhólaey

Dyrhólaey is een berg van tufsteen in het zuiden van IJsland. De naam betekent zoiets als ‘eiland met een deurgat’. Tijdens de laatste ijstijd was IJsland geheel met ijs bedekt en door de gigantische druk werd IJsland letterlijk de grond in gedrukt. Bij het verdwijnen van het ijs nam de druk af en rijst IJsland nog steeds langzaam omhoog. Daardoor was Dyrhólaey ten tijde van de ijstijd nog een eiland, nu is het een klif aan zee. Er nestelen veel papegaaiduikers op Dyrhólaey. Het gebied rond de klif is een vogelreservaat en in de maanden mei en juni gesloten voor elke toegang. De oorspronkelijke stalen vuurtoren op deze klif is gebouwd in 1910, deze was geprefabriceerd in Zweden. De huidige is in gebruik sinds 1967. Het is een vierkante metselwerk toren met een fraaie galerij. Het lichthuis is natuurlijk in de opvallende rode kleur geschilderd. De  toren werd in 1964 geëlektrificeerd.  Het gebouw is 12,7 meter hoog, maar door de plaatsing op de klif is de lichthoogte 118 meter. Iedere 10 seconden volgt er een lichtflits. In 2016 heeft Icelandair Hotels het gebouw gerenoveerd tot een luxe accommodatie, inclusief WiFi. Een unieke locatie om te overnachten.  En natuurlijk is de toren open voor de hotelgasten.


Coördinaten: 63° 24’ 10.1” N - 19° 07’ 51.4” W


Foto: Wim van der Craats

 

283 – Geestermünde

Bremerhaven is voor liefhebbers van vuurtorens een eldorado. Je vindt er 11 stuks, waarvan een aantal actief. Ik had één dag om ze te fotograferen. Gelukkig op een zondag met relatief weinig verkeer. Het ongeluk zat in de stromende regen. Maar als je een goede paraplu mee hebt, gebruik maakt van een afdak of vanuit de auto de foto maakt, dan lukt het toch aardig. Het kan ook niet altijd meezitten. Dit havenlicht ziet eruit als een echt vuurtorentje, is 14 meter hoog en heeft een lichthoogte van 15 meter. Hij staat sinds 1914 op de noordpier en zorgt, samen met het groene licht op de zuidpier voor een veilige toegang tot de rivier de Geeste en de visserijhaven. Van 1912 tot 1914 werd de monding van de Geest aan de Weser verbreed en verdiept als onderdeel van een uitbreidingsprogramma van de oude havenfaciliteiten in Bremerhaven. Voor de toenemende scheepsbouw door de scheepswerf Joh. C. Tecklenborg was de waterdiepte van de Geeste niet meer voldoende. Aan het einde van de steiger was al een veel kleiner baken uit 1857. Het werd vervangen door het huidige havenlicht en voorzien van zijn opvallende rode lantaarn. Hij geeft een continu rood licht.


Coördinaten: 53° 32.9’ 09.41” N - 08° 34’ 30.0”

 

282 - Warnemünde

Warnemünde was vroeger, net als Egmond aan Zee, een vissersdorpje. Nu is het een badplaats met het breedste zandstrand van de Duitse Oostzeekust. Inmiddels is Warnemünde geheel vergroeid met Rostock. De eerste berichten over een licht in Warnemünde dateren uit 1358. Het was een houten frame met een vuurkorf. De huidige vuurtoren is in bedrijf sinds 18 oktober 1898. De lichtbron die na de bouw van de toren werd gebruikt was een kerosinebrander die 1,3 liter kerosine per uur verbruikte. In 1917 schakelt men over op gas. Rond 1919 gaat men over op elektrisch licht. Het lenssysteem is geleverd en geïnstalleerd door het bedrijf Picht & Co. Iedere 24 seconden geeft het licht drie flitsen en een enkele flits. Vanaf 1978 wordt deze vuurtoren op afstand bestuurd. Hij is 31 meter hoog en heeft een lichthoogte van 34 meter. Uitzonderlijk is dat deze toren bekleed is met geglazuurde tegels. Gedurende de zomermaanden kan hij beklommen worden, wel voor de doorzetters, het zijn 135 granieten treden. Toch wel apart zijn de twee galerijen. Of het moderne pand naast de vuurtoren een fraai totaalbeeld geeft? Daar zal iedereen anders over denken.


Coördinaten: 54° 10’ 53” N - 12° 05’ 09” O


Foto: Edith Schol

 

 

281 - Punta Cumplida

Deze vuurtoren staat op La Palma. La Palma is het meest noordwestelijk gelegen eiland van de Canarische Eilanden. Er is hier wat minder massatoerisme dan op Tenerife of Gran Canaria. Punta Cumplida is de oudste van de vier belangrijke vuurtorens op La Palma, die elk in de buurt van een ander hoofdpunt van het eiland liggen. Punta Cumplida markeert de noordoostelijke punt. Deze vuurtoren werd operationeel in 1867. De toren werd gerestaureerd in 1982 en met 4 meter verhoogd. Het is nu een 34 meter hoge, ronde toren met een lichthoogte van 63 meter, opgebouwd met donkere stenen. Het lichthuis en de dubbele galerij zijn wit geschilderd. In 2011 werd de vuurtoren omgebouwd om te werken met Light-emitting diode (LED) lampen, de eerste vuurtoren in Europa die dit deed. Het nieuwe verlichtingssysteem bestaat uit zes verticale panelen met elk vier lampen; deze panelen zijn gemonteerd op een roterende zeskantige trommel, die het oorspronkelijke lichtkarakter van één flits om de vijf seconden weergeeft. Je vindt deze vuurtoren ongeveer 5 km ten noordoosten van Barlovento (de naam van de stad betekent "bovenwind”).


Coördinaten: 28° 50' 20.65" N - 17° 46' 41.22" W


Foto: Jos Glorie

 

 

280 - Krautsand

Op 15 februari 1908, slechts een jaar na de start van de bouw, werd de vuurtoren Krautsand in bedrijf genomen. Een reden voor de relatief korte bouwperiode: de zeshoekige vuurtoren bestaat uit industrieel geproduceerde onderdelen. Geprefabriceerde stalen elementen werden naar de bouwplaats getransporteerd en verbonden met ontelbare geklonken verbindingen. De bewakingskamer en lantaarnruimte zijn bereikbaar via 145 treden in de toren. In de vrije ruimte van de wenteltrap kan er materiaal door middel van een kabellift omhoog worden getrokken. In de jaren tussen 1893 en 1910 werden in totaal 12 torens van dit type gebouwd. Vandaag de dag zijn er maar een paar bewaard gebleven. Hun constructie is zeer vatbaar voor corrosie. De vuurtoren Krautsand is een monumentaal pand en moet worden bewaard, hij is 35 meter hoog en heeft een lichthoogte van 36 meter. Al in 1927 vond de elektrificatie plaats. De kerosinelamp werd vervangen door twee gloeilampen. Het licht gaat vier seconden aan en vier seconden uit. De laatste Krautsander vuurtorenwachter beëindigde zijn actieve dienst in 1977. Oorspronkelijk was de toren wit geschilderd. In 1921 kreeg hij zijn huidige witte en rode kleur. Dat hij aan de Leuchtturmweg staat is niet verwonderlijk.


Coördinaten: 53° 45’ 32.43” N - 09° 22’ 28.75”


279 – Porto Maurizio

Imperia is een stad in de Noord-Italiaanse regio Ligurië en hoofdstad van de gelijknamige provincie. De stad ligt aan de Italiaanse Rivièra die deel uitmaakt van de Golf van Genua. Imperia bestaat officieel pas sinds 1923. In dat jaar werden de plaatsen Porto Maurizio op de linker- en Oneglia op de rechteroever van de rivier de Impero  samengevoegd. De stad Imperia heeft nog steeds twee duidelijk afzonderlijke centra, waarvan Porto Maurizio als het belangrijkste en meest bezienswaardige beschouwd mag worden. Vanuit Imperia begint de beklimming van de Capo Berta, een van de heuvels in Milaan-San Remo. Milaan-San Remo 2018 wordt verreden op zaterdag 17 maart, toepasselijk (bij)genaamd La Primavera – ofwel, De Lente. De oorspronkelijke vuurtoren dateert uit 1881, de huidige is waarschijnlijk gebouwd begin 1950. Het is een ronde gemetselde toren met lantaarn en galerij. Hij is 8 meter hoog en heeft een lichthoogte van 11 meter.  Het witte licht gaat 2 seconden aan, 2 seconden uit. De gehele vuurtoren is wit geschilderd, het dak van de lantaarn is grijs metallic. Op de achtergrond is het rode havenlicht nog zichtbaar. Hij staat ongeveer 150 meter voor het einde van de pier.


Coördinaten: 43° 52’ 31.39” N - 08° 01’ 38.70” O


Foto: Jolanda Baaij

278 - Baily

Het Ierse Dublin werd ooit in het jaar 988 gesticht door de Vikingen. Een kilometer of tien naar het oosten, gelegen aan de Ierse Zee, staat deze prachtige vuurtoren. De eerste vuurtoren op deze landtong werd in 1667gebouwd door Sir Robert Reading. Hij bestond uit een vierkante toren met een klein huisje en een kolengestookt baken. Een nieuwe toren en huis voor de bewaarder, ontworpen door George Halpin Senior, werd voltooid op 17 maart 1814. De top van de toren stond 41 meter boven de zee, In juni 1972 werd het systeem geëlektrificeerd, met een lamp van 1500 watt in een roterende lens, die elke 15 seconden een flits produceerde die te zien is op een afstand van 26 nautische mijlen (48 km). In 1973 werden extra woningen gebouwd omdat de Baily vuurtoren een trainingsfaciliteit werd voor vuurtorenwachters die vervolgens naar andere vuurtorens zouden overstappen. Het is een 13 meter hoge granieten toren met een wit lichthuis en een rode galerij. De eerste Fresnellens (1902-1972) is te zien in het National Maritime Museum of Ireland in Dún Laoghaire. Het was de laatste Ierse vuurtoren die in 1997 geautomatiseerd werd.


Coördinaten: 53° 21’ 41.6” N - 06° 03’ 08.8” W


Foto: Colette van Eck

277 - Kleiner Preusse

Ongeveer 10 kilometer boven Bremerhaven ligt het plaatsje Wremen. Met een kleine vissershaven is het bij mooi weer een uitstekende locatie om een paar uur door te brengen, een visje te eten en een serie foto’s te maken. Op de achtergrond varen de containerschepen richting Bremerhaven. In 1906 werd de Kleiner Preusse op de dijk gebouwd. Vanwege zijn kleine formaat en zijn zwart-witte verf kreeg hij zijn naam. In 1930 werd hij ontmanteld. 75 jaar na deze ontmanteling werd de huidige toren, een replica van de oorspronkelijke, geplaatst. Dit werd gerealiseerd met de hulp van velen die het project “Wremer vuurtoren” hebben gesteund. Het is toch prachtig dat zo’n maritiem monument daar sinds 11 augustus 2005 staat. De replica is inmiddels een toeristische attractie geworden. De toren is tijdens het seizoen regelmatig open en gratis te beklimmen. Ook voor bruidsparen is het een geliefde locatie. Ik maakte de foto op 19 augustus 2017, een stralende dag. Twee maanden later, op 29 oktober werd er ook voor Nederland storm voorspeld. Hier bleef het relatief rustig, maar de dijk van Wremen werd overspoeld, de Kleiner Preusse stond in het water (zie inzet), gelukkig bleef het binnen droog.


Coördinaten: 53° 38’ 50.4” N - 08° 29’ 30.9” O

 

276 – Point Reyes

Point Reyes is de meest winderige plek grenzend aan de Pacific en de op één na mistigste van het Noord-Amerikaanse continent. Weken van mist, vooral tijdens de zomermaanden, verminderen vaak het zicht tot een paar honderd meter. Je vindt de vuurtoren Point Reyes in Californië, ten noordwesten van San Fransisco. Deze vuurtoren was operationeel vanaf 1870. De lens en het mechanisme van de Point Reyes Lighthouse werden in 1867 in Frankrijk gebouwd. Het uurwerkmechanisme, de glazen prisma's en de behuizing van de vuurtoren werden met een stoomboot naar San Francisco verscheept. Het is een zestienzijdige pyramidevormige vuurtoren met een hoogte van 10,5 De lichthoogte bedraagt  81 meter. Het dak van het lichthuis is rood geschilderd.  De toren werd in 1975 uit dienst genomen toen de Amerikaanse kustwacht een automatisch licht installeerde op het dak van de garage naast de toren. Alle vuurtorens in de Verenigde Staten zijn nu geautomatiseerd omdat het goedkoper is de elektronica het werk te laten doen. Het nog actieve licht geeft om de vijf seconden een witte flits. De toren is gelegen op de meest westelijke punt van het schiereiland Point Reyes, hoog boven de Stille Oceaan. Deze vuurtoren is bereikbaar na een korte, maar inspannende wandeling (308 stenen treden) vanaf de parkeerplaats. Bij harde wind is de loopbrug gesloten.


Coördinaten: 37° 59’ 44.05” N - 123° 01’ 23.34” W


Foto: Piet Kager

 

275 - Stadersand

Hamburg behoort met Rotterdam en Antwerpen tot de grootste havens van Europa. Op doortocht naar Denemarken krijg je vlak voor de Elbetunnel een schitterend uitzicht over de vele kranen en stapels containers in de Hamburgse haven. Om vanaf de Noordzee Hamburg te bereiken is de Elbe van levensbelang. Tientallen vuurtorens begeleiden de containerschepen veilig naar de havens van Hamburg. Zo ook het onderlicht van Stadersand. Hij staat in een industriegebied en is beschilderd met rode en witte banen. Deze toren is 22 meter hoog en heeft een lichthoogte van 20 meter. Het in de toren geplaatste licht geeft vier seconden een witte licht en is aansluitend weer vier seconden donker. Deze vuurtoren is opgebouwd uit betonringen van ca. 1,20 meter. De oorspronkelijke vuurtoren dateert uit 1897. De huidige werd operationeel in juni 1959. Aansluitend werd de oude toren op 5 augustus van dat jaar afgebroken en afgevoerd. Tussen Hamburg en Stade vaart een snelle veerboot, je vindt de vuurtoren vlakbij de aanlegsteiger van deze veerboot.


Coördinaten: 53° 37’ 20” N - 09° 31’ 53” O

274 – Castle Breakwater

Guernsey is één van de Kanaaleilanden voor de kust van Normandië. Net als Yersey, Alderney, Sark en Herm zijn deze eilanden Brits Kroonbezit. Ooit heb ik er een vakantie doorgebracht en kunnen genieten van de Engelse mentaliteit die ook hier heerst. Een auto huur je met een grote H (Hire) op de portieren. Goed zichtbaar voor de vaste bewoners die je hierdoor wat meer ruimte geven in het linksrijdend verkeer. Vanuit St. Peter Port zijn Sark en Herm makkelijk te bezoeken, een fantastische ervaring. Op Guernsey smalle landwegen en prachtige strandjes en kusten. In St. Peter Port wordt iedere dag om twaalf uur bij het kasteel een kanon afgeschoten. Het havenlicht Castle Breakwater dateert waarschijnlijk uit 1850. De ronde granieten toren is 12 meter hoog en heeft een fraaie galerij. Het noordoostelijk deel van de toren is wit geschilderd, op de foto nog net zichtbaar. Deze toren heeft een lichthoogte van 14 meter. Hij geeft een continu licht, wit en rood, respectievelijk 7,5 en 2,5 seconden. En…als u ooit op Guernsey komt, bezoek dan Little Chapel, een met schelpen en stukjes porselein opgebouwd kapelletje.


Coördinaten: 49° 27’ 18.16” N - 02° 31’ 26.62” W


Foto: Nico de Boer

273 – Willemstad

De enige Brabantse vuurtoren staat in Willemstad. Hij is gelegen aan de Lantaarndijk op de plaats waar het Haringvliet, Volkerak en Hollands Diep bij elkaar komen. Een logische plek om het scheepvaartverkeer in goede banen te leiden. Het oorspronkelijke licht dateert al van 1696. De passerende schippers moesten “vuurgeld” betalen maar klaagden over het zwakke schijnsel. In 1820 werd een ijzeren baken neergezet. Deze werd in 1943, tijdens Tweede Wereldoorlog, afgebroken. De huidige vuurtoren is gebouwd in 1946 – 1947, is ruim 10 meter hoog en heeft een lichthoogte van 12 meter. Het is een vierkante, in baksteen opgetrokken toren en werd gebouwd door de plaatselijke aannemer Herwig.  Het licht werd opgesteld in een geel geverfd lichthuis. In 1989 werd het licht gedoofd. In 2010 werd het lichthuis ontmanteld, gerenoveerd en weer teruggeplaatst. In de vuurtoren is een kleine tentoonstelling over zijn geschiedenis ingericht. Hij is beperkt open voor het publiek. De toren heeft een aantal keren te koop gestaan, maar het te lage bod heeft de gemeente Moerdijk doen beslissen de vuurtoren uit de verkoop te nemen. Men onderzoekt nu toeristische mogelijkheden.


Coördinaten: 51° 41’ 47.0” N - 04° 26’ 23.1” O


Foto: Theo Hoogendoorn

272 – Hafnarnes

Als je een vakantie in IJsland doorbrengt dan moet je een beetje geluk hebben. Regenachtige, grauwe dagen kunnen afgewisseld worden met dagen waarop de zon schijnt. Wat altijd blijft zijn de kronkelende wegen en het ruige landschap. En natuurlijk de schilderachtige kustplaatsen. Maar, knipper niet met je ogen, je bent er voorbij voordat je het weet. De oorspronkelijke vuurtoren van Hafnarnes dateert van 1912. De huidige toren werd operationeel in 1938. Het torentje is slechts 6,5 meter hoog. De lichthoogte bedraagt 17 meter. Iedere twintig seconden geven het witte, rode en groene licht een flits. In 1988 werd deze vuurtoren geëlektrificeerd. Deze vierkante, betonnen toren heeft een indrukwekkende galerij en is, zoals veel vuurtorens in IJsland, oranje geschilderd. De lantaarn is natuurlijk rood. De stenen rechts van de vuurtoren zijn de restanten van de oude toren uit 1912. Toch leuk als dit soort restanten voor het nageslacht bewaard worden. Je vindt hem aan de zuidkant van de ingang van de fjord Fáskrúðsfjörður (hoe moet je dit uitspreken?) en is de bereiken via “road” 96.


Coördinaten: 64° 52’ 27.49” N - 13° 45’ 57.97” W


Foto: Wim van der Craats

271 - Twielenfleth

Het zogenaamde Altes Land is waarschijnlijk het grootste aaneengesloten fruitteeltgebied in Europa. Je vindt er voornamelijk appel- en kersenbomen. De naam Altes Land is een verbastering van de Nedersaksische naam Olland, een verwijzing naar de Nederlandse kolonisten die het gebied in de middeleeuwen inpolderden. Priester Hendrik uit het Zuid-Hollandse Rijnsaterwoude wordt gezien als de stichter van het Altes Land. In Steinkirchen staat een standbeeld van deze priester, een kopie van dit standbeeld staat in Rijnsaterwoude. De vuurtoren Twielenfleth stond tussen 1972 en 1984 langs de Elbe als Kahlersand en werd in 1984 verplaatst naar zijn huidige locatie. Op deze plaats stond al een licht sinds 5 november 1893. Deze oude toren staat nu achter de dijk en doet dienst als monument met een kleine tentoonstelling. Ook deze zal een keer aan de beurt komen. De huidige zwart-witte gestreepte toren van glasvezelversterkte kunststof is in bedrijf sinds 26 november 1984 en is 15 meter hoog. De lichthoogte bedraagt 20 meter. Het witte, rode en groene licht gaat iedere  6 seconden even uit.


Coördinaten: 53° 36’ 20” N - 09° 33’ 28” O

 

270 - Argab

Een kaap is een gestel van balken met een daartegen aangebracht scherm van latten of ribben. Hij doet dienst voor de scheepvaart als een baken op het land en soms in zee. Het is een markant herkenningspunt in het landschap, waarvan het gebruik honderden jaren teruggaat. Een kaap heeft meestal geen licht en is overdag goed herkenbaar door de specifieke vorm die per kaap verschillend is. Er bestaan zowel houten als metalen kapen. Een ijzeren kaap staan bijvoorbeeld op Texel ten noorden van Oosterend. In het Deense Jutland heb je de Ringkøbing Fjord. Deze wordt door een smalle landtong gescheiden van de Noordzee. De Ringkøbing Fjord staat via het plaatsje Hvide Sande (wit zand) in verbinding met de Noordzee. Een prima plek voor de sportvisser. De kaap bij Argab staat halverwege deze landtong ten zuiden van het Hvide Sande. In het Deense Jutland zijn nog een twaalftal kapen langs de Noordzeekust te vinden. Op de Nederlandse wadden eilanden zijn er, als ik goed geteld heb, nog 8 te vinden.


Coördinaten: 55° 59’ 22.6” N - 08° 07’ 55.2” O

 

269 – Molo di Levante

In de buurt van het Italiaanse plaatsje Imperia, zo’n 45 kilometer oostwaarts van Monaco, is het haventje van Maurizio te vinden. Daar staat dit fraaie havenlicht. Imperia en Maurizio leven van toerisme en visserij. Als in september 2017 het water in de Egmonden met bakken uit de lucht valt en landerijen onder water lopen dan schijnt in Imperia de zon en is het tegen de 25 graden. Imperia telt zo’n 42000 inwoners en heeft een prachtige kust. Deze is  jaarlijks te zien tijdens de wielerklassieker Milaan – San Remo. Het oorspronkelijk station werd in 1858 opgericht. Dit havenlicht is 6 meter hoog en heeft een lichthoogte van 10 meter. Iedere 7 seconden geeft hij twee groene flitsjes. Via de pier is dit havenlicht makkelijk te bereiken. En wat een prachtig plekje om van rust, zon en water te genieten. Het is een ronde gemetselde toren met lantaarn en zelfs een galerij. Mooi groen geschilderd in overeenstemming met het licht.


Coördinaten: 43° 52’ 31.39” N - 08° 01’ 38.69” O


Foto: Jolanda Baaij.

 

268 - Dalatangi

IJsland, ik ontkom niet aan mijn vooroordelen, koud, regen en mist. Maar op de dagen dat de zon schijnt biedt IJsland een adembenemend landschap. Heb het nog niet zelf mogen ervaren maar Susan heeft het mij verzekerd. De weg naar Dalatangi is een 18 kilometer lange, ruwe weg langs de noordkust van Mjóifjörður. Mjóifjörður is een lange en smalle fjord, omgeven door hoge bergen en steile kliffen met vele watervallen. Volg de weg naar het oosten zo ver als men kan gaan. Aan de ingang van de fjord vind je de vuurtoren Dalantangi. De oude vuurtoren is een historisch monument. Hij werd actief in 1895 maar al sinds 1917 niet meer operationeel. Deze stenen vuurtoren, bekleed met stucwerk, is slechts een meter of vijf hoog. Hij is wit geschilderd en heeft een rood/bruine lantaarn. Dit is de oudste overgebleven vuurtoren in oostelijk IJsland. Vanaf de vuurtoren heb je een prachtig uitzicht over de open zee. De nieuwe vuurtoren staat honderd meter verder.


Coördinaten: 65° 16’ 14.64” N - 13° 34’ 33.13” W


Foto Susan Jongsma

 

267 – Somfletherwisch

Deze rood-wit gestreepte, zeskantige stalen toren staat iets landinwaarts, aan de rand van een boomgaard. In dit gebied, het zogenaamde Altes Land, wordt enorm veel fruit geteeld. In deze streek ook veel prachtige vakwerkhuizen. Om bij de toren te komen moet je een paar honderd meter wandelen over particulier terrein. Dit Oberfeuer, zoals de Duitsers zeggen, staat een kleine kilometer van het Unterfeuer. Via een wenteltrap is het mogelijk in het lichthuis te komen. Deze toren is 35 meter hoog en heeft een lichthoogte van 32 meter. Hij staat op de zuidoever van de Elbe, bij het plaatsje Jork, niet zo ver boven Hamburg. Het licht gaat vier seconden aan, vier seconden uit. De toren werd op 25 februari 1907 in gebruik genomen. Het is verbazingwekkend hoeveel vuurtorens er langs de Elbe staan. Als je de dijk beklimt en om je heen kijkt tel je er zo een handvol. Deze vuurtoren is vrijwel identiek aan de vuurtorens Grünedeich en Krautsand. Deze zullen later in de serie aan de beurt komen.


Coördinaten: 53° 33’ 50” N - 09° 39’ 00” O

 

266 – Phare du Cap Ferrat

Cap Ferrat is een schiereiland aan de Côte d'Azur in de omgeving van Nice. Op de uiterste zuidpunt van het schiereiland staat deze moderne vuurtoren aan de, hoe kan het ook anders, Avenue du Phare. Van hieruit een prachtig uitzicht over de kust. Je zal er toch vuurtorenwachter mogen zijn. Het oorspronkelijke station dateert uit 1838. Ook deze toren werd in 1944 door de Duitsers vernietigd. De huidige toren is gebouwd vanaf 1949 en werd in 1952 actief. Deze vuurtoren is 34 meter hoog en heeft een lichthoogte van 71 meter. Het licht geeft iedere 3 seconden een witte flits en is volledig geautomatiseerd. Het is een achthoekige stenen toren met een vijfhoekige basis, met een fraaie galerij aan de bovenkant. De lantaarn is groen met een wit dak. Dit is een van de oudste lichtstations aan de Côte d'Azur, samen met Cap Camarat en Antibes. Sinds 13 december 2012 is het een historisch monument.

Coördinaten: 43° 40’ 31” N - 07° 19’ 37” O

Foto: Pieter Halewas

 

 

265 - Zeughoek

De stalen lichtopstand Zeughoek dateert uit 1918 en stond oorspronkelijk in Den Oever. Na de inpoldering van de Wieringermeer werd hij verplaatst naar de nieuwe Wieringermeerdijk bij Zeughoek. In december 1930 werd hij daar opnieuw opgebouwd. Deze lichtopstand raakte in verval en is in 1969 vervangen door een nieuw exemplaar van hetzelfde type. De vierkante toren kreeg echter geen lichthuis meer. De twee boven elkaar geplaatste optieken, met elektrische lampen, konden zonder de bescherming van een overkapping. Het licht kreeg twee smalle rode sectoren aan weerszijde van een brede witte sector. De hoogte is 14 meter, de lichthoogte 16 meter. De lichtfrequentie bedroeg vijf seconden aan, vijf seconden uit. In 2009 werd het licht gedoofd. Hij staat nu nog steeds als een stoer baken op de dijk, langs de Noorderdijkweg, een kilometer of zeven ten zuidoosten van Den Oever, daar waar de dijk een knik maakt. Schapen houden de wacht….

Coördinaten: 52° 50’ 44.6” N - 05° 06’ 49.4” O

 

 

264 - Mielstack

Langs de Elbe staan tientallen vuurtorens die er voor zorgen dat de gigantische containerschepen de havenstad Hamburg veilig kunnen bereiken. Hamburg is na Rotterdam en Antwerpen de grootste haven van Europa. De oude vuurtoren van Mielstack is 16 meter hoog maar heeft een lichthoogte van slechts 13 meter. Hij werd op 25 februari 1907 in gebruik genomen. Deze vierkante toren met ronde lantaarn en galerij is voornamelijk wit geschilderd. Aan één kant is het huis van de voormalige vuurtorenwachter gebrouwd. Oorspronkelijk was het dak van het lichthuis bruin geschilderd, inmiddels grijs. Het licht ging vier seconden aan en vier seconden uit. Deze vuurtoren staat tussen de woonhuizen, direct aan de dijk. Door het steeds hoger worden van de container schepen is, door de lage lichthoogte, deze toren helaas niet meer bruikbaar gebleken en in 2009 buiten gebruik gesteld. Het pand werd op 22 juni 2012 voor Euro 310.000,- aan een particulier verkocht. U kunt de toren vinden 600 meter ten zuidoosten van de monding  van de rivier de Lühe. In de nabije omgeving zijn nieuwe, hogere vuurtorens gebouwd. Deze zullen in de komende tijd aan de beurt komen. Ik draag deze toren op aan mijn Duitse vrienden Günther, Carola en Hans-Gerd.

Coördinaten: 53° 34’ 06” N - 09° 38’ 31” O

 

 

263 - Carteret

De vuurtoren van Carteret werd in 1837 gebouwd op de kliffen van Cape Carteret. Liefhebbers van Frankrijk weten dat je Carteret vindt aan de westkant van Normandië. Het is een vierkante toren met lantaarn en galerij op een rechthoekig gebouw. In 1870 werden twee huizen voor de vuurtorenwachters toegevoegd. De vuurtoren werd geëlektrificeerd in 1937 en volledig geautomatiseerd in 1976, maar het gebouw is in dienst gebleven als regionaal controlecentrum voor scheepsverkeer en helpt de navigatie langs de westkant van het schiereiland. Hij is 18 meter hoog, maar door de ligging op de klif bedraagt de lichthoogte 84 meter. Om de 15 seconden geeft hij drie witte flitsen in een 2 + 1 patroon. Deze vuurtoren is niet beschilderd. In 1944 werd de vuurtoren na D-day door Duitse troepen grotendeels vernietigd, maar na de oorlog weer in zijn oude luister hersteld. Je vindt de toren aan het einde van de Route du Sémaphore, ongeveer 2 kilometer ten westen van Carteret. Parkeergelegenheid is ruim aanwezig. Vanaf de veerboten die tussen Carteret en de Britse Kanaaleilanden varen heb je een fraai uitzicht op deze toren.


Coördinaten: 49° 22’ 25” N - 1° 48’ 24” O


Foto: Bart Matthaei

 

 

262 - Hoorn

Ook deze week blijven we nog dicht bij huis. U zult denken Hoorn, staat daar een vuurtorentje? Zeker…! Hoorn, ooit een florerende handelsstad, kreeg in 1357 stadsrechten. Al in de zeventiende eeuw stond er op het Lantaarndijkje een havenlicht. De naam Lantaarndijkje verwijst naar dit licht. In 1934 besloot het gemeentebestuur het huisje onder de lantaarn, ooit gebouwd voor de misthoorn, af te laten breken. Het huisje werd gebruikt door jongelui, die daar “niet te noemen” handelingen zouden verrichten. In 1968 werd het torentje gedemonteerd omdat het op het punt stond in te storten. Het duurde bijna tien jaar om geld voor herbouw bij elkaar te krijgen. Het huidige torentje is gebouwd in 1977 en is, naast de jongens van Bontekoe, al jaren beeldbepalend. Een jaar of vijf heeft er geen licht gebrand. Vandalen hadden ervoor gezorgd dat de elektrische leidingen en de trap waren vernield. Maar dit jaar zijn de leidingen hersteld en kan het licht, inmiddels gevoed door zonnepanelen, weer branden. Voor de navigatie is het licht natuurlijk niet meer nodig, maar Hoorn beseft hoe belangrijk het is dit stukje erfgoed te koesteren. Een bijzonder hoekje in Hoorn, is zeer fotogeniek en een bezoek meer dan waard.


Coördinaten: 52° 37’ 57.93” N - 5° 3’ 50.67” O

 

 

261 - Den Oever

Onderweg vanuit Noord-Holland naar Friesland was de vuurtoren van Den Oever jarenlang links, voordat je de Afsluitdijk op reed, niet te missen. Hij is gebouwd in 1885 en stond tot 1930 in het westelijk deel van Wieringen. In 1932 werd het torentje opgebouwd op de locatie naast de Afsluitdijk. Vanaf dat moment scheen het licht in de richting van het IJsselmeer en niet meer richting de Waddenzee. De in verval geraakte toren werd in 1969 vervangen door een identiek exemplaar. De toren is 14 meter hoog. Met rode en groene sectoren en een smalle witte sector gaf het licht leiding naar de ingang van de Stevinsluizen. Sinds 1998 is het een Rijksmonument. Op 15 april 2009 werd het licht gedoofd. In maart van dit jaar moest de toren nogmaals verplaatst worden, ditmaal in verband met noodzakelijke aanpassingen aan de Afsluitdijk. Nu naar het puntje van de Oostkade in de haven van Den Oever. Hiervoor moest de toren volledig gedemonteerd en weer opgebouwd worden. De havendam werd verlengd en ook was een nieuw fundament voor de toren noodzakelijk. Om de vuurtoren voor Den Oever en haar bezoekers extra waarde te geven, is besloten het licht in de vuurtoren weer aan te brengen. Het licht wordt niet gebruikt voor de scheepvaart maar is vanaf het dorp wel te zien. De toren is een belangrijk symbool van de culturele geschiedenis van Den Oever. Het is goed dat hij behouden is.


Coördinaten: 52° 56’ 13.95” N - 5° 2’ 7,57” O

 

 

260 - Pelican Point

EGMOND - Na vijf jaar (260 afleveringen) gaat de Vuurtoren van de week even op adem komen. Deze (voorlopig) laatste aflevering is geschreven door René. Colette en René kregen van mij iedere vakantie wel een “vuurtorenopdracht” mee. Als dank voor hum inspanningen mogen ze deze aflevering voor hun rekening nemen. Vuurtorens blijven een nautisch erfgoed waar we zeer zuinig op moeten zijn. Deze week de vuurtoren Pelican Point in Namibië (FvEck).

Het oorspronkelijke station werd opgericht in 1916. De huidige vuurtoren werd operationeel in 1932 en is te vinden aan de westkant van Walvis Bay. Het is een 34 meter hoge, gietijzeren toren met galerij. De lichthoogte bedraagt 35 meter. Iedere 20 seconden geeft hij drie witte flitsen. Tussen de drie flitsen zit 3,6 seconden. De lantaarn is rood geschilderd. Vreemd dat er in 1932 voor werd gekozen de toren te schilderen in de kleuren grijs en wit. Gezien de vaak mistige omstandigheden in die regio kon hij overdag niet echt als baken fungeren. In de inmiddels naastgelegen Lodge kan overnacht worden.
In onze reis door Namibië was een kajaktocht tussen de zeehonden opgenomen. Vanuit Swakopmund, ook daar hebben wij een mooie vuurtoren voor Frits gefotografeerd, zouden we in de vroegte naar Walvis Bay gaan. We wisten op voorhand, dat ook daar een vuurtoren zou staan. Op de ochtend van de kajaktocht verzamelden wij op de afgesproken plaats. We moesten plaatsnemen in een 4WD. Halverwege de rit stopte de chauffeur en zette zijn auto in de 4w Drive. Hij vertelde dat je zonder gewoon niet verder kan over het zoutvlakte achtige strand.
Mistig weer, maar naarmate de reis vorderde doemde in de verte de vuurtoren op, Pelican Point. Een machtig gebouw, in alle eenzaamheid en op een zeer bijzondere plek. De chauffeur en de gids waren zo vriendelijk om op ons verzoek even te stoppen voor een foto moment. Toen wij vertelden waarom, kwamen ze met prachtige verhalen over de vuurtoren. De toren en het gebouw erbij waren vroeger alleen per boot bereikbaar. Het bijgebouw deed dienst als huisvesting voor de vuurtoren staf en stond op houten palen, zodat de wind eronder door kon waaien. Dat werkte goed, behalve bij zuidwestenwind. Dan vormde er zich een duin van zand tegen de palen. Als het zand niet op tijd door een bulldozer weggehaald werd, dan zou het gebouw helemaal onder het stuifzand verdwijnen. Om dit tegen te gaan is er later voor een andere vorm gekozen. Beton en 3 meter hoger. Bevoorrading ging per boot. Er is een tragisch verhaal van een motorstoring op de boot tussen Walvisbaai en Pelican Point. De boot werd getest nadat de bemanningsleden de motor hadden schoongemaakt. Tegen de regels in bleef er niemand achter op de vuurtoren. Al wat de 3 mannen bij zich hadden was een klein stukje touw, maar te kort om dienst te doen als soort anker. Geen communicatieapparatuur aan boord, een onbemande vuurtoren. Graham Auret, de beste zwemmer van de drie, dook overboord en zou proberen de toren te bereiken.
Helaas is het laatste wat de achterblijvers op de boot van hem hebben gezien, zijn hoofd, net boven water in de verte. Hij is nooit aangekomen en zijn lichaam is nooit gevonden. Uiteindelijk kwam een toevallig passerende vissersboot te hulp. Bijzondere verhalen die de kajaktocht met de zeehonden, voor ons nog bijzonderder maakte. Met de belofte een exemplaar van het “Contact met de Egmonden”, waarin opgenomen dit artikel, op te sturen nemen we afscheid. En Frits is weer een vuurtoren rijker.


Coördinaten: 22° 53’ 26” Z - 14° 26’ 12” O


Tekst: René Polle, foto’s: Colette van Eck

 

259 – La Croix

In Bretagne, in het zuiden van Finistère, is het historische plaatsje Concarneau te vinden. In het hart van Concarneau vindt je een prachtige gesloten vestingstad. Je wordt als het ware naar binnen getrokken en vindt er heerlijke nostalgische straatjes en een imposante borstwering. Plan een bezoek aan deze vestingstad wel in de vroege ochtenduren, het is één van de meest bezochte plekken in Bretagne. Een vissershaven en strandjes maken het af. Aan de Place de la Croix is dit fraaie vuurtorentje te vinden, genoemd naar het plein waarop hij staat, een 300 meter ten westen van de haveningang en schuin tegenover een kapelletje met de zelfde naam. Deze vuurtoren is actief sinds 1848 en werd op 19 augustus 1943 geëlektrificeerd. Het torentje is 12 meter hoog en heeft een lichthoogte van 14 meter. Het is een cilindrische stenen toren met lantaarn en galerij, opgetrokken vanuit een kleine technische ruimte. Natuurlijk is de toren wit geschilderd en tonen de railing van de galerij en het lantaarndak de kleur rood. Om de twaalf seconden geeft het licht drie witte flitsen.


Coördinaten: 47° 52’ 9.01” N - 3° 55’ 5.02” W

 

258 Jesser Point

Jesser Point is te vinden op een klif aan de zuidkant van Sodwana Bay. Sodwana Bay is een ongerept juweel aan de oostkust van Zuid-Afrika, een smalle strook van beboste duinen gelegen langs de KwaZulu Natal kust, tussen St. Lucia en het meer van Sibayi. Je kunt er kamperen, vindt er luxe pensions, hotels en lodges. Zo kan aan ieder gewenst comfort voldaan worden. In de vijftiger jaren werd het uitgeroepen tot nationaal park. Je kunt er snorkelen, duiken en vissen. Geclassificeerd als één van de beste duiklocaties in de wereld trekt de baai jaarlijks zo’n 35.000 duikers. Je vindt er ongeveer 95 soorten harde en zachte koralen, sponzen en andere ongewervelden en rond de 1200 vissoorten. De vuurtoren werd actief in 1986. Hij heeft een hoogte van 11 meter. De lichthoogte bedraagt 61 meter. Om de veertig seconden geeft hij vier witte flitsen, met een tussenpose van 4 seconden. Het is  een ronde cilindervormige betonnen toren, met lantaarn en galerij. De toren zelf is wit geschilderd maar heeft natuurlijk een rood lichthuis. Jesser Point is via de weg goedbereikbaar.


Coördinaten: 27° 32’ 43” Z - 32° 40’ 39” O


Foto: Wim van der Craats

 

257 – Sædding Strand Forfyr

Sædding, een badplaats ten noordwesten van Esbjerg. De vertaling van Sædding is Waddenzee. Een toepasselijke naam voor het gebied tussen het vasteland en het schiereiland Skallingen en het waddeneiland Fanø. Het strand is er ruim drie kilometer lang, aan de duinvoet voorzien van een verhard wandel/fietspad. Diverse vrije parkeerplaatsen en trappen naar beneden maken het strand makkelijk bereikbaar. Vrijstaande woningen geven mede aan dat er in Denemarken nog voldoende ruimte is. De geschiedenis van dit torentje gaat terug tot 1873. Samen met de landinwaarts geplaatste toren werd de  toegang tot de smalle zeestraat tussen Skallingen en Fanø beveilgd. Tot 2006 was het licht geplaatst in het huis van de vuurtorenwachter, ca. 10 meter achter de huidige. De lens unit uit dat huis is verhuisd naar Maritieme Museum aan de Tarphagevej 2 in Esbjerg. Het nieuwe licht staat aan de rand van de duinen, inmiddels al voor een deel aan het oog onttrokken door oprukkende duinrozen. Het torentje is maar een paar meter hoog, de lichthoogte bedraagt 13 meter. Iedere 2 seconden geeft hij een heldere witte flits.


Coördinaten: ca: 55° 29.74' N - 08° 23.86’ O

 

256 Fuencaliente

La Palma is het meest noordwestelijk gelegen eiland van de Canarische eilanden. Het onderscheidt zich van de andere Canarische eilanden door het ontbreken van massatoerisme. Voornamelijk wandelaars bezoeken het eiland voor de prachtige natuur. Fuencaliente, een plaats in het diepe zuiden van La Palma, is vernoemd naar de tot het einde van de 17e eeuw aanwezige geneeskrachtige warmwaterbron. Door de uitbarsting van de nabijgelegen vulkaan San Antonio is de bron in 1677 onder de lava bedolven. Het oorspronkelijk station dateert van 1903. De ronde cilindrische stenen toren links op de foto is ongeveer 12 meter hoog en is opgetrokken vanuit het huis van vuurtorenwachter. Deze toren werd in 1939 door een aardbeving zwaar beschadigd. Sinds 1985 is hij niet meer actief. Rond 2003 werd deze historische toren gerestaureerd. Vanaf 1985 werd de vuurtoren rechts op de foto actief. Deze betonnen toren heeft een dubbele galerij. Hij is 24 meter hoog en heeft een lichthoogte van 36 meter. Zoals bij veel vuurtorens domineren de kleuren rood en wit. Iedere 18 seconden geeft hij drie witte knipperingen. De toren staat 13 kilometer ten zuiden van Los Canarios en is bereikbaar vis een weg met veel haarspeldbochten.


Coördinaten: 28° 27’ 19.27” N - 17° 50’ 35.17” W


Foto: Jos Glorie

 

 

255 – Saint-Antoine

In het noordoosten van Bretagne kom je vele, vaak vreemdsoortige vuurtorentjes tegen. Het oorspronkelijke station werd opgericht in 1863. Het torentje Saint-Antoine vind je in de gemeente Pleubian in het departement Côtes-d’Armor, temidden van landerijen en bereikbaar via een slingerend landweggetje. Net als je denkt dat je totaal verkeerd zit wordt hij zichtbaar. Zoals zeer veel Franse vuurtorens werd ook deze in de Tweede Wereldoorlog vernield. Na de oorlog werd de toren herbouwd en in juli 1949 opnieuw in gebruik genomen. Het bouwsel is slechts 6 meter hoog, maar door de ligging op een heuvel bedraagt de lichthoogte 34 meter. Iedere 4 seconden geeft hij een rood licht door een venster dat op een dakkapel lijkt. Bretagne (in het Bretons : Breizh) is het wat eigenwijze deel van Frankrijk waar ze niet veel op hebben met de regeltjes van Parijs. Tot aan de Franse revolutie was het een zelfstandige provincie. Een bij wielerliefhebbers bekende Breton is natuurlijk Lucien Petit-Breton, die als eerste Fransman de Tour de France tweemaal wist te winnen (1907 en 1908). En….niet te vergeten Bernard Hinault, vijfmaal winnaar van de Tour!


Coördinaten: ca. 48° 51' 09 N - 03° 07' 05'' W

 

254 – Schulpengat

In Huisduinen, iets ten noorden van Fort Kijkduin is de toren Schulpengat te vinden. Dit onder het toeziend oog van de bekendere Lange Jaap. Om vanaf de Noordzee de Waddenzee op te kunnen varen is het Marsdiep de enige toegang. Belangrijke vaargeulen waren het Molengat en het Schulpengat. Als je regelmatig vanuit Den Helder naar Texel vaart zijn dit zeer bekende namen. In de jaren 1948 – 1949 werd het geleidelicht Schulpengat gebouwd. Het licht kreeg een plaats boven in de toren. Al na een paar jaar bleek dit geleidelicht gedeeltelijk over ondiepten te leiden. In 1954 werd een rode en groene sector toegevoegd om de ondiepten te markeren. In 1966 werd de functie van de lichtenlijn op Texel overgenomen. De toren is 18 meter hoog en had een lichthoogte van 28 meter. De zeebodem ten westen van Huisduinen is inmiddels zo sterk gewijzigd dat het Schulpengat als vaargeul verdween. De toren heeft niet de status van Rijksmonument gekregen maar staat wel op een uniek plekje met van hieruit een fraai uitzicht over het onbewoonde eilandje Noorderhaaks (Razende Bol).


Coördinaten: 52° 57' 07.2'' N - 04° 43' 17.0'' O

253 – Baagø

Vanuit Assens op Fünen is het een half uur varen naar het eiland Baagø. Voor 85 kronen (zo’n 12 Euro), ga je heen en weer. Het hoogste punt van eiland ligt 8 meter boven de zeespiegel. De gelijknamige vuurtoren op dit eiland stond al een paar jaar op mijn verlanglijstje. Baagø ligt in de Kleine Belt tussen Fünen en Jutland. Al in 1705 brandde er een vuurkorf op dit eiland, daarvan is helaas niets bewaard gebleven. De huidige toren dateert uit 1816. Hij is 8 meter hoog en heeft een lichthoogte van 12 meter. Op 13 november 1872 vond er een stormvloed plaats, de vuurtoren heeft toen kortstondig in het water gestaan, een markering op de toren geeft dit aan. Tijdens mijn bezoek op de nazomerse dag in september 2014 is dat moeilijk voor te stellen. Vanuit het haventje op Baagø is het slechts 400 meter lopen naar de vuurtoren. Je bent er bijna altijd alleen. Gedurende de zomermaanden kan de toren vrij beklommen worden. Men verwacht dat je 10 kronen in de melkbus deponeert. Oh ja, Egmonders, vlak bij de vuurtoren is het goed vissen….


Coördinaten: 55°17'43.9'' N - 09°47'55.5'' O

252 Le Crotoy

Als ik voorheen een vakantie in Bretagne plande dan was het instappen en als een speer de 1000 tot 1200 kilometer rijden. Iedere dag van de drie weken vakantie moest worden benut. Later realiseer je je dat het ook anders kan. In 2012 daarom een B&B geboekt op de route naar Bretagne. De eigenaar gaf de fantastische tip eens niet de gangbare route via Gent en Lille te rijden maar via Brugge langs de Belgische en Franse kust naar het zuiden af te zakken. In het noordwesten van  Frankrijk rij je dan door de Picardie. Met een vaak heuvelachtig landschap, talloze kastelen en abdijen. Uiteraard een reden deze rit te combineren met het vastleggen van een aantal vuurtorens. Maar…Le Crotoy kende ik niet, ligt aan de monding van de Somme en heb ik toen gemist. Ryanne was op fietsvakantie in die regio, met de fiets, hondenfietskar en hond in de stoomtrein van St. Valéry naar Le Crotoy gestapt om vervolgens langs de kust terug te fietsen. Tja…dan komt ze deze vuurtoren tegen en legt hem voor mij vast met een i-phone. Het oorspronkelijke station dateert van 1851. Na diverse veranderingen werd deze in 1944 door de Duitsers verwoest. Het huidige licht werd operationeel in 1948. Deze is geplaatst op een betonnen statief en heeft zelfs een galerij. Hij is elf meter hoog en heeft een lichthoogte van 19 meter. Iedere zes seconden geeft het licht twee rode flitsen. Je kunt hem vinden in een klein park aan de voet van de Rue du Phare in Le Crotoy, aan de noordkant van de ingang van de Somme. Ryanne bedankt !


Coördinaten: 50° 07’ 44” N - 1° 22’ 30” O


Foto: Ryanne Richter Uitdenbogaardt

 

251 Wipvuur Skagen

In het noorden van het Deense Jutland is de plaats Skagen te vinden. Geel is de kleur van Skagen, bijna alle huizen zijn in die kleur geschilderd. Het is niet zonder reden dat de mensen van Skagen trots zijn op hun stad, de enige in Denemarken met vier vuurtorens. Toegegeven, het wipvuur (vippefyr) is een museumkopie en de tweede is al 150 jaar niet meer actief, maar toch. Het wipvuur van Skagen was in 1561 de eerste vuurtoren van Denemarken. Een wipvuur lijkt op de wip uit de speeltuin. Aan de ene kant hangt een ketting met een metalen korf. Daarin brandt het vuur. Trekt men aan de andere kant de wip naar beneden, dan gaat de vuurkorf de lucht in. Het gebruik is simpel; de korf laten zakken, brandstof aanvullen en weer hijsen. Je vindt hem aan de oostelijke kustweg, net ten noorden van Skagen op een kleine heuveltop. Gedurende de zomermaanden wordt Skagen overspoeld door toeristen. Ze komen af op de wandelende duinen en de kunst in de musea van Skagen. Het Skagens museum en het huis van de schilders Michael en Anna Ancher staan op de lijst van de meest bezochte musea in Denemarken. Ook Egmond aan Zee had in 1615 al twee vuren, één voor of in de vuurboet (een stenen huisje) en één in een vuurkorf, opgehesen aan een houten paal. Zou het niet prachtig zijn als op het Vuurboetsduin ooit weer een replica van een vuurboet staat!


Coördinaten: 57° 53' 36.44″ N - 10° 36' 29.49” O

 

 

250 Keri

Het eiland Zákynthos ligt in de Ionische Zee, ten zuidwesten van het Griekse vasteland en heeft de bijnaam Il fiore di Levante (de Bloem van het Oosten), ooit gegeven door de Venetianen. Zoals veel Griekse eilanden is het een geliefde toeristische bestemming. Het is een heerlijk eiland met een mooie natuur, een heldere blauwe zee, en geweldige zandstranden. De vuurtoren staat op Cape Keri, de zuidpunt van het eiland. Het gebied staat bekend om zijn spectaculaire kliffen. Het is niet onmogelijk dat door erosie de toren eens in zee zal zakken, de afstand tot de rand van de klif is slechts negen meter. Deze vuurtoren werd actief in 1925., is slechts 7,5 meter hoog maar heeft door de ligging een lichthoogte van 194 meter. Iedere 10 seconden geeft hij een witte flits. Het is een cilindervormige gemetselde toren met galerij, aan de zeekant tegen het huis van de vuurtorenwachter gebouwd. Hij staat op een prachtige plek tussen de bossen met een geweldig uitzicht over de Ionische Zee. Vanuit het dorpje Keri leidt een verharde weg naar een parkeerplaats vlak bij de toren. Vooral aan het einde van de dag  staat deze vol. Genieters van een zonsondergang komen hier dan volop aan hun trekken. Deze vuurtoren is helaas niet open voor het publiek.


Coördinaten: 37° 40’ 0” N - 20° 49’ 0” O


Foto: Colette van Eck

 

 

249 La Croix

Bretagne, het wat eigengereide deel van Frankrijk, was jarenlang mijn favoriete vakantiebestemming. Dit met een voorzichtige voorkeur voor het departement Côtes-d’Armor. Dit departement heeft veel te bieden, woeste kusten met heel veel klifpaden en leuke dorpen waar het altijd markt lijkt te zijn. Ja, en natuurlijk met de zee dichtbij. De zandstranden moet je soms even zoeken, maar dat is het waard. Tot een uur of vier zijn ze rustig, daarna komen de Fransen. Vaak op zoek naar schelpdieren voor de avondmaaltijd. Voorbij de monding van Le Trieux staat de vuurtoren la Croix. Hij staat tussen het Ile de Bréhat en het vasteland. De oorspronkelijke toren werd gebouwd tussen 1865 en 1867. Op 15 oktober 1867 werd het licht ontstoken. Het is een cilindervormige toren van 13 meter hoog met een kleine aangrenzende toren en trap. De lichthoogte bedraagt 15 meter. In 1944 werd het bovenste deel van de toren door het Duitse leger verwoest. In 1949 werd deze vuurtoren weer in dezelfde stijl herbouwd, voornamelijk met stenen van de oude vuurtoren. Door de gekartelde galerij lijkt hij eerder op een burcht dan op een vuurtoren. Iedere 4 seconden geeft hij een witte flits. De bovenkant is rood geschilderd.


Coördinaten: 48° 50' 13.99″ N - 3° 3' 14” W

 

 

248 La Madonetta

Corsica, het eiland waar Napoleon werd geboren. De 100ste editie van de Ronde van Frankrijk ging op dit eiland van start op zaterdag 29 juni 2013 in Porto-Vecchio. Corsica was de enige regio van Frankrijk die in de afgelopen 100 edities van de Tour nog nooit was aangedaan. In het algemeen klassement was Chris Froome oppermachtig. Hij pakte de gele trui in de achtste etappe en stond de leiding in het algemeen klassement niet meer af. Indrukwekkend voor de kijkers was het fantastische landschap van dit eiland. Voor Wim Groen aanleiding daar een vakantie door te brengen. En dan levert het ook nog een mooie vuurtoren op. Op het zuidelijk deel van het eiland ligt het stadje Bonifacio, de parel van Corsica. Een prachtig oud stadje met vestingmuren. Een kleine vijf kilometer verder de vuurtoren La Madonetta. Deze vuurtoren is actief sinds 1854. Het is een 12 meter hoge toren met galerij. De lichthoogte is 28 meter. Hij verrijst uit het huis van de vuurtorenwachter en is opvallend rood geschilderd. Hij geeft tevens een rood licht, 2 seconden aan, 2 seconden uit. De toren staat op een opmerkelijke plaats, een driehoekig blok zandsteen, door een smalle strook met het vasteland verbonden.


Coördinaten: 41° 23' 13.09'' N - 9° 8' 39.73'' O    


Foto: Wim Groen

 

 

247 Sisserodde

Aan de zuidkant van het Deense eiland Fünen, niet ver van Faborg is dit vuurtorentje te vinden. Hij staat op de landtong Bjerne Langgyde, een drie kilometer ten zuid-oosten van Bjerne en beveiligt de nauwe doorgang tussen het vasteland en het eiland Bjørnø. Deze vuurtoren is op zijn dak uitgerust met een zogenaamd PEL (Port Entry Light) licht. Een zeer krachtig hoeklicht dat een 2 graden brede witte lichtbundel uitzendt. Het torentje is 5 meter hoog en heeft een lichthoogte van 8 meter. Iedere 2 seconden  geeft het PEL licht een witte lichtflits. Door het venster onder het schuine dak schijnt tevens, afhankelijk van de hoek, een wit, rood of groen licht, 1 seconde aan, 1 seconde uit. De witte, houten toren met de bekende rode band staat op een betonnen voet. Fünen (Fyn) is het tweede grootste eiland van Denemarken. Een eiland met zacht glooiende heuvels en veel vakwerk boerderijen met rieten daken. Vanuit Nederland makkelijk met de ferry te bereiken (50 minuten varen) vanuit Fynshav op Als naar Bøjden. Voor zo’n 30 euro sta je aan de overkant.


Coördinaten: 55° 04' 34.43″ N - 10° 13' 40.18” O

 

 

246 Umhlanga

Aan de oostkust van Zuid-Afrika ligt de stad Durban. Deze stad telt zo’n 600.000 inwoners. Het is dankzij de aantrekkelijke stranden en het subtropisch klimaat een geliefde vakantiebestemming. Deze stranden strekken zich een paar honderd kilometer naar het noorden uit. De haven is één van de grootste natuurlijke havens van de wereld. De prachtige vuurtoren Umhlanga staat op het strand voor het Inter Continental Hotel, een kilometer of 15 ten noorden van Durban. Hij is actief sinds 25 november 1954. De toren is 21 meter hoog en heeft een lichthoogte van 25 meter. Iedere 20 seconden geeft hij drie witte flitsen, deze zijn bij helder weer zichtbaar tot 24 nautische mijlen. Het is een cilindervormige, betonnen toren. He bovenste kwartdeel van de vuurtoren is in een opvallende rode kleur geschilderd, die eveneens als baken fungeert. Wim: “Ik kon deze vuurtoren fotograferen vanaf een wandelpier die vrij ver in zee doorloopt”. Op afspraak kan de toren bezichtigd worden. Zuid-Afrika is nog steeds een land van grote tegenstellingen. De apartheid is dan wel afgeschaft, maar op een bepaalde manier nog steeds merkbaar.


Coördinaten: 29° 43' 41.57'' Z - 31° 05' 18.20'' O     

 
Foto: Wim van der Craats

 

 

245 Røsnæs

Aan het einde van een landtong in het westen van het eiland Sjælland is deze fraaie vuurtoren te vinden. Vanaf de parkeerplaats is het slechts een minuut of tien wandelen om hem te bereiken. Het is een smalle, heuvelachtige, beboste landtong met naar alle kanten een prachtig uitzicht over het water. In 1844 gebouwd met een hoogte van 11 meter, maar in 1859  verhoogd tot 15 meter. De lichthoogte bedraagt 24 meter. Iedere 15 seconden geeft deze vuurtoren een lichtflits. Hij zorgt er voor dat het binnenvaren van de Kalundborg Fjord veilig kan gebeuren. Met de aanwezigheid van een klein restaurantje worden de bezoekers wat langer vastgehouden. Je kunt deze vuurtoren beklimmen, beneden hangen wat stenen aan een touwtje. Iedere bezoeker krijgt er één mee als hij naar boven wil. Zijn de stenen op dan moet je wachten tot er weer iemand naar beneden komt. Boven gekomen moet je je door een klein luikje wringen om op de galerij te komen. Maar van hier zijn bij helder weer de Grote Belt brug, het eiland Samsø en zelfs Fünen te zien. Het is een heerlijk plekje, je hebt moeite te beslissen om weer huiswaarts te gaan.


Coördinaten: 55° 44' 36.20″ N - 10° 52' 10.12″ O

 

 

244 Cape Reinga

In het noorden van het Nieuw-Zeelandse Noordereiland is deze fraaie vuurtoren te vinden. Hij staat op een spectaculaire locatie waar de Tasmanzee en de Stille Oceaan samenkomen, wat leidt tot een prachtige kleurverandering in het water.  Bereikbaar via de weg van Kaitaia. Vanaf de parkeerplaats moet je de laatste 600 meter wandelen. Deze vuurtoren is gebouwd in 1941 en in mei van dat jaar in gebruik genomen. Hij verving de Kaap Maria Van Diemen vuurtoren op het nabijgelegen Motuopao eiland. De laatste was door de altijd ruwe zee moeilijk bereikbaar. Om veiligheidsredenen besloot men de toren naar Cape Reinga te verplaatsen. De complete lantaarn hulpstukken werden hergebruikt. In 1987 automatiseerde men de toren en verdween de laatste vuurtorenwachter. Men bedient de toren nu vanuit Wellington. Het licht krijgt voeding van batterijen die door middel van zonnepanelen worden opgeladen en geeft iedere twaalf seconden een witte flits. Zichtbaar zo’n 19 nautische mijl (35 kilometer). Deze vuurtoren is 10 meter hoog maar torent 165 meter boven de zeespiegel. Het is een achthoekige betonnen toren met een fraai modern uiterlijk. Rob: “Voor mijn opleiding ‘Sport & Bewegen’ liep ik stage in Nieuw-Zeeland. Het was vanaf mijn verblijfplaats wel vijf uur rijden om bij deze vuurtoren te komen, maar meer dan de moeite waard”.


Coördinaten: 34° 25' 35.9'' Z - 172° 40' 39.5'' O

Foto: Rob Lansbergen

 

 

243 Langerodde

In het noorden van Denemarken, ten zuiden van de Limfjord is dit kleine “vuurtorentje” te vinden. Hij staat midden in een prachtig wandel- en natuurgebied. Je kunt de auto parkeren bij een klein kerkje. Vanaf daar is het torentje na een goed kwartier wandelen prima bereikbaar. Onderweg kom je, in the middle of nowhere, een prachtige vakantiewoning tegen. Wat zijn er in Jutland toch veel mooie plekjes te vinden. Alhoewel het licht van dit vuurtorentje vanaf het water goed zichtbaar is staat hij verscholen tussen wat bomen en struiken. Hij markeert de zuidwestelijke ingang van de Salling Sund. Met een hoogte van slechts 3 meter heeft hij toch nog een lichthoogte van 9 meter. Het licht gaat twee seconden aan en twee seconden uit. Afhankelijk van de hoek is dan een wit, rood of groen licht zichtbaar. Het torentje is operationeel vanaf 1911 en nog steeds actief. Al deze “huisjestorens” zijn wit geschilderd met de bekende rode band. Je vindt er tientallen in Denemarken.


Coördinaten: 56° 42' 46.8'' N - 08° 50' 02.1'' O


 

242 Ákra Kryonéri (Cape Krionero)

Het eiland Zákynthos ligt in de Ionische Zee, ten zuidwesten van het Griekse vasteland en heeft de bijnaam Il fiore di Levante (de Bloem van het Oosten), ooit gegeven door de Venetianen. Zoals veel Griekse eilanden is het een geliefde toeristische bestemming. De totale kustlengte is ongeveer 123 kilometer. De naam Zakynthos komt van de zoon van Dardanus die “Zakynthos” heette. Dardanus was de koning van Troje en volgens de mythe heeft hij de eerste stad op het eiland gebouwd. Het is een heerlijk eiland met een mooie natuur, een heldere blauwe zee, steile rotsformaties en geweldige zandstranden. De aanwezigheid van vuurtorens maakt het plaatje compleet. Het oorspronkelijk station dateert van 1869, het is niet helemaal duidelijk wanneer de huidige toren werd gebouwd. Deze vierkante betonnen toren was oorspronkelijk wit geschilderd en is 8 meter hoog. Het onderhoud zal niet optimaal zijn, de betonrot is duidelijk zichtbaar. De lichthoogte bedraagt 21 meter. Iedere 16 seconden geeft hij twee witte flitsen. Dit licht markeert het smalste punt van de passage tussen Zákynthos en het vasteland. De toren is gelegen op een klif aan de zuidoostelijke kant van het eiland. Colette: “Torentje staat zo onopvallend in het landschap dat je er langsrijdt zonder hem te zien. Op de foto zetten zonder vervuilende elektriciteitskabels is altijd weer een uitdaging”


Coördinaten: 37° 48’ 0” N - 20° 54’ 0” O

Foto: Colette van Eck

 

 

241 Phare d'Eckmühl

Alhoewel de naam in eerste instantie anders doet vermoeden staat deze toren wel degelijk in de Bretonse provincie Finistère. Je vindt hem in het plaatsje Penmarch in de, hoe toepasselijk, Rue du Phare. Penmarch ligt aan de zuidkant van de baai van Audierne. De omgeving hier is vrij vlak en is op sommige plaatsen moerassig. Voor de kust liggen een groot aantal kleine eilandjes. De huidige toren werd in gebruik genomen in oktober 1897 en heeft een hoogte van 65 meter. De lichthoogte bedraagt 60 meter. Hij dankt zijn naam aan de Prince d’Eckmühl. Zijn dochter Adelaïde-Louise Davout, Marquise de Blocqueville die de bouw voor een groot deel financierde bedong dat de toren de naam van haar vader zou dragen. De wanden zijn volledig opgebouwd uit Kersanton (Bretons) graniet, het trapgat is bekleed met opaal. Na het beklimmen van 272 treden kan er genoten worden van een oogverblindend panoramisch uitzicht. De toren is zo indrukwekkend dat ik er zelfs twee keer heengereden ben. Vanaf een kleine pier heb je een prachtig zicht op deze vuurtoren. En ach, de lucht van wat rottend zeewier neem je dan op de koop toe.


Coördinaten: 47° 47' 54.4'' N - 04° 22' 20.5'' W

 

 

240 Udbyhøj

Het vuurtorentje Udbyhøj staat in het oosten van Jutland, bij de ingang van de Randers fjord. Hij staat op een heuvel en is omgeven door privé terrein. Het weggetje naar de top van de heuvel is smal en overwoekerd met van alles en nog wat. Je rijdt met de auto omhoog en hoopt dat je ergens kunt keren, altijd een spannende onderneming. Het oorspronkelijke station werd opgericht in 1894. De huidige vuurtoren is in gebruik sinds februari 2003 en er brandt, afhankelijk van de hoek, iedere 5 seconden, een wit, groen en rood licht. Het licht wordt weergegeven door een spleet-stijl venster aan de bovenkant. Oorspronkelijk was deze cilindervormige toren grijs geschilderd. Bij het maken van de foto in 2012 heeft hij al de huidige kleuren rood en wit. Hij is 4,5 meter hoog. Door de ligging op de heuvel is de lichthoogte 33 meter. Achter dit vuurtorentje is nog het woonhuis te zien waarin voorheen het licht was geplaatst. Ja, het is natuurlijk privé terrein, maar er is niemand te zien aan wie je toestemming kan vragen het terrein te betreden en de foto’s te maken. En als je je netjes gedraagt is dat voor de Denen geen bezwaar.


Coördinaten: 56° 35' 24” N - 10° 19' 12” O


 

239 Knippelholmen

Van het Deense Frederikshaven naar het Zweedse Göteborg is een prachtige boottocht. De passagiers worden vermaakt met muziek. De voornamelijk Zweedse passagiers laten zich de alcoholica goed smaken. Met windkracht vier is het toch al moeilijk lopend het evenwicht te bewaren….maar bij het naderen van Göteborg gaven de gevolgen van alcohol komische situaties te zien. En dat je dan onderweg nog vuurtorens kan vastleggen, top ! Door de honderden kleine eilandjes voor de kust zijn deze nog steeds bijzonder nuttig. Het eerste licht werd aangestoken op 15 oktober 1880, geplaatst voor het woonhuis van de vuurtorenwachter. Dat licht werd in 1948 vervangen door een betonnen toren met een elektrische gloeilamp. Het woonhuis werd afgebroken. Een jaar later werd deze vuurtoren volledig geautomatiseerd. In 1962 werd deze weer vervangen door de huidige, 6 meter hoge toren. De lichthoogte is zo’n 7,5 meter. Ondanks zijn geringe hoogte is toch een galerij aanwezig. Het licht in de lantaarn werd in 2004 gedoofd, maar door de plaats op het rotsachtige eilandje fungeert hij nog dag en nacht als baken. Tijdens de avond- en nachtelijke uren wordt hij verlicht.


Coördinaten: 57° 40’ 57.75” N - 11° 49’ 06.70” O


 

238 Nantouar

In 1859 werd in het noorden van Bretagne, rond de baai van Perros, begonnen met de bouw van een drietal vuurtorens, waaronder die van Nantouar. De bouw werd verzorgd door de firma Prigent met behulp van 24 metselaars en 30 arbeiders. De vuurtoren Nantouar werd in 1860 in gebruik genomen. Het was een vast wit licht in de gevel van het huis van de vuurtorenwachter. Door de bouw van een cilindrisch torentje met een doorsnede van 160 cm kreeg de vuurtoren in 1884 zijn huidige uiterlijk. Hij kreeg hiermee een hoogte van ongeveer 10 meter. De elektrificatie vond plaats in 1937. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd in 1944 het licht door de Duitse bezetter verwoest en in 1946 opnieuw in gebruik genomen. Hierna gaf de toren iedere 12 seconden 4 witte flitsen. In 1976 werd het licht gedoofd, de laatste vuurtorenwachter was Jean Quéré. In 1994 werd het gebouw op een veiling verkocht aan de heer J. Bass, een architect uit Rennes. De foto werd gemaakt in 2011, een vaste bewoning kon ik destijds niet ontdekken, het pand is nog steeds privébezit en wordt waarschijnlijk gebruikt als vakantiewoning. Deze ex-vuurtoren wordt beschermd door een enorme hoeveelheid rotsblokken om de verdere erosie van de kust tegen te gaan. De herhaalde aanvallen van de zee vormen echter een constante bedreiging. De toren is te vinden ten oosten van het plaatsje Louannec.


Coördinaten: 48° 48’ 04.16” N - 03° 23’ 43.63” W


 

237 Cabo Sacratif

In het Spaanse Andalusië, tussen Torrenueva en Carchuna, niet ver van Granada is deze prachtige vuurtoren te vinden. Granada ligt aan de voet van het Sierra Nevada gebergte. In de stad bevindt zich één van de beroemdste monumenten van Spanje, het Alhambra. De vuurtoren Cabo Sacratif werd gebouw in 1863 onder leiding van ingenieur Constantino Germán. Het is een stenen toren die werd gebouwd op de top van een eerdere controle toren. Waarschijnlijk heeft deze vuurtoren daarom twee galerijen. Het is een ronde gemetselde toren met een hoogte van 17 meter. De lichthoogte bedraagt 98 meter. Om de 10 seconden geeft het licht twee witte flitsen. De toren is wit geschilderd met goudkleurige versiering. De koepel is geheel van glas. De vuurtoren markeert het meest zuidelijk punt van de kust rond Granada. Hij staat op een hoge rots, de Cerro del Chucho. De vuurtoren kan helaas niet bezichtigd worden. Colette vertelde me dat de situatie een heel klein beetje aan Egmond deed denken. In een niet te groot dorp op een terrasje zitten met een fantastisch uitzicht op deze vuurtoren. Tja, ook Colette is inmiddels besmet met het vuurtoren virus.


Coördinaten: 48° 47’ 48.0” N - 03° 05’ 48.0” W

Foto: Colette van Eck

 

 

236 Les Perdrix

Iets ten noorden van het plaatsje Lézardieux is, in de rivier de Trieux, het torentje Les Perdrix te vinden. De omgeving is prachtig. In dit deel van Frankrijk geen zonnebloemen en druivenstruiken, maar velden vol artisjokken, kool en mais. De rivier de Trieux loopt door de Côte d’Armor. Om een foto van de vuurtoren te kunnen maken moet je enige honderden meters over de met glibberige stenen bezaaide oever van de Trieux lopen. Het is oppassen geblazen, resten zeewier maken de wandeling niet gemakkelijk. De vuurtoren staat tegen de linkeroever van de rivier, maar is uitsluitend per boot te bereiken. Operationeel vanaf 1869 geeft hij nu iedere 6 seconden, afhankelijk van de hoek, een wit of groen licht. Leuk is ook de kleine galerij. Het is een ronde, stenen toren die grotendeels groen geschilderd is. Hij heeft een lengte van 11 meter. Bij hoog water is de lichthoogte 5 meter. Het is in de omgeving van de Trieux de enige vuurtoren die onbeschadigd uit de Tweede Wereldoorlog kwam. Vlakbij ligt het vissersplaatsje Paimpol, met houten bootjes in allerlei kleuren. Uiteraard ontbreken de vele visrestaurants daar niet. Maar tegen de avond is het ook goed toeven op de vele terrassen.


Coördinaten: 48° 47’ 48.0” N - 03° 05’ 48.0” W

 

235 Trévignon

Bretagne, voor mij de mooiste streek van Frankrijk, met zijn ruige kusten, klifpaden, heerlijke strandjes en  tientallen vuurtorens. Trévignon, aan de zuidkant van Bretagne, ligt tussen Concarneau en Pont Aven. Het pittoreske dorpje heeft een kleine jachthaven. Bij eb is de plaatselijke bevolking druk bezig schelpdieren te zoeken als aanvulling op de dagelijkse maaltijd. De visserij is, naast het toerisme, nog steeds een belangrijke bron van inkomsten. Net als in Egmond wordt de kust ook hier bedreigd door de zee. Trévignon wordt omgeven door een moerasgebied. De niet te hoge rotsen worden afgewisseld met kwetsbare duinen. Een pier moet het haventje en de kust de nodige bescherming bieden. De 8 meter hoge, betonnen toren is wit geschilderd met een groene top. Het licht is gemonteerd op een korte mast en geeft, afhankelijk van de richting, een wit, rood of groen licht. Het torentje is actief sinds 1924 en heeft een lichthoogte van 11 meter. Zelfs de galerij ontbreekt niet. Een klein kasteeltje aan de rand van de haven maakt een bezoek aan deze streek meer dan waard.


Coördinaten: 47° 47’ 35.38” N - 03° 51’ 20.14” W

 

234 Slangkoppunt

Op een, hemelsbreed, kleine 10.000 kilometer van Egmond staat in Zuid-Afrika de vuurtoren Slangkoppunt. Aan de naam is al te zien dat ooit hier de Nederlandse invloed groot was. In 1994 werd in Zuid-Afrika de apartheid afgeschaft, alhoewel deze ook vandaag nog steeds niet geheel is verdwenen. Je vindt deze 33 meter hoge ijzeren toren bij het plaatsje Kommetjie, niet ver van Kaapstad. Hij staat aan een ruige kust, over een smalle, zeer bochtige weg te bereiken, de uitzichten zijn fantastisch Je hebt wel alle aandacht bij de weg nodig, deze zit vol diepe kuilen. De lichthoogte bedraagt 41 meter. Het was de bedoeling de toren in 1914 in gebruik te nemen, maar door de Eerste Wereldoorlog gebeurde dat pas officieel op 4 maart 1919, alhoewel hij zeker voor die datum al in gebruik was, gezien een notitie in het logboek van de HMS Himalaya op 19 juli 1917. Deze toren werd in 1979 geautomatiseerd. Het is de hoogste gietijzeren vuurtoren langs de Afrikaanse kusten. Deze toren heeft een roterend licht dat elke 30 seconden vier keer knippert. De vuurtoren is toegankelijk voor bezoekers. Een steile, interne wenteltrap leidt naar de galerij. En als je de hand wil schudden van een vuurtorenwachter, dat kan, deze toren is ondanks de automatisering nog steeds bemand. Wim vertelde mij dat hij de toren graag had willen bezoeken….maar hij was gesloten, ondanks een bord dat aangaf dat hij open zou moeten zijn. Tja….dat schijnt in Zuid-Afrika wel vaker te gebeuren.


Coördinaten: 34° 08’ 54.59” Z - 18° 19’ 11.89” O


Foto: Wim van der Craats

 

 

233 Twingsbjerg

Voor diegenen die regelmatig deze rubriek lezen is het geen geheim meer dat Denemarken het favoriete vakantieland is van mijn vrouw en mijzelf. In 2001 was het eiland Fünen in de buurt van Faaborg onze eerste kennismaking met Denemarken. Fünen ligt ingeklemd tussen de Kleine en de Grote Belt. Aan de westkust van Fúnen ligt het plaatsje Assens. Iets ten noorden hiervan is het “vuurtorentje” Tvingsbjerg te vinden. Vanaf de doorgaande weg via diverse landweggetjes te bereiken. Het huis staat aan de rand van een kleine klif op een stukje privé terrein. Maar ach, er is niemand te zien aan wie je kunt vragen of je rond het huis mag lopen om de foto’s te maken. Het blijft verbazingwekkend dat een leegstaand pand hier geen last heeft van molest. Ik maakte de foto’s in 2014, het interieur gaf een stoffige aanblik. De vuurtoren is in bedrijf sinds 1900 en nog steeds actief. Het pand is 8 meter hoog, de lichthoogte bedraagt 12 meter. Het licht bevindt zich in een dakvenster (zie onderste inzet). Aan de andere kant van het huis bevindt zich een tweede licht. Zeer uitzonderlijk, ben dat nog niet eerder tegengekomen. Het rode en groene licht (afhankelijk van de hoek) is twee seconden aan en twee seconden uit. Sinds 2016 is het pand te huur als zomerverblijf…….het kriebelt !


Coördinaten: 55° 18’ 38.1” N - 9° 53’ 32.9” O

 

 

232 Westhoofd

Op het Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee ligt het toeristenplaatsje Ouddorp (met twee d’s). Het eiland staat bekend als kerkelijk. In Ouddorp wordt tijdens verkiezingen een hoog percentage stemmen uitgebracht op christelijke partijen. Door de eeuwen heen werd Goeree-Overflakkee regelmatig getroffen door overstromingen. Bij de watersnood van 1953 kwamen 481 mensen om het leven. Het licht van de oorspronkelijke toren werd in 1940 gedoofd. Het optiek uit die toren werd naar beneden gehaald en later geplaatst op de toren van Ameland. In 1945 werd deze vuurtoren door de Duitsers opgeblazen. De huidige vuurtoren Westhoofd staat midden in het duingebied ten westen van Ouddorp. De architect was G. Friedhoff. Het is een natuurgebied en je kunt helaas niet dicht bij de toren komen. Een bord bij het hek geeft aan: Niet Betreden. Deze vuurtoren werd gebouwd in de jaren 1947 – 1950. Op 6 oktober 1950 werd het licht ontstoken. De toren is 52 meter hoog en heeft een lichthoogte van 56 meter. Iedere 15 seconden geeft hij drie lichtflitsen. De toren is nog steeds bemand, de bemanning heeft alleen nog een taak als kustwacht. Hij kan niet bezichtigd worden. In 2007 werd deze vuurtoren een rijksmonument.


Coördinaten: 51° 48’ 40.5” N - 3° 51’ 49.6” O

 

 

231 Stubbekøbing

Falster, vanuit Duitsland makkelijk bereikbaar met de pont van Puttgarden naar Rodbyhavn op Lolland. Neem de weg richting Kopenhagen en je komt vanzelf op Falster terecht. Het eiland is ruim 500 vierkante kilometer groot, telt zo’n 44.000 inwoners en is voornamelijk een landbouwgebied. Het eiland is door twee bruggen verbonden met Seeland. Stubbekøbing ligt in het noordoosten van Falster met aan de overkant de eilanden Bogø en Møn, de laatste is vanwege zijn krijtrotsen een bezoek meer dan waard. In Stubbekøbing is al een vuurtoren actief sinds 1895. Niet helemaal duidelijk is of het oorspronkelijke licht op dezelfde plaats stond. Loop vanaf Stubbekøbing  langs het water naar het westen en hij is niet te missen. Het huidige vierkante, houten  gebouwtje is 4 meter hoog en heeft een lichthoogte van 5 meter. Iedere 2 seconden wordt, afhankelijk van de richting, een wit, rood of groen licht door het rechthoekige venster weergegeven. Zoals alle dergelijke Deense gebouwtjes wit geschilderd met de bekende rode band. Het geeft de schepen een veilige begeleiding naar de haven van Stubbekøbing. Falster, Bogø en Møn worden gescheiden door de Grønsund wateren.


Coördinaten: 54° 53’ 32.13” N - 12° 01’ 35.58” O

Tekst en foto: Frits van Eck

 

 

230 Skinári

Het Griekse eiland Zakynthos ligt in het zuiden van de Ionische zee en wordt ook wel “Zante” genoemd, een naam die het van de Romeinen en Venetianen heeft gekregen, nadat ze het eiland eeuwenlang bezet hielden. Ze noemden het eiland ook “Il fioro di Levante”, wat “bloem van het Oosten” betekent. Wat een heerlijk eiland, met de mooie groene natuur, de prachtige helder blauwe zee met steile rotsformaties, de geweldige zandstranden, de oude dorpjes, het scheepswrak en niet te vergeten de indrukwekkende Caretta-Caretta zeeschildpadden. Het eiland heeft ontzettend veel te bieden. De vuurtoren Skinári, gelegen op Cape Skinári, staat op de noordpunt van Zakynthos, ongeveer 1,5 kilometer ten noorden van Korithi. Het negen meter hoge torentje geeft iedere vijf seconden een witte flits. De lichthoogte bedraagt 66 meter. De vuurtoren is actief sinds 1897. In 2002 werd deze vuurtoren gerestaureerd en verving men de lantaarn. Fraai is dat ook dit torentje een galerij bezit. Het gebied rond de toren staat bekend om zijn “blauwe grotten”, door de zee uitgesleten in de kalkstenen kliffen. Ook hier werd de toegang tot de voet van de toren versperd door een hek en het bekende bordje verboden toegang. Maar…er zat geen slot op het hek, René weet er alles van…


Coördinaten: 37° 55’ 51.55” N - 20° 42’ 07.54” O

Foto: Colette van Eck

 

 

229 Pors Poulhan

Bretagne, het wat eigenzinnige deel van Frankrijk, met zijn rotsige kusten, klifpaden, heel veel vissersplaatsen en tientallen vuurtorens. Het haventje van Pors Poulhan was oorspronkelijk niet meer dan een kreek waar de boten op de wal getrokken werden. Het witte vuurtorentje met rode bovenkant markeert de westelijke toegang tot het kleine haventje op de grens van Plozévet en Plouhinec. Bij laag water ligt er een bonte vloot op een bedje van zeewier. Als je een stukje wandelt langs de kust dan heb je bij mooi weer ieder moment de neiging even te gaan zitten en te genieten van het fantastische uitzicht en de luisteren naar het breken van de golven op de ruige kust. De zonder een vast patroon gebouwde witte huisjes vervolmaken het totaalbeeld. Op 24 augustus 1926 werd het slecht 5 meter hoge torentje voltooid. Na het aanbrengen van de verlichtingsapparatuur vond de ingebruikname plaats op 16 mei 1927. Deze vuurtoren geeft een snel knipperend rood licht. De lichthoogte van het torentje is 14 meter. Het is een vierkante, betonnen toren met zelfs een galerij. Het licht is geautomatiseerd, de voeding wordt ondersteund door de via zonnepanelen opgewekte energie.


Coördinaten: 47° 59’ 04.79” N - 4° 27’ 50.28” W

 

 

228 São Jorge

Madeira, Portugees voor hout, is een eiland in de Atlantische Oceaan, 700 kilometer ten westen van Afrika en 1000 kilometer ten zuidwesten van Portugal. Madeira en ook de Azoren hebben een autonome status binnen Portugal. De hoofdstad van Madeira is Funchall. Het kent een mild klimaat en staat bekend om zijn vele bossen en bergen. De kust bestaat voornamelijk uit steile rotswanden en kent vrijwel geen zandstranden. Hierdoor vind je hier geen massatoerisme. Maar voor wandelaars is het eiland een eldorado. Het eiland heeft een vulkanische oorsprong. Ooit zong Ted de Braak het liedje “Een glaasje Madeira m’dear”. De vuurtoren São Jorge, te vinden op het noordelijk deel van Madeira, werd actief in 1959. Hij is slechts 14 meter hoog maar door de plaatsing boven op een klif bedraagt de lichthoogte 271 meter. Hij geeft een wit licht, 2 seconden aan, 3 seconden uit. Van hieruit wordt aan bezoekers een adembenemend en panoramisch uitzicht geboden over Porto Moniz en Ponta de São Lourenço. Het is een goed onderhouden betonnen toren met acht ribben en een galerij. De rondleiding wordt door enthousiaste vrijwilligers gedaan die een bezoek meer dan waard maken.


Coördinaten: 32° 50’ 2.57” N - 16° 54’ 39,29” W


Foto: Wim van der Craats

 

 

227 Nordborg

Vaak denkt men, als het woord Denemarken valt, aan regen. Niets is minder waar. Het klimaat is redelijk vergelijkbaar met het klimaat in Nederland. Ook denkt men….ver weg, ergens in het noorden. Maar het plaatsje Nordborg op het eiland Als ligt slechts 690 kilometer van Egmond. Op het eiland Als begon voor mij het fotograferen van vuurtorens, inmiddels al weer ruim zes jaar geleden. In het uiterste noorden van het eiland Als, een kilometer of vier ten noordwesten van Nordborg, staat de gelijknamige vuurtoren. Deze toren staat op de camping Augustenhof en wordt ook wel zo genoemd. Deze vuurtoren is in 1904 door de Duitsers gebouwd in een periode dat dit deel van Denemarken onder Duits bewind stond. De vuurtoren is 20 meter hoog en heeft een lichthoogte van 27 meter. Afhankelijk van de hoek geeft hij iedere vijf seconden een wit, rood of groen licht. Deze vuurtoren kan bezichtigd en beklommen worden. Slechts 80 treden of moet ik zeggen wel 80 treden, maar dan heb je ook een fantastisch uitzicht over de Kleine Belt. Bij helder weer is zelfs de vuurtoren van Helnaes op het eiland Fünen zichtbaar. De foto’s werden genomen op 5 oktober 2009.


Coördinaten: 55° 4’ 40,6” N - 9° 42’ 40.8” O

 

 

226 Slipshavn

In het oosten van het Deense eiland Fünen, in de nabijheid van de plaats Nyborg, is de kleine Slipshavn fyr te vinden. Gemakkelijk met de auto te bereiken, met uitzondering van een paar honderd meter strand. Hij grenst aan een kazerne met de gebruikelijke borden verboden toegang. Maar er is niemand die een discrete bezoeker zal tegenhouden. Er staat op deze plek al een vuurtoren sinds 1845, maar de eerste 8 jaar alleen in de vorm van een lamp die aan een paal werd opgehesen. In 1853 veranderde dat in een lantaarn op een gebouw. Het huidige torentje dateert uit 1989. Tot 1998 passeerden hier voornamelijk de treinferry’s tussen Fünen en Sjaelland, maar na de komst van de Grote Beltbrug werd het hier een stuk rustiger. Ook de treinen maken nu van die brug gebruik.  In de buurt staat ook de vuurtoren Knudshoved, deze werd eerder in deze rubriek besproken. Het is goed te doen een wandeltocht langs beide torens te maken. De Slipshavn fyr geeft iedere drie seconden een witte flits. Voor mijn bezoek aan deze vuurtoren tankte ik in Nyborg en liet (dom, dom) mijn zonnebril op de ombouw van de pomp liggen. Ruim anderhalf uur later lag hij er nog. Fijne mensen, die Denen!


Coördinaten: 55° 17’ 08.14” N - 10° 49’ 31.69” O

 

 

225 Westkapelle

Omdat op dit punt van het eiland Walcheren de duinen ontbreken is er een zeedijk aangelegd, de Westkapelse Zeedijk. Op deze dijk werd in de jaren 1875 – 1876 de vuurtoren Noorderhoofd gebouwd. Het is een door Q. Harder (daar is hij weer) ontworpen ronde, gietijzeren toren die gebouwd werd door de firma Nering Bögel. Het was de eerste ronde toren die Q. Harder ontwierp, daarvoor waren ze veelhoekig.  Bij de deur is een tekst aangebracht: “Eerste steen gelegd door M.M. van Hoff, burgemeester van Westkapelle, 18 november 1875.” De vuurtoren werd gemonteerd op een betonnen fundament. Deze toren vormt samen met het hoge licht, boven op de oude kerktoren van Westkapelle, een lichtlijn. Het licht werd ontstoken op 10 juli 1876. Deze toren telt vier verdiepingen met onder het lichthuis een galerij. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de rood/witte kleur vervangen door camouflagekleuren. Deze vuurtoren is 16 meter hoog en heeft een lichthoogte van 20 meter. Het licht gaat iedere 10 seconden aan en uit en heeft, afhankelijk van de hoek, ook een rode en groene sector. Sinds 1982 is deze toren een Rijksmonument.


Coördinaten: 51° 32’ 24.5” N - 03° 26’ 12.9” O


Foto: Bram van Broekhoven

 

 

224 Helleholm

De vuurtoren Helleholm staat op het eiland Agersø, ten zuidwesten van Sjælland. Het heeft een oppervlakte van 6,8 km² en ligt in de Grote Belt. De vuurtoren staat op de zuidoostelijke punt van het eiland en is vanuit de haven van Agersø  na een wandeling van 5 kilometer te bereiken. Ik ben er nooit geweest maar kon deze foto maken vanaf de ferry tussen Stigsnæs en het eiland Omø. Helleholm of Helholm betekent heilige plaats. De foto werd gemaakt in 2013 en in dat jaar telde het eiland 181 inwoners. Het oorspronkelijke licht dateert uit 1846, de huidige werd in 1900 in gebruik genomen. Deze vierkante toren is opgetrokken uit bakstenen met op de top het gebruikelijke rood geschilderd ijzer met sierlijke krullen en een windwijzer op de top. Het is een heerlijk klein monument dat nog steeds in gebruik is. Deze toren geeft, afhankelijk van de hoek, een vast licht in de kleuren wit, rood en groen. Iedere 15 seconden zijn er drie korte perioden van duisternis. De vuurtoren is 11 meter hoog en heeft een lichthoogte van 12 meter. Deze vuurtoren kan niet bezichtigd worden.


Coördinaten: 55° 11’ 13.21” N - 11° 12’ 40.14” O


 

223 Gunnarsholmen

De vuurtoren Gunnarsholmen staat op een klein eilandje in het Zweedse Vänernmeer aan de zuidwestkant van de zogenaamde Värmland landengte. Het station dateert uit 1852 – 1853, maar kreeg zijn huidige vorm, inclusief de toren, in 1878. Hij is 9 meter hoog. Tot 1946 was de vuurtoren bemand. Sinds 2014 is dit torentje particulier eigendom en niet meer in gebruik. De vuurtoren had een lichthoogte van 12 meter en gaf een snel knipperend licht, afhankelijk van de richting, in wit en rood. Door de ligging op het eilandje is het torentje uitsluitend per boot bereikbaar. Het Vänernmeer is met een oppervlakte van 5655 km² het grootste meer van Zweden. Ter vergelijking; het IJsselmeer is ongeveer 1100 km². Het krijgt zijn watertoevoer uit de rivier Klarälven en allerlei riviertjes die Noorwegen en Zweden scheiden. Het water wordt afgevoerd via de Göta älv die uitmondt in het Kattegat. In het meer liggen tientallen kleine eilandjes en is een geliefd gebied om te kanoën. Ook bijgaande foto werd tijdens een kanotocht gemaakt, een uitstekende gelegenheid om het hoofd eens helemaal leeg te maken.


Coördinaten: 58° 51' 00” N - 13° 12' 00” O

Foto: Sebastian van der Craats

 

222 St. Jørgen

Het vuurtorentje St. Jørgen staat in Svendborg aan de westelijke rand van de stad. Svendborg ligt in het zuid-oosten van het Deense eiland Fünen. Fünen ligt tussen de Kleine en de Grote Belt en is met zijn 2985 vierkante kilometer het tweede grootste eiland in Denemarken. Fünen telt zo’n kleine 500.000 inwoners, waarvan 175.000 in Odense.  Ruimte genoeg. Vanwege de plaatsing in een woonwijk onder de brug naar Tåsinge is het torentje toch wat lastig te vinden. Maar ach, je hebt vakantie en dus alle tijd. Het witte huisje met rode band staat op een 4 meter hoog houten frame. Door deze plaatsing toch nog een lichthoogte van 8 meter. Afhankelijk van de richting geeft dit torentje iedere vijf seconden een wit of groen licht. Dit torentje werd operationeel in 1949. Het blijft verbazingwekkend dat in Denemarken tientallen van dit soort huisjes als vuurtoren fungeren. Tijdens mijn bezoek in mei 2011 was alles pas geschilderd en waren de bomen gesnoeid. Toch binnenkort maar eens gaan kijken hoe het er nu uitziet. Het eiland wordt de "Tuin van Denemarken" genoemd, een aanrader om eens met Denemarken kennis te maken. Vanuit Egmond sta je na 630 km aan de Deense grens. Vandaar 60 km naar Fynshav, dan drie kwartier varen en je staat op Fünen.


Coördinaten: 55° 02’ 51.8” N - 10° 35’ 48.5” O

 

221 Men-Ruz (Ploumanac'h)

Deze vuurtoren staat in het Bretonse departement Côte d’Armor. Hij kreeg zijn gemeenschappelijke naam van het nabijgelegen dorpje Ploumanac’h (Parochie van de monniken). De officiële naam Men-Ruz betekent rode steen. Deze vuurtoren is dan ook opgetrokken uit roze graniet en beveiligt de route naar Ploumanac’h en Perros-Guirec. De eerste vuurtoren dateert van 1860, deze werd in de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers vernietigd. Het was een vierkant torentje met een aangebouwde woning voor de vuurtorenwachter. In 1948 werd de huidige toren operationeel. Deze werd ontworpen door de architecten Auffret en Odorico. ’s Nachts herkenbaar aan het rode  en witte licht licht dat iedere 4 seconden oplicht. Het witte licht is zichtbaar tussen de eilanden Tomé en Rouzic. De vuurtoren is 15 meter hoog en heeft een lichthoogte van 26 meter. Vanaf de vuurtoren heeft men een fraai uitzicht op het kasteel van Costaérès en het eiland Renote. Rond de toren zijn, over de rotsen, prachtige wandelpaden aangelegd van waar men iedere moment weer een ander indrukwekkend uitzicht heeft over deze ruige kust. Bretagne (Breiz) is van oudsher een buitenbeentje in Frankrijk. Men heeft daar altijd wat moeite gehad met de “regelaars” in Parijs. Voorheen was het mijn vaste vakantiebestemming. In die tijd kwam je overal tekenen tegen dat men een “vrij” Bretagne wenste.


Coördinaten: 48° 50’ 15” N - 3° 29’ 00” O

 

 

220 Toward Point

De vuurtoren Toward Point staat op het zuidelijke einde van het Schotse schiereiland Cowal in de buurt van het dorpje Toward. Deze vuurtoren is operationeel sinds 1812. Later in de 19e eeuw werden voor de vuurtorenwachters twee huizen gebouwd. Voor de vuurtoren staat een eveneens wit gebouw met een misthoorn (zie inzet), waarschijnlijk operationeel sinds 1899. De misthoorn kon een vreselijke herrie produceren maar wordt sinds 1990 niet meer gebruikt. Beide gebouwen zijn niet voor het publiek toegankelijk. Vroeger had de vuurtoren een zwaailicht maar tegenwoordig geeft hij iedere 10 seconden een witte flits. In 2011 werd de toren met behulp van een hoogwerker geschilderd. Er werd een high-tech verf gebruikt, zodat het, naar men hoopt, enige jaren zal  duren voordat het opnieuw nodig zal zijn. De vuurtoren is 19 meter hoog en heeft een lichthoogte van ruim 21 meter. Ineke Braak: “We hebben ons laten verrassen en mochten vijf dagen naast deze bijzondere toren bij lieve vrienden logeren. Hij ligt in een prachtige omgeving met een rijke (militaire) historie. Voor de vuurtorenliefhebber is het hier een Walhalla. Maar ook de natuurliefhebber komt hier ieder jaargetijde aan zijn trekken. Prachtige bossen met in de zomer een overkill aan rododendrons en hortensia’s. De oude huizen van de vuurtorenwachters staan te koop of te huur. Het is dat het zover weg is, anders had ik misschien nóg wel een plekje bij een vuurtoren willen hebben….” Tja.


Coördinaten: 55° 51' 44.32” N - 4° 58' 44.4” W


Foto: Ineke Braak – van Kasteel

 

 

219 Noord Hinder

Het lichtschip 12 “Noord Hinder” werd in 1963 gebouwd bij de scheepswerf “De Waal” in Zaltbommel. In 1981 volgde een grondige verbouwing bij de scheepswerf Hoogenraad & Kuyt in Scheveningen. De Kromhout dieselmotoren werden vervangen door vier 4-cilinder watergekoelde dieselmotoren van het merk Samofa, elk met een vermogen van 40 PK. Nadat de achterste mast was verwijderd, werd op het achterschip een helidek aangebracht. Voorts werden alle functies, zoals de bediening van het licht, de nautofoon (misthoorn), alsmede de bediening van de motoren geautomatiseerd en radiografisch vanaf de vaste wal bedienbaar. Het cardanisch opgehangen optiek werd vervangen door een vast optiek. De stuurinrichting werd verwijderd en het roer vastgezet. Kortom, Lichtschip 12 "Noord-Hinder" kon na de verbouwing zonder bemanning op haar positie worden verankerd. Het helidek diende om - in voorkomende gevallen – onderhoud ploegen vanuit een helikopter met een hoist op het schip te kunnen droppen. Van september 1983 tot augustus 1987 en van januari tot mei 1992 lag lichtschip 12 op de positie Texel. De "Samofa"-motoren werden in 1992 vervangen door drie luchtgekoelde dieselmotoren van het merk "Deutz". Ooit een herkenningspunt in de Noordzee om de plaats te bepalen en te waarschuwen voor de gevaarlijke Hinderbanken voor de Zeeuwse kust werd het schip op 21 maart 1994 door de moderne navigatiemiddelen overbodig en ligt thans in Hellevoetsluis als museumschip.

Coördinaten: 51° 49’ 40.13” N - 4° 07’ 49.42” O

 

 

218 Las Huertas

Deze vuurtoren staat een kilometer of zeven ten noordoosten van Alicante aan de Costa Blanca (witte kust) en is nog steeds actief. De Costa Blanca is te vinden in het zuidoosten van Spanje. Het station werd opgericht in 1856. Het is een cilindrische, witgeschilderde toren met zelfs twee galerijen. Iedere 19 seconden geeft hij vijf witte flitsen. Deze 9 meter hoge vuurtoren heeft toch een lichthoogte van 38 meter. Prachtig gelegen op het puntje van de Cabo de la Huerta, met uitzicht op de baai van San Juan en de kust van o.a Benidorm. Tja, dan is mijn dochter samen met wat vriendinnen op vakantie en zien ze vanuit een trammetje deze vuurtoren op het puntje van de rots staan. Op de plek aangekomen was deze echter toch moeilijker te vinden dan gedacht. Klimmend en klauterend over de rotsen (en na elke bocht hopen de vuurtoren te zien) kon uiteindelijk bijgaande foto gemaakt worden. Helaas kan de toren niet bezichtigd worden.


Coördinaten: 38° 21' 00” N - 00° 24' 00” W


Foto: Colette van Eck

 

 

217 Douarnenez (Ile Tristan)

Het eiland Tristan is een klein Bretons eiland, gelegen in de baai van Douarnenez, met uitzicht op de Port-Rhu. Het ligt op 50 meter van de kust, is 450 meter lang en 250 meter breed en bij eb per voet bereikbaar. Het vuurtorentje op dit eiland werd gebouwd in 1857 en heeft een hoogte van 9,5 meter. De bouw van de vuurtoren stuitte indertijd op veel verzet van de toenmalige eigenaar Gustave Pennanros, de benodigde grond moest onteigend worden.  Zoals veel Franse vuurtorens werd ook deze tijdens de tweede Wereldoorlog beschadigd. De lens werd door dronken Duitse soldaten beschoten. In 1951 werd dit torentje geautomatiseerd.  Op het eilandje woont een permanente bewaker. Tijdens mijn bezoek in 2012 was het helaas hoog water, een rondleiding op het eiland zat er ditmaal niet in. Douarnenez was tot in de vroege jaren 1980 een bloeiende vissershaven, met vooral verwerking van sardines.


Coördinaten: 48° 6’ 8” N - 4° 20’ 15” W

 

 

216 St. Augustine

Deze vuurtoren is te vinden in Florida. Kort nadat de VS Florida hadden verkregen van de Spanjaarden (1819) werd er een lantaarn in een oude stenen toren geplaatst om de schepen naar St. Augustine te begeleiden. Deze werd in 1824 al snel vervangen door een 22 meter hoge conventionele vuurtoren. Door kusterosie moest besloten worden tot de bouw van een nieuwe vuurtoren zo’n 700 meter landinwaarts. Daar werd in 1871 mee begonnen. Deze is 50 meter hoog en werd operationeel op 15 oktober 1874. De architect was Paul J. Pelz. Vlak na de ingebruikname vloog een aantal eenden de lantaarn kamer binnen waardoor de lens licht beschadigd werd. Er werd een draadscherm geplaatst om dit in de toekomst te voorkomen. De bouw van de nieuwe vuurtoren bleek  een juiste beslissing geweest te zijn, de oude toren viel op 22 augustus 1880 in zee. In 1936 werd de vuurtoren geëlektrificeerd en in 1971 volledig geautomatiseerd. Rond deze toren doen spookverhalen de ronde, daar is echter geen wetenschappelijk bewijs voor gevonden. Bij de vuurtoren staat een museum. De toren is te bezichtigen. Als je er 10 dollar voor over hebt om 214 treden te beklimmen…..een aanrader.


Coördinaten: 29° 53' 08” N - 81° 17' 19” W


Foto: Henk Joosten

 

215 Dahmeshöved

In het noorden van Duitsland (Sleeswijk-Holstein), grenzend aan de Oostzee, staat de vuurtoren Dahmeshöved. Hij werd in de jaren 1878-1879 gebouwd en werd op 1 februari 1880 in gebruik genomen om de scheepvaart tussen Lübeck en Gedser (Denemarken) te begeleiden. Deze achthoekige, bakstenen toren heeft een hoogte van bijna 29 meter. Bovenop de toren een ijzeren lantaarn met galerij. De lichthoogte bedraagt 34 meter. Iedere twaalf seconden geeft hij drie lichtflitsen. Op de oorspronkelijke toren werd het licht gevoed door petroleum. In 1925 werd er naar gas omgeschakeld. De omzetting naar elektriciteit volgde na de Tweede Wereldoorlog. In de tijd van de DDR was deze vuurtoren een belangrijk oriëntatiepunt voor mensen die de zee als vluchtroute gebruikten.  In 1978 werd het licht geautomatiseerd. Vanaf die datum is het helaas niet meer mogelijk de toren te bezichtigen.


Coördinaten: 54° 12’ 6” N - 11° 05’ 25” O

214 Port la Chaine

In het noorden van Bretagne in de provincie Côtes d’Armor staat het vuurtorentje Port La Chaine. Bretagne staat bekend om zijn ruige kusten. Je vindt er dan ook veel vuurtorens. In 1857 leidde een petitie van zeilers, kooplieden en notabelen tot de beslissing twee vuurtorens te bouwen aan de kust van Pleubian. Port la Chaine en St. Antoine werden gebouwd tussen 1862 en 1863. Port la Chaine werd op 25 december 1863 operationeel. Hij is slechts 5 meter hoog en heeft een lichthoogte van 11 meter. Iedere 4 seconden geeft hij een wit licht. De kleurstelling van het pand (rood en wit) komt vaak voor. Na de Tweede  Wereldoorlog werd de vuurtoren geautomatiseerd, in 1947 werd het licht geëlektrificeerd. Mevrouw Séguillon was de laatste bewaker van de toren. Nog steeds vormt Port La Chaine een lichtlijn met het torentje St. Antoine. De laatste werd door Duitse troepen in 1944 verwoest maar na de oorlog weer in de oorspronkelijk staat teruggebracht.


Coördinaten: 48° 51’ 33.84” N - 03° 07’ 55.39” W

 

213 Saint Theodori

De vuurtoren van Saint Theodori staat vlak bij Argostoli, de hoofdstad van Kefalonia. Het is een cirkelvormig bouwwerk, steunend op 20 kolommen, opgetrokken in Dorische stijl. Slechts 8 meter hoog en door de plaatsing is de lichthoogte maar 11 meter. Oorspronkelijk gebouwd in 1828 in opdracht van De Brit Charles Napier, die het in die tijd daar voor het zeggen had. In 1863, na de integratie van het eiland in de Griekse staat, werd deze vuurtoren opgenomen in het vuurtoren netwerk van Griekenland. De aardbeving van 1953 verwoeste veel op Kefalonia, waaronder de vuurtoren. In 1960 werd hij herbouwd volgens het ontwerp van de plaatselijke architect Takis Pavlatos. Hij is nog steeds operationeel. Met een prachtig uitzicht op de zonsondergang is het tevens een geliefde locatie voor trouwlustige paren.


Coördinaten: 38° 11' 28.92” N - 20° 28' 4.12” O


Foto: Ina van Dam – Smit

 

 

 212 Staberhuk

Ook in het afgelopen voorjaar waren mijn vrouw en ik weer eens op weg naar één van onze favoriete vakantiebestemmingen in Denemarken. Ditmaal naar het eiland Lolland. En om daar te komen steek je over van het Duitse eiland Fehmarn (Puttgarden) naar Rødbyhavn. Op de zuidoostelijke punt van Fehmarn stond nog steeds een vuurtoren die niet in mijn collectie zat. Even een klein uurtje van de route af en….hebbes. Men nam in 1900 het besluit in Staberhuk een vuurtoren te plaatsen nadat  er een torpedoboot aan de grond was gelopen. In 1904 werd deze toren operationeel. Oorspronkelijk was deze vuurtoren geheel opgetrokken uit gele baksteen. Deze steen kon echter aan de westkant niet zo goed tegen de weersinvloeden. De stenen aan de westkant werden vervangen door een rode, hardere soort. Gevolg is een tweekleurige opbouw (zie rechtsboven op de foto). De toren is 22 meter hoog terwijl de lichthoogte 25 meter bedraagt. Iedere zestien seconden geeft het licht twee flitsen (afhankelijk van de richting wit of groen). Deze, in 1928 geëlektrificeerde vuurtoren, is helaas niet te bezoeken.


Coördinaten: 54° 24’ 09.5” N - 11° 18’ 40.2” O

 

 

211 Sædding Strand Nord

Iets ten noorden van Esbjerg, op de rand van een klif, staat dit ietwat vreemde vuurtorentje Sædding Strand Nord. Het is een zogenaamd “forfyr”, die samen met de “bagfyr” voor een lichtlijn zorgt om de scheepvaart tussen Fanø en Skallingen veilig binnen te loodsen. Het oorspronkelijke rechthoekige 2,5 meter hoge baken werd gebouwd in 1947. Deze werd in 1983 door de huidige toren vervangen.  Deze vuurtoren heeft een continu brandend rood licht en heeft een lichthoogte van 17 meter. Het is een bijzondere, zeer modern uitziende skeletachtige toren. Aan de voet van de klif loopt een prachtig wandel/fietspad met uitzicht over het water. De diverse bankjes nodigen uit te genieten van het binnenkomend scheepvaartverkeer.


Coördinaten: 55° 29,87' N - 8° 23,67' O

 

 

210 Cape St. Blaize

Zuid-Afrika, officieël de Republiek Zuid-Afrika, heeft een rijke koloniale geschiedenis die begon toen in 1652 Kaapstad als Nederlandse verversingspost werd ingericht. Tot in de vorige eeuw werd Zuid-Afrika overschaduwd door apartheid die in 1994 werd afgeschaft. Maar ook vandaag is het een land van grote tegenstellingen waar de apartheid zeker nog niet geheel is verdwenen. De vuurtoren Cape St. Blaize staat een 400 kilometer ten oosten van Kaapstad. Het station werd operationeel op 15 maart 1864. John Goodman was de architect.  Deze prachtige vierkante witte stenen toren is 15 meter hoog en bevindt zich 73 meter boven de zeespiegel. Het licht geeft iedere 15 seconden twee witte flitsen. Deze vuurtoren is inmiddels volledig geautomatiseerd maar nog steeds bemand. De huidige bemanning onderhoudt radiocommunicatie en heeft meteorologische taken. De toren is van maandag t/m vrijdag te bezoeken. Van hier kan men genieten van een werkelijk schitterend uitzicht over de Mosselbaai.


Coördinaten: 34° 11' 9.45” Z - 22° 9' 25.14” O


Foto: Wim van der Craats

 

 

209 Hestehoved

De vuurtoren Hestehoved is te vinden op de noordoostelijke punt van het Deense eiland Falster. Hij staat in het bos van Corselitze. Je kunt hem bereiken door de auto te parkeren aan de rand van het “Corselitze Skovdistrict” en dan een goede twee kilometer te wandelen  (Fyrvejen) naar de kust van de Baltische Zee. Vanaf de parkeerplaats liepen meerdere wegen die kant op, ik koos prompt te verkeerde. Bij de kust aangekomen werd ik aangesproken door de boswachter die me uitlegde nog zeker een kilometer de kust te volgen voordat ik bij de vuurtoren kwam. Maar goed, hij bood wat te drinken aan, haalde vuurtorenboeken tevoorschijn en het duurde wel een halfuurtje voordat ik verder ging. Met nog de waarschuwing op te passen voor teken, een vervelend beestje. Aardige mensen die Denen. Het huisje (torentje) is slechts 4 meter hoog, maar heeft door de plaatsing op een klif een lichthoogte van 14 meter. Iedere zes seconden geeft hij twee flitsen in wit, rood of groen, afhankelijk van de richting. Zoals helaas veel vuurtorentjes zag ook deze er wat verwaarloosd uit. Maar het uitzicht was mooi en de wandeling goed te doen.


Coördinaten: 54° 50' 02.1” N - 12° 09' 53.5” O

Met deze "toren" gaan we het vijfde jaar in van de Vuurtoren van de week.

 

 

208 Goedereede

In het voorjaar van 2015 bezocht ik het Zeeuwse plaatsje Goedereede. En ja hoor, er is  nog steeds een klein licht zichtbaar bovenop de kerktoren. Ooit was Goedereede een bloeiende handelsstad, jawel stad, het kreeg in 1312 al stadsrechten. Brand, stormvloeden en de Hoekse- en Kabeljauwse twisten werden overleefd. De verzanding van de haven had echter tot gevolg dat Goedereede zijn status als handelscentrum verloor. De sfeer van weleer is echter nog steeds te proeven. Naar ik hoop geeft de foto die sfeer weer. In de 16e eeuw werd de oorspronkelijke torenspits afgestompt en kon men daar een kolenvuur laten branden. Op 26 februari 1834 werd het eerste vaste licht geïnstalleerd. Dat licht werd in 1912 verwijderd en vervangen door een boeilicht. De laatste werd in 1924 gedoofd en eveneens verwijderd. In 2013 is een vrijwel identiek licht geplaatst, uitsluitend als herinnering aan het boeilicht dat van 1912 tot 1924 op de toren heeft gestaan. In de toren een expositie over vuurtorens ingericht. De toren is 39,5 meter hoog met een lichthoogte van 45 meter. Sinds 1967 is de toren een Rijksmonument.


Coördinaten: 51° 49' 06.8” N - 03° 58' 33.5” O


 

207 Langøytangen

De vuurtoren Langøytangen is een volledig geautomatiseerde vuurtoren gelegen op het eiland Langøya. De ferry vanuit het Deense Hirtshals naar het Noorse Langesund vaart er langs. Het oorspronkelijke station werd opgericht in 1839, de huidige toren dateert van 1876 en werd in 1990 volledig geautomatiseerd. Er zijn accommodaties beschikbaar om te overnachten. Deze vuurtoren is 14,5 meter hoog en heeft een lichthoogte van 17 meter. Afhankelijk van de richting geeft hij iedere 6 seconden een wit, groen of rood licht. De witgeschilderde toren is aan één kant met het huis van de voormalige vuurtorenwachter verbonden. Op de toren een galerij met de rode lantaarn. Bij mist geeft de misthoorn iedere 60 seconden twee signalen. Langøya is 2,4 km lang en op zijn breedste punt 283 meter. De afstand tot Denemarken bedraagt slechts 153 km. Het eiland fungeert als natuurlijke golfbreker voor de haven van Langesund. Op Langøya zijn veel wandelpaden en mooie strandjes. Je kunt er met een privé boot aanleggen of vanuit Langesund gebruik maken van een gratis boot service. Langesund staat nog bekend vanwege het grote aantal zonnige dagen.

Coördinaten: 58° 59' 30.04” N - 9° 45' 26.03” O

Foto: Jos Glorie

 

 

206 Katwijk

Deze week eens aandacht voor de vuurtoren van Katwijk. Deze vuurtoren werd gebouwd in 1605 en brandde in 1916 voor het laatst. Toen waren de bomschuiten al een jaar of drie van het Katwijkse strand verdwenen. Het is een 12 meter hoge, vierkante, stenen toren. De lichthoogte bedraagt 25 meter. Sinds 1971 is het een Rijksmonument, waarvan het beheer in handen is van de gemeente Katwijk. Deze toren is, na de Brandaris, het oudste bewaard gebleven vuurtorengebouw van Nederland. Oorspronkelijk werd op het platte dak een houtvuur en later een kolenvuur gestookt. Halverwege de 19e eeuw werd een olielamp met reflector in een lichthuis geplaatst. Gedurende de Eerste Wereldoorlog werd de toren door de Koninklijke Marine als uitkijkpost gebruikt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de huizen rond de toren afgebroken en plaatste men een mitrailleurpost. Na de oorlog werden ook hier nieuwe huizen gebouwd, maar liet men ten noorden van de toren ruimte over voor een plein. Oh ja….deze is speciaal voor Hans!


Coördinaten: 52° 12' 0.5” N - 4° 23' 28.2” O


 

205 Lervily

Het Franse Bretagne is, naast Denemarken, mijn favoriete vakantiebestemming. Ruige kusten, klifpaden en prachtige wolkenluchten. Aan de zuidkant van Bretagne in de provincie Finistère (de naam dankt Finistère aan de ligging: letterlijk betekent het fin des terres, ofwel: het einde van het land. Het gebied is dan ook een schiereiland) is de Pointe de Lervily te vinden, met daarop de vuurtoren Lervily. De 12 meter hoge, ronde gemetselde toren is prachtig wit geschilderd met bovenop een kleine rode lantaarn. Het is een oude semafoor waar op 3 december 1955 een modern licht aan toegevoegd werd. De lichthoogte bedraagt 20 meter. Iedere 12 seconden geeft het licht drie flitsen, wit of rood, afhankelijk van de richting. Heel toepasselijk staat hij aan de bij de toren doodlopende Rue de Sémaphore, een kilometer of drie ten zuiden van het plaatsje Esquibien. De toren is helaas niet te bezoeken.


Coördinaten: 48° 00' 2.6” N - 4° 33' 55.7” W


 

204 La Farola

De vuurtoren La Farola is een prachtig baken voor schepen die koersen naar de haven van Malaga. Hij staat bij de ingang van de haven en werd in 1817 in gebruik genomen. Deze toren heeft een hoogte van 33 meter, de lichthoogte bedraagt 38 meter. Het licht knippert iedere 20 seconden. De vuurtoren werd ontworpen door de ingenieurs Pevy en Guzmán. De toren heeft diverse renovaties ondergaan, de eerste in 1884 om schade, veroorzaakt door de aardbeving van dat jaar, te herstellen. In 1885 werden verbeteringen uitgevoerd. Ook tijdens de Spaanse burgeroorlog raakte de toren zwaar beschadigd en werden camouflagekleuren aangebracht. Hij staat, hoe toepasselijk, aan de promenade La Farola, een drukke weg. Het was dan ook lastig om de toren zonder voorbij rijdende auto’s / bussen op de foto te zetten. Colette liet me nog weten dat even verderop langs de promenade een overheerlijke ijssalon staat. Dat was een beloning na deze vuurtoren jacht.  


Coördinaten: 36° 42' 50.93” N - 4° 24' 52.47” W


Foto: Colette van Eck

 

 

203 Lohals

Het eiland Langeland ligt tussen de Grote Belt en de baai van Kiel. Het is via een brug met het eiland Fünen verbonden. In het noordwesten van Langeland ligt het plaatsje Lohals. De haven werd gebouwd rond 1850 voor vrachtschepen en vissersboten. In de jaren rond 1980 verdween de vissersvloot bijna geheel. Lohals moet het nu voornamelijk hebben van toerisme. In 1981 werd de jachthaven in gebruik genomen. Het oorspronkelijk havenlicht dateert uit 1880 maar werd in 1893 al vervangen door een 6 meter hoge, ijzeren toren. De huidige vuurtoren werd gebouwd in 1933, is 9 meter hoog en heeft een lichthoogte van 8 meter. Afhankelijk van de hoek geeft hij iedere twee seconden een wit, rood of groen licht. Het witte, vierkante torentje heeft zelfs een galerij en de in Denemarken vaak voorkomende rode kap.


Coördinaten: 55° 08' 6.1” N - 10° 54' 09.7” O


 

202 Piombino

De Italiaanse vuurtoren van Piombino (La Rochetta) is gelegen aan de Piazza Bovio in Piombino aan de Toscaanse kust. Het havenplaatsje ligt ten zuiden van Livorno en wordt vaak gebruikt om van hieruit over te varen naar Elba, het eiland waar ooit Napoleon gevangen heeft gezeten. Het is een vierkante stenen toren met galerij, gebouwd in neogotische stijl. Bovenaan staat een klein licht. Het geeft elke 15 seconden drie witte flitsen. De toegangsdeur wordt bekroont door een spitsboog. Deze vuurtoren is met een hoogte van een meter of vijf niet zo groot, de lichthoogte bedraagt echter achttien meter. Om de kust te verkennen moet je veel geduld hebben, de wegen naar zee lopen dood, je moet steeds dezelfde weg terug om een volgende plaats te kunnen bezoeken. Naast de vuurtoren is het havenplaatsje een eldorado voor fotografen. Bram, de maker van de foto, is een uitstekende fotograaf. Zijn werk is terug te vinden op: www.bracom.nl.


Coördinaten: 42° 55' 11.79” N - 10° 31' 31.13” O


Foto: Bram van Broekhoven

 

 

201 Albuen

Op het Deense eiland Lolland staat de vuurtoren Albuen. Hij staat bijna aan het einde van een 6 kilometer lange landtong, ook wel de elleboog genoemd. Hij is tussen de 20 en 200 meter breed.  Aan het begin van deze landtong is het mogelijk de auto te parkeren en dan begint een wandeling van 5,5 kilometer over een zanderig pad. Onderweg kom je meer schapen dan wandelaars tegen. In 1896 werd een 11 meter hoge, betonnen toren in gebruik genomen. Door kusterosie moest deze in 1958 vervangen worden door de huidige, 13 meter hoge vuurtoren. De lichthoogte bedraagt 11 meter. De restanten van de oude toren zijn op een goede 100 meter van de nieuwe vuurtoren nog steeds zichtbaar. Afhankelijk van de hoek gaf hij iedere 4 seconden een wit, rood of groen licht., daarna 4 seconden donker. In het voorjaar van 2014 werd het licht gedoofd. Helaas was de toren ook gesloten, de beschutte picknickplaats maakte echter veel goed. Het was er een uurtje goed toeven. Vlakbij de vuurtoren is een vogelobservatiepost, met vandaar een prachtig uitzicht over de Langeland Belt. En dan begint de terugtocht van 5,5 kilometer. Het was op 15 mei 2015 één van de weinige warme dagen, gelukkig had ik voldoende drinken meegenomen. En na terugkomst bij de auto de wetenschap dat mijn collectie weer een toren rijker is.

Coördinaten: 54° 50' 8.3” N - 10° 57' 46.3” O


 

 

200 Nieuw Haamstede

Als je de foto bekijkt dan denk je dat deze vuurtoren midden in een natuurgebied staat. Niets is minder waar, hij is omringd door huizen en bungalows. Je moet een stukje de duinen in om deze toren mooi te kunnen fotograferen. De toren is ontworpen door L. Valk. In 1837 werd de bouw uitbesteed aan J.H. Pallada uit Vreeswijk. (deze aannemer verbouwde ooit de J.C.J.van Speyk). De vuurtoren werd op 26 maart 1840 in gebruik genomen. Hij heeft een hoogte van 50 meter terwijl de lichthoogte 58 meter bedraagt. Het licht werd in 1934 geëlektrificeerd. Je kunt wel stellen dat deze vuurtoren een unieke beschildering heeft die echter in de oorlogsjaren door camouflagekleuren werd vervangen. In mei 1940 werd het licht door de Duitsers kapot geschoten. Pas in 1946 kreeg de toren een hulplicht en moest het daarmee doen tot 1953. Vanaf 1993 wordt de toren niet meer bemand. Een afbeelding van deze vuurtoren stond ooit op het biljet van 250 gulden. Helaas is deze toren niet toegankelijk.
Zo, dit is de 200e vuurtoren in de reeks Vuurtoren van de week. Met dank aan het “Contact met de Egmonden”, die me al 200 weken de gelegenheid tot plaatsing biedt.
Maar……als u het goed vindt dan ga ik nog even door.

Coördinaten: 51° 42' 31.4” N - 03° 41' 31.1” O

 

 

199 Punta del Melonar

Spanje, het land van flamenco dansen, stierenvechten en….bijzondere vuurtorens. Zo’n 100 kilometer ten oosten van Malaga staat de Punta del Melonar. Het is een 12 meter hoge, conisch gebouwde stenen uitkijktoren die, door toevoeging van een lantaarn, in 1992 is omgebouwd tot vuurtoren. De lichthoogte is gigantisch, 237 meter. In lichthoogte komt deze vuurtoren in Spanje op de tweede plaats. Hij is gelegen op een scherpe piek aan de zuidwest kant van Castell de Ferro. De toren kan bereikt worden door een brug die van een gebouw ernaast naar de toren loopt. Het licht geeft iedere 13 seconden drie witte flitsen. Colette liet me weten dat ze de foto zo heeft moeten maken omdat ze niet dichter bij de toren kon komen.

Coördinaten: 36° 43' 02.58” N - 03° 22' 06.5” W

Foto: Colette van Eck

 

 

198 Tvingsbjerg bagfyr

Op het Deense eiland Fünen (Fyn) staat, zo’n 7 kilometer ten noorden van Assens, deze bijzondere vuurtoren. Je kunt hem bereiken via het dorpje Sandager. Tijdens mijn eerste bezoek aan deze toren (2009) was het bijna onmogelijk een foto te maken. De toren was omringd door doornige struiken en bomen waar alleen het licht boven uitstak. In september 2014 een tweede poging en ja hoor, de struiken en bomen waren grotendeels weggehaald, waardoor ik bijgaande foto kon maken. Hij was zelfs opnieuw geschilderd. Deze vuurtoren staat op een heuvel, maar je kunt de zee niet zien. Het is een zogenaamd “achterlicht”, één lijn vormend met het “voorlicht” dat vlak aan zee staat. De afstand tussen beide torens bedraagt 2200 meter. Hij is in gebruik sinds 1900 en heeft een hoogte van 10 meter. De locatie op een heuvel geeft hem echter een lichthoogte van 28 meter.

Coördinaten: 55° 19' 29.8” N - 09° 54' 54.9” O

 

 

197 Santa Marta

Je kunt deze Portugese vuurtoren vinden in Cascais, ten westen van Lissabon. Deze toren werd operationeel in 1868. De toren is 20 meter hoog. Deze hoogte werd bereikt in 1936, om hem meer zichtbaar te maken werd de oude toren verhoogd met 8 meter. Hij heeft een lichthoogte van 25 meter. Afhankelijk van de richting geeft hij 4,5 seconde een wit of rood licht en is daarna 1,5 seconde uit. Het is een vierkante uit metselwerk opgetrokken toren. Opvallend zijn de blauwe en witte horizontale banden en de dubbele galerij, de rode lantaarn steekt hier prachtig bij af. Bij mistig weer blaast de misthoorn elke 10 seconden gedurende 3 seconden. Grenzend aan deze vuurtoren zijn de ruïnes van het 17e eeuwse Forte de Santa Marta te vinden. Er is ook een klein museum aanwezig. De toren zelf is niet toegankelijk.


Coördinaten: 38° 41' 26.14” N - 09° 25' 16.56” W


Foto: Tom Zuijdervliet

 

 

196 Løgstør

In Løgstør het noorden van het Deense Jutland staat deze zeldzame “dubbele” vuurtoren. Hij moet zorgen dat het scheepvaartverkeer vanaf de Limfjord naar Løgstør veilig kan binnenlopen. Het torentje links op de foto geeft het rode licht, de andere het groene licht. De toren werd gebouwd in 1908 en werd operationeel op 4 december van dat jaar. De vuurtoren is 9 meter hoog met een gelijke lichthoogte. De afstand tussen het rode en groene licht bedraagt 7 meter. Aanvankelijk waren de lichten uitgerust met een gasbrander. In 1973 werd de vuurtoren gemoderniseerd en voorzien van nieuwe lenzen en gloeilampen. De lichten branden twee seconden en zijn dan weer twee seconden donker.


Coördinaten: 56° 58' 09.4” N - 09° 15' 05.5” O

 

 

195 Punta Lava

De vuurtoren Punta Lava staat op de westkust van het Spaanse Canarische eiland La Palma. La Palma is het meest noordwestelijk gelegen eiland van de Canarische eilanden. Het onderscheidt zich van de andere Canarische eilanden als Tenerife en Gran Canaria door het ontbreken van massatoerisme. Het eiland wordt voornamelijk door wandelaars bezocht die voor de prachtige natuur komen en de authentieke eilandcultuur. De “jonge” achthoekige, witte betonnen toren werd in 1993 in gebruik genomen. De toren is 48 meter hoog en heeft een lichthoogte van 51 meter. Hij staat op een klif, direct aan de Atlantische oceaan en geeft iedere 20 seconden drie witte flitsen. Opmerkelijk is het moderne design van deze vuurtoren. De grond waarop de toren staat bestond nog niet vóór 1949. De vulkaanuitbarsting van San Juan in juni 1949 veroorzaakte een lavastroom. Dit resulteerde in een breed lava platform in zee.


Coördinaten: 28° 35' 48.01” N - 17° 55' 32.45” W


Foto: Jos Glorie

 

 

194 Kronborg

In het noordoosten van het Deense eiland Sjælland (Zeeland) ligt de havenplaats Helsingør. Sjælland is het grootste Deense eiland en in verhouding tot de rest van het land dichtbevolkt. De vuurtoren Kronborg is gevestigd in de noordoostelijke toren van het gelijknamige kasteel. Het kasteel staat op het punt waar de Sont begint, de afstand tussen Denemarken en Zweden is hier slechts een paar kilometer. In het begin van de vijftiende eeuw werd hier een burcht gesticht, de Kronborg. Het scheepvaartverkeer kon nu goed gecontroleerd worden en er kon tol worden geheven. Deze tolinkomsten waren een belangrijke bron van inkomsten voor de eigenaren van het kasteel, de koningen van Denemarken. De huidige vuurtoren is in bedrijf sinds 1878. De kasteeltoren heeft een hoogte van 31 meter, de lichthoogte bedraagt 34 meter. Vrijwel het gehele kasteelterrein is open voor het publiek.


Coördinaten: 56° 02' 21.6” N - 12° 37' 20.5” O

 

 

193 Cap-des-Rosiers

De vuurtoren Cap-des-Rosiers is de hoogste vuurtoren in Canada. Hij werd gebouwd tussen 1853 en 1858. De kosten bedroegen zo’n 115.000 dollar. In 1984 werden de van bakstenen opgetrokken buitenmuren vervangen door wit marmer. Deze vuurtoren is 34 meter hoog, de lichthoogte bedraagt 41,5 meter. Het licht werd ontstoken op 15 maart 1858. Deze vuurtoren staat op de zuidelijke oever in de monding van de St. Lawrence rivier. Ooit stond er een kanon, tijdens mist en sneeuwstormen moest het ieder uur afgeschoten worden. Op 15 augustus 1883 werd een misthoorn geïnstalleerd die iedere minuut een signaal van 10 seconden afgaf.  Om boven te komen moet je 122 treden bedwingen. Het duurde tot 1950 voordat de toren werd geëlektrificeerd. In 1973 werd de toren uitgeroepen tot Nationaal Monument. Colette: ‘Tijdens het maken van deze foto begon de zon net een beetje door te breken. Wat is er mooier om onder de rook van deze toren te kunnen picknicken’.


Coördinaten: 48° 51' 22” N - 64° 12' 5” W


Foto: Colette van Eck

 

192 Julebæk

Op het Deense eiland Sjælland (Zeeland), een paar kilometer ten noordwesten van Helsingør, staat dit houten vuurtorenhuisje. Zoals zo veel Deense torentjes voldoet hij niet aan het beeld dat wij van een vuurtoren hebben. Hij staat op een smal stukje grond tussen de kustweg en de zee. Hij is in bedrijf sinds 1925 en is 4 meter hoog. De lichthoogte bedraagt 8 meter. Afhankelijk van de hoek geeft hij iedere 4 seconden een wit, rood of groen licht met een pauze van één seconde. Het is een zogenaamd hoeklicht. In Helsingør staat het  Kronborg Slot. In één van de torens van dit slot is tevens een vuurtoren aanwezig. Deze komt binnenkort aan de beurt.


Coördinaten: 56° 03' 40” N - 12° 34' 17” O

 

191 Green Point

Deze Zuid-Afrikaanse toren werd ontworpen door Herman Schutte, die beeldhouwer van beroep was. De bouw van deze vuurtoren duurde drie jaar en hij werd voor het eerst ontstoken op 12 april 1824. Het was de eerste operationele vuurtoren aan de Zuid-Afrikaanse kust en is nu de oudste nog steeds actieve vuurtoren. Het is een baken voor de schepen in de Tafelbaai. De kosten bedroegen ongeveer 6420 Pond Sterling. De eerste lampen brandden op potvis olie.  Hij kreeg zijn huidige hoogte in 1865. Het kan in Kaapstad behoorlijk mistig zijn. Daarom werd op 1 januari 1926 een misthoorn in de toren geïnstalleerd ondanks de klachten die aan de burgemeester van Kaapstad kenbaar waren gemaakt. In 1950 werd deze toren, om hem te onderscheiden van de omliggende huisjes, in deze contrasterende kleuren geschilderd. Een wit licht knippert iedere tien seconden. Deze vuurtoren is 16 meter hoog en heeft een lichthoogte van 20 meter. Op 12 januari 1973 werd deze toren een Nationaal Monument. Vandaag de dag wordt hij gebruikt als hoofdkantoor van de Vuurtoren Services, zij bezitten en onderhouden 45 vuurtoren op de Zuid-Afrikaanse kust. Ik moet toch eens afreizen naar Zuid-Afrika……


Coördinaten: 33° 54' 4” Z - 18° 24' 2” O


Foto: Henk Joosten

 

 

190 Udbyhøj

Het vuurtorentje Udbyhøj staat in het oosten van Jutland, bij de ingang van de Randers fjord. Hij staat op een heuvel en is omgeven door privé terrein. Het weggetje naar de top van de heuvel is smal en overwoekerd met van alles en nog wat. Je rijdt er met de auto in en hoopt dat je ergens kunt keren. De vuurtoren was in gebruik sinds 1894 en gevestigd in de bovenkant van een woonhuis. Er werd iedere 5 seconden, afhankelijk van de hoek, een wit, groen en rood licht gegeven. Door de ligging op de heuvel was de lichthoogte 33 meter. Naast het pand is inmiddels een nieuw torentje verrezen, deze komt nog wel een keer aan de beurt. Ja, het is natuurlijk privé terrein, maar er is niemand te zien aan wie je toestemming kan vragen het terrein te betreden en de foto’s te maken. In 2002 werd het pand te koop gezet voor zo’n 60.000 Euro. In 2012 stond het pand echter nog leeg, de verkoop is waarschijnlijk niet gelukt. In Nederland zou dit huis waarschijnlijk al lang gekraakt zijn.


Coördinaten: 56° 35' 24” N - 10° 19' 12” O

 

 

189 Spodsbjerg

In het noorden van het Deense eiland Sjælland (Zeeland) ligt het plaatsje Hundested. Een paar kilometer ten noorden van Hundested staat het vuurtorentje Spodsbjerg. Hij markeert de ingang van de Isefjord, een prachtige baai in het noorden van Sjælland. Het oorspronkelijke licht op deze plaats dateert uit 1845, de huidige vuurtoren werd in 1907 in gebruik genomen. Vanuit ons vakantieadres moesten we met een klein pontje oversteken om Hundested te kunnen bereiken. De pont vaart als er aanbod is. Je stelt de auto op in een daarvoor bestemd vak. Vanaf de overkant houdt men in de zaak in de gaten, veel langer dan 5 minuten hoef je niet te wachten. Ik had nog geen kronen beschikbaar, maar zelfs op zo’n lokale pont kan men pinnen. Niet goedkoop trouwens, 16 Euro voor misschien 6 minuten varen. In de zomermaanden kan men de toren beklimmen, slecht 25 treden tot de galerij. Vlakbij de toren is een museum gevestigd. Deze herinnert aan Knud Rasmussen, een bekende poolreiziger, die tussen zijn reizen door in dit huis woonde. Terug naar de vuurtoren, deze is 9 meter hoog en heeft een lichthoogte van 40 meter.


Coördinaten: 55° 58' 33.5” N - 11° 51' 21.9” O

 

 

188 Hellevoetsluis

Om Hellevoetsluis te bereiken moet je helaas door het industriegebied ten zuiden van Rotterdam. Het ziet er nu niet direct gezond uit, maar het zal wel goed zijn voor onze economie. De vuurtoren van Hellevoetsluis staat op de westelijke oever van het kanaal door Voorne. Hij is sinds 1822 in bedrijf en is 18 meter hoog. De lichthoogte bedraagt 17 meter. Het licht brandt vijf seconden en is dan weer 5 seconden uit. De toren is ontworpen door J. Valk. Ooit was Hellevoetsluis een uitvalbasis voor de op dit moment weer opnieuw in de publiciteit staande Michiel de Ruyter. Ook werden in de 17e eeuw diverse verdedegingswerken aangelegd. En groot deel van de vesting werd in de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers gesloopt. Gedurende deze oorlog werd het licht ook gedoofd. Sinds 1982 is deze vuurtoren een rijksmonument.


Coördinaten: 51° 49' 10.9” N - 04° 07' 42.3” O


 

187 Frankelint

Deze vuurtoren staat in het uiterste noorden van het Deense eiland Langeland. Langeland is vanuit Fünen heel makkelijk via bruggen te bereiken. Hij staat niet ver van de plaatsen Hov en Lohals. Je kunt deze ‘toren’ bereiken via een hobbelig smal pad langs de landerijen. Hij werd in gebruik genomen in 1894 en het bouwwerk is slechts 4 meter hoog. Door de plaats op de rotsen is de lichthoogte toch nog 16 meter. Hij geeft iedere 5 seconden een rood en groen licht. Langeland is een lang en smal eiland, telt zo’n 14.000 inwoners en ligt oostelijk van Fünen tussen de Grote Belt en de baai van Kiel. Langeland telt 5 vuurtorens, drie in het noorden, één in het midden en één in het uiterste zuiden. Het vastleggen was in twee dagtrips goed te doen. Vooral de zuidelijke punt van Langeland is door een fraai natuurgebied met wilde paarden een aanrader.


Coördinaten: 55° 09' 37.2” N - 10° 55' 54.0” O


186 Guilvinec

In het zuidwesten van het Franse Bretagne ligt de vissersplaats Guilvinec. Met een visafslag en vissersboten geschilderd in alle denkbare kleuren een eldorado voor fotografen. Wat verder in de haven staat deze 17 meter hoge, gemetselde toren. De toren dateert uit 1871 en heeft een lichthoogte van 26 meter. Zeer opvallend door de over het witte front geschilderde verticale rode streep. Deze nogal ongewone vuurtoren werd in 1903 met 2,5 meter opgehoogd door toevoeging van een lantaarn trommel. Guilvinec, een heerlijk plaatsje, met meerdere vuurtorens, tweemaal in de week de gebruikelijke markt en de niet vergelijkbare Franse sfeer. Ga in de late namiddag eens op het havenhoofd zitten en geniet van de onvergetelijke aanblik van de terugkeer van de trawlers, begeleid door een wolk van meeuwen.


Coördinaten: 47° 47' 47.27” N - 04° 16' 23.13” W

 

185 Den Hoorn

Ik weet het, voor veel Egmonders is Terschelling het ideale eiland om eens een weekje te bivakkeren. Maar Texel is ook zeker het bezoeken waard. Als je vanaf de boot een rondje fietst via Oude Schild, Den Burg en Den Hoorn, dan kan je de kerktoren van Den Hoorn niet missen. Beelden van Texel laten deze toren ook veelvuldig zien. Veel minder bekend is het feit dat op de torentrans een sectorlicht is geplaatst. Voorheen was het een echte vuurtoren met drie schijnwerpers. Deze werden in 2008 door het huidige sectorlicht vervangen. De kerk werd gebouwd in de vijftiende eeuw en de witte toren fungeerde in eerste instantie als baken in de tijd van de VOC. Oorspronkelijk heeft er een licht gestaan op de torenspits. In 1966 is dat licht verplaatst naar de torentrans. De rode en groene sectoren van het huidige licht  geven nu een waarschuwing als van de vaarlijn door het Schulpengat wordt afgeweken. De lichthoogte is 28 meter. Oh ja, in afwachting van de boot terug naar Den Helder is Den Hoorn ook een heerlijk plaatsje om de dag op een terras af te sluiten.


Coördinaten: 53° 01' 30” N - 04° 45' 04” O


 

184 Laukvik

Laukvik, een klein vissersplaatsje aan de noord-west kust van de Noorse Lofoten.  Het is een prachtige locatie om het noorderlicht te bewonderen, ook omdat er bijna geen lichtvervuiling is. Het is niet moeilijk om met één van de 450 inwoners in contact te komen en zo de Lofoten sfeer op te snuiven. De inwoners van Laukvik laten de sleutel vaak in de buitendeur zitten als ze even weggaan. Zo kan iedereen zien dat ze niet thuis zijn. Het is verbazingwekkend dat de Noren gewoon van de spullen van een ander afblijven. In de “drukke” vissershaven liggen zo’n 10 tot 15 vaartuigen. Er wordt voornamelijk gevist op kabeljauw, die dan aan grote rekken te drogen wordt gehangen. Dit is vooral voor de export naar Afrika, de viskoppen zijn in Afrika een delicatesse. Je kunt er heerlijk wandelen en genieten van de rust en de natuur. Het kleine vuurtorentje heeft een lichthoogte van 11 meter. Het vierkante torentje heeft zelfs een galerij en geeft elke 6 seconden een rood, groen of wit licht, afhankelijk van de richting. Het rode dak van de lantaarn steekt prachtig af tegen de sneeuw. Als u wat meer wil weten over een vakantie op de Lofoten…Jos en Joke Glorie kunnen er vol enthousiasme over vertellen.

Coördinaten: 68° 23' 00” N - 014° 25' 00” O

Foto: Jos Glorie

 

 

183 Flügge

Ook deze vuurtoren, gelegen op het Duitse eiland Fehmarn, heb ik kunnen fotograferen op weg naar Denemarken. Je hoeft maar een klein stukje om te rijden als je op weg bent naar de pont in Puttgarden. Het is één van de weinige vuurtorens die ook overdag actief is. Hij is gebouwd van gele bakstenen, die voorheen bedekt waren met rode en witte Glasal platen. In november 2009 werd de toren gerestaureerd en werden deze platen verwijderd en niet meer aangebracht. Deze vuurtoren werd in 1916 in gebruik genomen en is 37 meter hoog. De lichthoogte bedraagt 38 meter. In 1954 werd de toren geëlektrificeerd. Zoals zo veel vuurtorens is ook deze een toeristische trekpleister. Je krijgt hem, mede door zijn lengte, al vrij snel in het vizier, maar je kunt er met de auto niet komen. Een paar kilometer voor de toren word je een parkeerterrein opgestuurd. Van daar is het mogelijk via een B-weggetje naar de toren te wandelen. Een handige uitbater verhuurt er trapfietsen voor diegenen die wat minder goed ter been zijn.


Coördinaten: 54° 26' 27.35” N - 11° 01' 3.6” O

 

 

182 Bjørnø fyr

Bjørnø, een piepklein eilandje ten zuiden van Fünen en een minuut of 20 varen van Faaborg. Het eiland heeft een oppervlakte van 1,5 vierkante kilometer en telt zo’n 40 inwoners. Een aantal keren per dag vaart een piepklein personenpontje, de Lillebjørn, heen en weer. Het pontje biedt maximaal plaats aan twintig personen, wat bagage en een paar fietsen. Op een mooie zonnige dag in september 2014 wilde ik het vuurtorentje gaan fotograferen. Op de vertrektijd geen pont te zien, deze bleek elders in de haven van Faaborg met motorstoring te liggen. Een dag later een tweede poging en ja hoor, met nog drie passagiers werd al snel de overkant bereikt. Maar nu, ik wist dat het torentje aan de zuidkant van het eiland stond en dus volgde ik het pad  die kant op. Dit pad liep al snel dood in een stoppelveld, toch maar doorgelopen naar de waterkant en vandaar verder zuidwaarts. Wat kan een klein eilandje dan toch nog groot lijken. Heuveltje op, heuveltje af, maar het was de moeite waard. Een prachtige natuur, zon, een bankje en uitkijk over zee. Ach, met een lichthoogte van 6 meter is dit vuurtorenhuisje geen wereldwonder. Hij werd operationeel in 1916 en kreeg zijn huidige kleuren in 1930. Met de volgende pont weer naar de vaste wal, gelukkig geen motorstoring, overnachten in een stoppelveld zie zelfs ik niet zo zitten.


Coördinaten: 55° 03' 16.2” N - 10° 15' 41.6” O

 

 

181 Swakopmund

Swakopmund  (Duits voor monding van de Swakop) is een stad aan de kust van West-Namibië. Deze stad grenst aan de Namib woestijn en ligt zo’n 280 kilometer westelijk van de hoofdstad Windhoek. Een deel van de inwoners spreekt nog steeds Duits. De vuurtoren Swakopmund staat tegenover het gemeentelijke park en werd operationeel in 1902. In 1910 werd hij met een tien meter verhoogd. De koepel werd verwijderd en na de verhoging weer teruggeplaatst. Dat maakt dat hij nu een hoogte van 28 meter heeft. De lichthoogte bedraagt 35 meter. Om de tien seconden geeft hij twee witte flitsen. Opvallend aan de toren is de dubbele galerij. In 1940 werd een radiobaken toegevoegd. Automatisering volgde in 1956. De woningen aan de voet van de toren werden oorspronkelijk gebruikt door de vuurtorenwachters en zijn inmiddels als restaurant ingericht. Mijn globetrottende dochter en haar vriend hebben, met uitzicht op de vuurtoren, in de tuin van de vuurtoren heerlijk wat gedronken. In de stad zijn nog duidelijk de invloeden van het koloniale verleden terug te vinden. Door de omliggende gebouwen en palmbomen was het nog knap lastig deze vuurtoren fraai vast te leggen.


Coördinaten: 22° 40' 32” Z - 14° 31' 29” O


Foto; Colette van Eck

 

 

180 Rote Kliff

Op het in de Noordzee gelegen Duitse eiland Sylt staan vijf vuurtorens. In de afgelopen maanden heb ik er vier besproken. Deze keer dus de laatste op dit eiland. De vuurtoren Rote Kliff was in bedrijf van 1913 tot 1975. Hij fungeerde als aanvulling op de vuurtoren Kampen om te waarschuwen voor de zandbank in het Lister Tief. In 1936 werd de toren geëlektrificeerd. Deze achthoekige toren is slechts 11 meter hoog maar heeft door zijn plaats is de duinen een lichthoogte van 23 meter. Hij is eigendom van de gemeente die er voor zorgt dat afbraak wordt voorkomen. Sylt is niet mijn favoriete eiland. Zoals Jort Kelder het zo treffend kan zeggen heeft veel “oud” en “nieuw” geld zich hier gevestigd. Ach, je moet daar van houden. Maar het stukje duingebied waar deze toren staat straalt, ondanks dat het vlak naast de doorgaande weg ligt, rust uit. In de jaren 1993 / 1994 werd de toren gerestaureerd. In de avonduren wordt deze vuurtoren nog steeds verlicht.


Coördinaten: 54° 57' 56” N - 08° 20' 16” O


 

179 Oksøy

Deze vuurtoren staat op het gelijknamige Noorse eiland en markeert samen met de vuurtoren Grønningen de toegang tot Kristiansand. Er was al een station op deze plaats in 1832. De foto is te maken als je met de ferry van het Deense Hirtshals naar Kristiansand vaart. Met een hoogte van 36 meter zeker niet de kleinste vuurtoren. Door zijn plaatsing is de lichthoogte zelfs 46 meter. Deze gietijzeren toren is in gebruik sinds 1900 en geeft elke 45 seconden twee elkaar snel opvolgende witte lichtflitsen. In 2004 werd het licht geautomatiseerd. De oorspronkelijke Fresnel lens is nog steeds in gebruik. Er zijn nog steeds restanten van een Duitse kazerne uit de Tweede Wereldoorlog aanwezig.


Coördinaten: 58° 04' 20” N - 08° 03' 11” O


Foto: Jos Glorie

 

 

178 Calais

 

Deze vuurtoren van Calais werd op 15 oktober 1848 is gebruik genomen en in 1883 geëlektrificeerd. Hij staat inmiddels midden in de bebouwing van Calais, waardoor het bijna onmogelijk is hem goed op de foto te krijgen. Automatisering vond plaats in 1987. Deze achtkantige toren is 53 meter hoog en heeft een lichthoogte van 59 meter. Hij geeft elke vijftien seconden 4 lichtflitsen. In 1992 werd deze vuurtoren gerenoveerd. De toren is op gezette tijden te bezichtigen. De trap naar boven is versierd door kleine informatie panelen. Om boven extra te kunnen genieten kun je een verrekijker huren. Wil je de top bereiken dan zal je 271 treden moeten bedwingen. Pppfff, ik heb het dit keer niet gedaan. Onderweg naar een afgesproken vakantiebestemming paste het niet in het tijdschema. Sinds 2011 is deze toren een historisch monument. Gelukkig is hij in de Tweede Wereldoorlog aan vernietiging ontsnapt.


Coördinaten: 50° 57' 43.1” N - 01° 51' 15.4” O

 

 

177 Hoek van Holland

Door het groeien van de Rotterdamse haven ontstond de noodzaak deze beter toegankelijk te maken. Tussen 1866 en 1879 werd daarom de Nieuwe Waterweg aangelegd. Gevolg hiervan was dat de bebakening verbeterd moest worden. Men koos voor een lichtlijn van twee vuurtorens, het Hoge Licht en het Lage Licht. Deze week bespreken we het Hoge Licht. Zoals veel torens uit die tijd is het een gietijzeren toren, ontworpen door A.C. van Loo. Hij werd in 1894 in gebruik genomen. De vuurtoren werd gegoten door Penn & Bauduin uit Dordrecht. Hij is 21 meter hoog en gaf elke twintig seconden vijf lichtflitsen. Het eerste deel van de Maasvlakte werd in de jaren zeventig voltooid waardoor deze vuurtoren te ver van zee kwam te liggen. Er werden nieuwe lichtlijnen gemaakt en het Hoge Licht van Hoek van Holland werd overbodig. In 1974 werd het licht gedoofd en dreigde de vuurtoren gesloopt te worden. Momenteel is het Nederlands Kustverlichtingsmuseum er in gevestigd. Sinds 1982 is het een Rijksmonument.


Coördinaten: 51° 58' 28.6” N - 04° 07' 58.8” O


Foto: Bram van Broekhoven

 

 

176 Nakkehoved West

 

De vuurtoren Nakkehoved West staat in het noorden van Zeeland iets ten oosten van het plaatsje Gilleleje en een paar honderd meter ten westen van de oude toren Nakkehoved Oost. Niet ver van deze toren is een ruime parkeergelegenheid. De oorsprong van de vuurtoren gaat terug tot 1772. De huidige toren werd in 1898 verhoogd en voorzien van een draaibare lens, het moment waarop de toren Oost inactief werd. De vuurtoren Nakkehoved West is 21 meter hoog en heeft een lichthoogte van 54 meter. Deze vuurtoren geeft elke 20 seconden drie lichtflitsen. De toren is te bezichtigen. Een gepensioneerde vrijwilliger verleent je voor een paar kronen graag toegang. In de toren is een klein museum gevestigd. Je vindt er oude lenzen, uniformen en allerlei historische documenten.  Vanaf de vuurtoren heb je een prachtig uitzicht over Gilleleje en het Kattegat. De beginjaren van het oorspronkelijke station kenmerkten zich door veel ruzies over wie voor het licht moest betalen. Het licht ging zelfs tot 1800 een aantal jaren uit. Tegenover de vuurtoren is gelegenheid een kop koffie te drinken, ook dat wordt door dezelfde vrijwilliger verzorgd. Rest mij nog melding te maken dat voor de vuurtoren een zogenaamd oud wipvuur is geplaatst.


Coördinaten: 56° 07' 09” N - 12° 20' 34” O

 

 

175 Bürgermeister O’Swald II

De kiel van het schip werd gelegd in 1941. Door de oorlogsjaren werd de bouw vertraagd en werd het schip pas operationeel op 8 november 1948. De grote letters ELBE 1 verwijzen naar het lichtbaken Elbe 1, het meest vooruitgeschoven lichtbaken in de Noordzee dat de toegang tot de Elbe markeert. Het bijzondere aan dit lichtbaken is dat het een lichtschip was. Vanaf 1816 werden op de positie Elbe 1 verschillende lichtschepen ingezet. Dit tot het laatste bemande lichtschip de Bürgermeister O’Swald II in1988 deze positie definitief verliet en vervangen werd door de UFS 2, een onbemand lichtschip. De UFS 2 bleef ter plaatste tot 1999 waarna Elbe 1 vervangen werd door een lichtboei. Met een lengte van 57,30 m was de Bürgermeister O’Swald II het grootste lichtschip wereldwijd. De Bürgermeister O’Swald II ligt nu aangemeerd aan de Alte Liebe, de oude pier in de haven van Cuxhaven. Het is nu een museumschip en toeristische attractie dat evenwel niet volledig uit de vaart genomen is. Er worden nog regelmatig kleine reizen mee ondernomen. Aan boord is een radiostation van de Cuxhaven Radio Amateurs (DL0CUX). Dit station kan gebruikt worden door bezoekers met een geldige Amateur zendmachtiging.


Coördinaten: 53° 52' 18” N - 08° 42' 41” O


Foto: Ervanofoto

 

 

174 List Ost

De vuurtoren List Ost staat op het Duitse eiland Sylt. Je kunt dit eiland bereiken vanaf het Duitse vasteland met een autotrein. Als je van varen houdt dan is het leuk om vanaf het Deense eiland Rømø de pont te nemen en in 40 minuten de oversteek te maken. List Ost is één van de vijf vuurtorens op Sylt. Net als zijn broertje List West staat hij in een natuurgebied. Je moet wel een paar euro betalen om het gebied binnen te kunnen rijden. De schapen lopen er los en het is er goed toeven. Ooit was Sylt een deel van het vasteland van Denemarken. Het waren dan ook de Denen die de toren gebouwd hebben. De vuurtoren List Ost staat aan het einde van de “elleboog”, zo genoemd naar de vorm van het natuurgebied. Het licht werd actief op 1 januari 1858 en wordt sinds 1977 op afstand bediend. Deze vuurtoren is 13 meter hoog en heeft een lichthoogte van 22 meter. Het is, samen met List West, de oudste gietijzeren toren in Duitsland. Tot 2003 liep deze vuurtoren gevaar om in zee te storten, hij stond toen gevaarlijk dicht bij de steile rand van de duinen. Sinds 2007 is de erosie redelijk tot staan gebracht en is dit gevaar voorlopig geweken.


Coördinaten: 55° 03' 00” N - 08° 26' 42” O

 

 

173 Punta de los Colorados

Cuba, formeel de republiek Cuba, is een land in het Caribisch gebied, bestaande uit het eiland Cuba, Isla de la Juventud en ruim 4000 kleinere eilanden. Tot 2008 bestuurd door Fidel Castro en inmiddels door zijn broer Raoúl. Ook Cuba werd in 1492 ontdekt door Columbus. Naast de overbekende sigaren en de oude Amerikaanse auto’s is Cuba nog bijna dagelijks in het nieuws vanwege Guantanamo Bay, een marinebais van de Verenigde Staten met een omstreden gevangenenkamp. De vuurtoren Punta de los Colorados staat aan de zuidkant van Cuba en is ook bekend als Cienfuegos, vuurtoren van Villanueva. Het station werd opgericht in 1851, deze eerste vuurtoren werd vernietigd door de Amerikaanse marine tijdens de Spaans-Amerikaanse oorlog. De huidige toren dateert van 1901, is 20 meter hoog en heeft een lichthoogte van 25 meter. Deze ronde, wit geschilderde gemetselde toren geeft om de vijf seconden een witte flits. De vuurtoren staat aan de oostelijke ingang van de haven van Cienfuegos, net ten zuiden van de stad.


Coördinaten: 22° 02' N - 80° 27' W


Foto: Colette van Eck

 

 

172 Korsør

Het plaatsje Korsør ligt nog net op het Deense eiland Sjælland, daar waar de brug over de Storebelt begint. Aan de overkant ligt het eiland Fünen. Deze vuurtoren werd gebouwd in 1913 door de Deense Spoorwegen om de treinferrys die de Storebelt overstaken te helpen om veilig de haven van Korsør te kunnen binnenvaren. Hij stond ongeveer een mijl buiten de haven en had een hoeklicht. Hij gaf een karakteristiek misthoorn signaal, waardoor deze toren de bijnaam “De Koe” (Koen) kreeg. Nadat de Grote Belt Brug was geopend en de treinferry’s niet meer voeren betekende dit in 1999 het einde van de toren. Op 23 november 2000 werd hij met behulp van een drijvende kraan naar het vasteland vervoerd. Een groep burgers uit Korsør maakte zich sterk voor het behoud van deze toren en na restauratie kreeg hij een plaats op een rotonde bij het niet meer gebruikte station. Om de komst van de laatste treinferry te herdenken, blaast de misthoorn elk jaar op 31 mei om 22:36 uur het originele signaal. De lichthoogte is 10 meter. Vanaf de huidige plaats kijk je uit over de haven en de brug over de Storebelt (Grote Belt).


Coördinaten: 55° 20' 09” N - 11° 08' 05” O

 

 

171 Marienleuchte

De oude vuurtoren Marienleuchte staat op het Duitse eiland Fehmarn, vlak bij het plaatsje Puttgarden. Puttgarden is bij veel mensen bekend omdat van hieruit de pont naar Denemarken vaart. Ook veel Zweden maken van deze route gebruik om via Denemarken naar hun thuisland te rijden. Als je bij deze vuurtoren aan komt rijden denk je in eerste instantie met een oud fabrieksgebouw te doen te hebben. Maar bovenop het pand staat gelukkig nog het lichthuis met koperen dak. Deze vuurtoren was in bedrijf van 1832 tot 1867. De toren heeft een hoogte va 18 meter, de lichthoogte bedraagt 28 meter. Ik maakte de foto in de zomer van 2013 en deze toont aan dat dit historische pand al aardig in verval raakt. Er staan wel hoge hekken en dichte bossages omheen, maar de tand des tijds kan men niet tegenhouden. Men heeft er nog steeds geen passende bestemming voor gevonden. De toren heeft zijn naam te danken aan de Deense koningin Maria Sophie Friederike die bij de ingebruikname van de vuurtoren op 28 oktober 1832 aanwezig was. Ook de Denen hadden veel profijt va deze toren. De passage door de Fehmarnbelt, met in het noorden de Deense eilanden Lolland en Falster en was bij nacht bijzonder gevaarlijk.


Coördinaten: 54° 29' 37.5” N - 11° 14' 14.8” O

 

 

170 Sædding Strand S

Het Sædding Strand achter licht is één van de torentjes die me bloed, zweet en tranen heeft gekost om hem te vinden. Mijn eerste poging dateert van september 2013. Het is toen niet gelukt. Maar in september 2014 een tweede poging. Het huidige licht staat op een robuuste ca. 10 meter hoge bunker, in een tamelijk dicht bos. Het licht zelf is gemonteerd op een driehoekig stalen frame.
Veel vragen aan in de buurt wandelende Denen resulteerde alleen in een schouderophalen. Toch maar aangebeld bij een huis, dat, volgens de mij beschikbare coördinaten, vlakbij de toren moest staan. De jongeman die de deur open deed keek me wazig aan nadat ik mijn vraag gesteld had, zijn moeder echter kon me gelukkig verder helpen.
Het licht bleek nog geen 150 meter van haar woning te staan. Ik was er op 10 meter afstand langs gelopen, maar door de dichte bebossing was de bunker niet zichtbaar. De dame was zo vriendelijk de Danish Maritime Authorithy te bellen en regelde dat ik in de haven van Esbjerg de sleutel van de bunker kon ophalen. Van binnenuit, in het donker de trap beklimmen en aansluitend tot bij het licht komen. Of ik wel de sleutel wilde terugbrengen….. Natuurlijk, ongelofelijk aardig en goed van vertrouwen die Denen. Het huidige licht werd actief in 1947. De lichthoogte is 25 meter. De lamp geeft een continu groen licht en steekt nog maar nauwelijks boven de bomen uit.


Coördinaten: 55° 29.08' N - 08° 26.07' O


 

169 Breskens

De vuurtoren Breskens (Nieuwe Sluis) staat een paar kilometer westelijk van Breskens. Van hier is het nog een kilometer of twaalf naar de Belgische grens. Het is de oudste nog bestaande achtkantige gietijzeren toren. Zoals veel Nederlandse torens is hij ontworpen door Q. Harder. Gebouwd in 1866 / 1867 en vanaf 1867 operationeel. Deze toren is ruim 22 meter hoog en heeft een lichthoogte van 28 meter. De toren heeft 5 etages met bovenin een kleine galerij. De kleuren zwart / wit komen niet zo vaak bij vuurtorens voor. In het verleden heeft deze vuurtoren ook al de kleuren geel en rood-wit gehad. Tijdens de tweede Wereldoorlog had hij zelfs tijdelijk camouflagekleuren en werd tijdelijk buiten werking gesteld. Oorspronkelijk stond deze toren bovenop de zeedijk. Nadat de dijk in de zeventiger jaren op Deltahoogte werd gebracht kwam hij aan de zeezijde van de dijk te staan. Sinds 1982 is het een Rijksmonument. Op 18 augustus 2014 is men met een grondige renovatie begonnen. Men hoopt om 1 maart 2015 hiermee klaar te zijn. Dan zal deze vuurtoren een maand later voor het publiek weer opengesteld kunnen  worden.


Coördinaten: 51° 24' 24.9'' N - 03° 31' 16.8'' O


Foto: Bram van Broekhoven

 

 

168 Raoulic

Het torentje Raoulic staat op de pier van het plaatsje Audierne in de zuid-west hoek van het Franse Bretagne. De stad Audierne is een oude vissershaven, gelegen op kaap Sizun in de provincie Finistère. Door de Romeinen werd de plaats Portus Vindana genoemd. De pier, gebouwd in 1852, fungeert ook als een golfbreker. Begin dit jaar werd tijdens een zware storm een deel van de borstwering rond de toren weggeslagen. Het bewijst weer eens hoe het in dit deel van Bretagne kan spoken. Zoals de foto toont is het een witte, uit metselwerk opgetrokken cilindrische witte toren. Zelfs een kleine galerij ontbreekt niet. Het torentje is 11 meter hoog en geeft iedere 12 seconden 3 witte of groene flitsen, afhankelijk van de kant van waar men de toren benadert. In Audierne staan nog een vuurtoren, Kergadec, die een lichtlijn met het torentje Raoulic vormt. Deze werd eerder in deze rubriek besproken. Voorheen had het torentje Trescadec, nu buiten dienst, de functie van het pierlicht Raoulic.


Coördinaten: 48° 00' 33.4" N - 4° 32' 26.9" W

 

 

167 Hornum (Sylt)

Het Duitse eiland Sylt ligt aan de westkust van Duitsland, op de grens met Denemarken. Het eiland is via de Hindenburgdamm met de vaste wal verbonden en is dus eigenlijk geen eiland meer. Over de dam ligt geen weg maar alleen een spoorweg. Auto’s kunnen op de trein meerijden. Sylt is vanaf het Deense eiland Rømø ook met de pont bereikbaar. Hörnum is een kleine gemeente op de zuidelijke punt van het eiland. De gelijknamige vuurtoren staat op een duin en heeft een hoogte van 34 meter. De lichthoogte bedraagt 48 meter. Deze vuurtoren is bijna identiek aan de vuurtorens van Westerheversand en Pellworm. De toren is in bedrijf sinds 8 augustus 1907 en werd in 1977 geautomatiseerd. Het is een metalen toren. Wil je deze toren beklimmen, dan kan dat, je moet er alleen een afspraak voor maken. Een kaartje kost vijf Euro. Het zuidelijk deel van Sylt is tamelijk toeristisch met wel een mooi zandstrand. Door erosie wordt Sylt ieder jaar een stukje kleiner.


Coördinaten: 54° 45' 14.48″ N - 8° 17' 31.73″ O

 

 

166 – Tory Island

Tory Island, of gewoon Tory, in het Iers Oilean Toraigh, is een eiland een kilometer of vijftien ten noordwesten van Ierland. De overtocht vanaf het vasteland duurt zo’n 50 minuten over een veelal ruige zee. Wandelend over Tory kwamen Vincent Weijers en zijn vrouw deze vuurtoren tegen en ook zij moesten gelijk denken aan de wekelijkse rubriek in het Contact met de Egmonden. Deze vuurtoren staat op het westelijke puntje van het eiland, een kilometer of vier van de veerhaven. Heen en terug een leuke wandeling. Hij werd gebouwd tussen 1828 en 1832 naar een ontwerp van George Halpin die meer Ierse vuurtorens heeft ontworpen. In 1990 werd deze toren geautomatiseerd. Het is één van de drie Ierse torens waar een Differential Global Positioning System (DGPS) is geïnstalleerd. Dit systeem zorgt, samen met satellieten voor nog nauwkeuriger positiebepalingen. De vuurtoren is 27 meter hoog en heeft een lichthoogte van 40 meter. Het is een ronde, stenen toren met galerij en helaas niet opengesteld.


Coördinaten: 5° 16.4' N - 08° 14.9' W


Foto: Vincent Weijers

 

 

165 - Roneklint

De vuurtoren Roneklint staat op een schiereiland in het zuidoosten van Sjælland (Zeeland), ten oosten van het plaatsje Præstø. Als je er in mei naar toe rijdt, kom je langs uitgestrekte bloeiende koolzaadvelden. Ik heb een zwak voor deze velden, ze zijn zo mooi. Roneklint bestaat uit twee torens, een voor- en een achterlicht. Het voorlicht is, zoals veel Deense torentjes, voornamelijk van hout en in de traditionele kleur wit met rode band geschilderd. Dit torentje is actief geweest van 1894 tot april 2003. De toren wordt nu nog als uitkijktoren gebruikt. Hij is 4 meter hoog en heeft een lichthoogte van 5 meter. De deur naar de toren is niet afgesloten. Oorspronkelijk stonden er twee voorlichten, dit is de westelijke van de twee. Het stalen achterlicht heeft een hoogte van 12 meter, je moet even door een drassig stukje weiland lopen om de foto te kunnen maken.


Coördinaten voorlicht:  55° 07.90' N - 12° 07.63' O
Coördinaten achterlicht:  55° 07.55' N - 12° 07.61' O

 

 

164 - Sanibel Island

Sanibel Island is een tropisch eiland voor de kust van Florida (VS). Als je ooit gedroomd hebt van witte stranden, mooi blauw water, kokospalmen en prachtige gekleurde schelpen, dan is dit eiland iets voor u. Nee, ik ben er niet zelf geweest, maar de in Egmond woonachtige Marianne Scholten wel. Zij heeft daar onder hoge temperaturen gewandeld en van de natuur genoten. Ze kwam deze vuurtoren tegen en moest direct denken aan de rubriek Vuurtoren van de week. Oeps, leuk om te horen. De toren (ook wel Point Ybel Light genoemd) staat op het oostelijke puntje van het eiland aan de ingang van de San Carlos Bay en wijst de weg naar de haven Punta Rassa. Het terrein is open voor publiek, de toren helaas niet. De bouw van deze vuurtoren werd in 1884 afgerond, het licht werd op 20 augustus van dat jaar ontstoken. Hij is 30 meter hoog en heeft een lichthoogte van 31 meter. In 1949 werd deze toren geautomatiseerd. Om de zes seconden geeft hij een knipperen wit licht. In 1974 werd deze toren opgenomen in het Nationale Register van Historische plaatsen.


Coördinaten: 26° 27' 10.6'' N - 82° 00' 51.4'' W


Foto: Marianne Scholten

 

 

163 - Baagø

Vanuit Assens op Fünen is het een half uur varen naar het eiland Baagø. Voor 85 kronen (zo’n 12 Euro), ga je heen en weer. Het hoogste punt van eiland ligt 8 meter boven de zeespiegel. De gelijknamige vuurtoren op dit eiland stond al een paar jaar op mijn verlanglijstje. Baagø ligt in de Kleine Belt tussen Fünen en Jutland. Al in 1705 brandde er een vuurkorf op dit eiland, daarvan is helaas niets bewaard gebleven. De huidige toren dateert uit 1816. Hij is 8 meter hoog en heeft een lichthoogte van 12 meter. Op 13 november 1872 vond er een stormvloed plaats, de vuurtoren heeft toen kortstondig in het water gestaan, een markering op de toren geeft dit aan. Tijdens mijn bezoek op de nazomerse dag in september 2014 is dat moeilijk voor te stellen. Vanuit het haventje op Baagø is het slechts 400 meter lopen naar de vuurtoren. Je bent er bijna altijd alleen. Gedurende de zomermaanden kan de toren vrij beklommen worden. Men verwacht dat je 10 kronen in de melkbus deponeert. O ja, Egmonders, vlak bij de vuurtoren is het goed vissen….


Coördinaten: 55°17'43.9'' N - 09°47'55.5'' O

 

162 - Punta de la Mona

De Punta de la Mona is sinds 1992 actief als vuurtoren. Het is van oorsprong een conische wachttoren (Torre de los Berengueles) die, door toevoeging van een lantaarn op het dak, is omgezet in een vuurtoren. Het licht is te bereiken via een externe trap die rond de toren kronkelt. Colette vertelt: “Deze vuurtoren staat in een dorpje hoog op een berg. Van een afstandje was de vuurtoren makkelijk te zien, maar in het dorp zelf konden we hem nergens meer ontdekken. Op goed gevoel allerlei kleine weggetjes omhoog genomen, welke geen van allen naar de vuurtoren gingen. Uiteindelijk een bordje tegengekomen, wat ons naar een privé terrein bracht. Helaas dachten we. Maar een bewaker was zo vriendelijk om ons op het privé terrein toe te laten en zo konden we van een afstandje toch de vuurtoren op de foto zetten!” Deze vuurtoren is 14 meter hoog, de lichthoogte is echter 140 meter. Van hieruit heb je een spectaculair uitzicht over de Middellandse Zee.

Coördinaten: 36° 43' 9.3" N -  3° 43' 39.4" W


Foto: Colette van Eck

161 – Assens

Assens, een klein havenplaatsje in het westen van het Deense eiland Fünen. Het grenst aan de Kleine Belt. Assens is tegenwoordig sterk gericht op de pleziervaart. Er vaart vanuit hier een pont naar het eilandje Baagø. In het haventje liggen nog een paar vissersschepen. Op één van de havenhoofden staat dit kleine torentje, gebouwd in 1854. In de loop der jaren is hij een paar keer verplaatst. Het is de eerste Deense vuurtoren van gietijzer. Hij heeft een bescheiden hoogte van zeven meter terwijl de lichthoogte rond de acht meter zal liggen. Boven de deur is het monogram van koning Frederik VII aangebracht. Sinds 1976 is het licht niet meer actief. Zoals helaas zo veel vuurtorens worden ze met de huidige communicatiemiddelen steeds minder belangrijk. Dat het onderhoud van deze monumenten te wensen overlaat toont de foto. Jammer, als er niets gebeurt zal ook deze vuurtoren over een paar jaar verdwenen zijn.


Coördinaten: 55°16'14.6'' N - 09°53'16.3'' O

160 – Le Paon

De vuurtoren Le Paon staat op het noordelijke puntje van het Ile de Bréhat, bijgenaamd het bloemeneiland, in de provincie Côtes d'Armor in Bretagne. De oorspronkelijke toren werd gebouwd in de jaren 1858 -1860 en werd actief op 1 augustus van dat jaar. Die toren had een hoogte van 9,5 meter. Helaas werd deze op 4 augustus 1944 door de Duitse troepen vernietigd. Na de oorlog is deze vuurtoren tussen 1947 en 1949 herbouwd. Het is een granieten, halfronde toren, die aan de voorkant wit is geschilderd. De huidige toren is twaalf meter hoog en heeft een lichthoogte van 22 meter. Het Ile de Bréhat is met een kort boottochtje bereikbaar. Daarna is het wandelen geblazen, auto’s rijden er niet, wel tractoren van de locals. Maar het wandelen is geen straf, het is een prachtig eiland. Vanaf het haventje een kilometer of vijf naar de vuurtoren. Wel water meenemen, het kan er flink warm zijn en onderweg is er niets te koop.

Coördinaten: 48°51.9' N - 02°59.2' W

     

    159 – Lindesnes

    De vuurtoren Lindesnes staat op de meest zuidelijke punt van Noorwegen. Vanaf hier is het 2518 kilometer naar de Noordkaap. De toren staat op een spectaculaire locatie. Hier botst de zee op het Noorse vasteland met, als het stormt, hoge golven die tot de toren kunnen opspatten. Bij de toren is een modern museum gevestigd. Deze vuurtoren, de oudste van Noorwegen, werd voor het eerst aangestoken in 1656 om een einde te maken aan de vele schipbreuken op deze plaats. Tegenwoordig is het mogelijk in de voormalige woning van de vuurtorenwachter  de nacht door te brengen. Je laat je door de golven in slaap wiegen en wordt wakker met het geluid van de meeuwen. De bij de toren aanwezige misthoorn wordt niet meer gebruikt. Echter, ieder jaar op de laatste zondag van juli is het “Foghorn Day”, een leuke ervaring. De toren is 16 meter hoog en heeft een lichthoogte van 50 meter.


    Coördinaten: 57°59' N - 07°03'' O


    Foto: Jos Glorie

     

 

158 La Perdrix

De vuurtoren La Perdrix, ook bekend als Tourelle de la Perdrix, werd gebouwd en operationeel in 1915 en heeft dienst gedaan tot rond het jaar 2000.
Het is een 18 meter hoge, achthoekige van gewapend beton gebouwde toren, gemonteerd op een stenen sokkel.
Hij is geschilderd in een zwart-wit schaakbordpatroon, kleuren die je bij vuurtorens niet zo vaak ziet.
Hij staat bij het plaatsje Loctudy in de provincie Finistère aan de zuidkant van Bretagne.
Nadat het Bureau des Phares et Balises had besloten om de vuurtoren te slopen kwamen de naburige steden van Ile-Tudy en Loctudy in actie om de controle over deze vuurtoren over te nemen.
In 2002 werd de toren hersteld en installeerde men een replica lantaarn.

Coördinaten: 47° 50' 15'' N - 04° 09' 58'' W

 

 

157 – Lindau

De vuurtoren van Lindau staat in het gelijknamige plaatsje aan het Bodenmeer, of, zoals de Duitsers zeggen, de Bodensee. De bouw startte in 1853, terwijl het licht op 4 oktober 1856 voor het eerst ontstoken werd. Op dat moment een open olie vuur. In 1936 werd de toren geëlektrificeerd.  Het is een ronde stenen vuurtoren met een galerij bovenin. Deze vuurtoren is 33 meter hoog en heeft een lichthoogte van 35 meter. Aan de voet bedraagt de omtrek 24 meter. Het is de meest zuidelijke Duitse toren. Deze vuurtoren geeft om de drie seconden een flits. De haven en vuurtoren zijn gebouwd door de Beierse Spoorweg Maatschappij. Wat nog opvalt aan deze toren is dat in de gevel een klok is aangebracht. Deze vuurtoren kan bezichtigd en beklommen worden.


Coördinaten: 47°32'34'' N - 09°41'0'' O


Foto: Monique Barner

 

156 – Lågemade

Het vuurtorentje Lågemade is één van de drie torentjes aan de Deense kant van de Flensburger Fjord die qua bouw volkomen identiek zijn. De gelijke torentjes zijn Rinkenæs en Skodsbol, die beide eerder in deze rubriek besproken zijn. Lågemade staat in het plaatsje Egernsund. Hij is in bedrijf sinds 1896. Deze toren is 8 meter hoog en heeft een lichthoogte van 13 meter. Hij werd door mij gefotografeerd op 18 oktober 2009 en behoorde tot de eerste 10 vuurtorens van mijn collectie. Het leek me dan ook toepasselijk deze vuurtoren te gebruiken om de drie jaar “vuurtoren van de week” in het Contact met de Egmonden vol te maken. Dit torentje is vanaf de doorgaande weg niet zichtbaar, maar makkelijk bereikbaar. Coördinaten zijn een onmisbaar hulpmiddel. Hij staat vlak aan het water, het was die dag zonnig, genieten dus!


Coördinaten: 54°54'05.9'' N - 09°36'52.4'' O


 

155 – Torrox Costa

Aan de Costa del Sol, in het prachtige Andalusië bevindt zich op zo’n 60 km ten oosten van Malaga, het plaatsje Torrox. Het bestaat uit twee delen, Torrox Costa en Torrox Pueblo. Ons vakantiehuis lag bij Torrox Pueblo in de heuvels met een prachtig uitzicht op de Middellandse zee. Vanaf het balkon was de vuurtoren Torre del Mar zichtbaar, die van Torrox Costa helaas niet. De vuurtoren staat naast de boulevard, bordjes verwijzen er naar, hij is niet te missen. Je vindt er ook enkele opgravingen van een Romeinse necropolis (begraafplaats). Vanaf de vuurtoren van Torrox Costa kun je, bij helder weer, de heuvels van Afrika zien.  Maar dat geldt voor alle vuurtorens aan de Costa.  De plaatselijke voetbalvereniging is genoemd naar deze vuurtoren en heet la Asociación Faro de Torrox. Hetgeen aangeeft dat de vuurtoren een markant punt van het dorp is. Deze vuurtoren is 26 meter hoog en heeft een lichthoogte van 39 meter. Hij dateert van 1 mei 1864. De vuurtoren is gebouwd met restanten van het oude kasteel, verwoest door de troepen van Napoleon in de vroege negentiende eeuw. (Met dank aan René Polle voor de persoonlijke ervaringen)


Coördinaten: 36° 43' 35.5" N 3° 57' 26.4" W


Foto: Colette van Eck

 

 

154 – Kampen (Sylt)

Het Duitse eiland Sylt is vanaf het Deense eiland Rømø met de pont bereikbaar of met een autotrein vanaf het Duitse vasteland. Op Sylt staan vijf vuurtorens. De vuurtoren Kampen is in bedrijf sinds 1 maart 1856. Hij werd gebouwd met gele bakstenen van het eiland Bornholm. Het smeedijzeren monogram boven de toegangsdeur herinnert aan de Deense koning Frederik VII, die de eerste vuurtoren aan de westkust van Sleeswijk-Holstein liet bouwen. Ondanks de conische manier van bouwen, de dikte van de muur aan de onderkant is 1,67 meter en aan de bovenkant 0,90 meter, moesten in 1875 ijzeren ringen aangebracht worden om de toren te stabiliseren. Deze vuurtoren is 40 meter hoog, heeft een lichthoogte van 62 meter en is vanaf 1977 geautomatiseerd. In 1953 was het de enige toren die met zwart-witte verf was geschilderd. Dit monumentale pand is helaas niet toegankelijk voor bezoekers.


Coördinaten: 54°56.8' N - 08°20.5' O

 

 

153 – Holland Harbour Light

Het Holland Harbour Light, bekend als Big Red, staat bij de ingang van het kanaal dat Lake Michigan en Lake Macatawa met elkaar verbindt. Het kanaal geeft toegang tot het plaatsje Holland in de staat Michigan (VS). De eerste vuurtoren op deze locatie was een klein vierkant houten gebouw, gebouwd in 1872. De huidige toren, met een stalen frame, bekleed met hout, werd gebouwd in 1907. Hij heeft een puntdak, een weerspiegeling van de Nederlandse invloed in dit gebied. In 1932 werd deze vuurtoren geautomatiseerd. De Amerikaanse kustwacht wilde in 1970 de toren opheffen. Er werd een commissie opgericht om de toren te behouden, hetgeen gelukt is. Met uitzondering van de kleur is het een virtuele tweeling van het Kewaunee Pierhead Light, gelegen aan de Wisconsin kant van het Michigan meer. In 2007 kreeg deze vuurtoren een beschermde status. De lichthoogte van deze toren is 16 meter.


Coördinaten: 42° 46' 21.7" N - 86° 12' 44.7" W


Foto Wim van Drent

 

 

152 – Asnæs

In het noordwesten van het Deense eiland Sjælland (Zeeland) staat op het  schiereiland Asnæs het gelijknamige vuurtorentje. Dit schiereiland vormt de zuidelijke begrenzing van de Kalundborg Fjord. Het torentje is slechts 4 meter hoog en heeft een lichthoogte van 12 meter. Met de auto is deze vuurtoren tot op een kilometer of drie bereikbaar. Daarna moet je langs de noordelijke kustlijn wandelen. Gedeeltelijk over een rotsig strand, soms over een klifpad. Geen straf, het uitzicht over de fjord is fantastisch. Volg het platgetreden gras in de hoop bij de vuurtoren uit te komen. Pas op het laatste moment wordt hij zichtbaar. Bij de toren aangekomen denk je ‘hier wil ik wel kamperen’. Maar waar ze zo snel vandaan kwamen weet ik niet, maar binnen 5 minuten werd ik omringd door honderden runderen. Op zich niet zo erg, maar de vliegen die ze meenamen waren wat minder prettig. Het leverde wel een bijzondere foto op. Toch maar niet kamperen. Het torentje dateert uit 1908 en werd eerst alleen gebruikt als baken voor de visserij.


Coördinaten: 55° 40' 17.91" N - 10° 56' 5.39" O

 

 

151 – Klein Curaçao

Een kilometer of 11 ten zuidwesten van Curaçao ligt een klein eilandje, Klein Curaçao geheten. Op dit eiland staat een monumentale vuurtoren. In eerste instantie denk je met een bouwval te doen te hebben. De oorspronkelijk huizen van de vuurtorenwachters verkeren in zeer slechte staat, sterker nog, het zijn echt bouwvallen. Maar de vuurtoren, de eerste werd gebouwd in 1850 en na de orkaan van 1877 (waarbij het gehele eiland overspoeld werd) herbouwd in 1879, is nog steeds in functie. Hij staat op de minst kwetsbare plaats, midden op het eiland. Tegenwoordig onbemand, maar wel te bezichtigen. Wel oppassen voor losse planken en stenen. Het is een 20 meter hoge, ronde, gemetselde toren waarvan de lichthoogte 25 meter is. Doordat het eiland zo laag is werd het door de scheepvaart vaak te laat opgemerkt met tientallen strandingen tot gevolg, een aantal wrakken ligt er nog steeds. Het eiland is vanuit Curaçao door het boeken van een dagtrip te bereiken.


Coördinaten: 11° 59' 23" N - 68° 38' 35" W


Foto Johan Knijn

 

 

150 – Honfleur, Jetée de l’Est.

Frankrijk is één van de populairste vakantiebestemmingen onder de Nederlanders. Honfleur is een Normandische havenstad op de zuidelijke oever van de monding van de Seine. Op weg naar Normandië of Bretagne zullen velen dit schilderachtige stadje bezocht hebben. Geliefd onder schilders, waaronder Claude Monet. De smalle geplaveide straatjes, de prachtige gevels, kortom een rijkdom aan historisch, cultureel en artistiek erfgoed. En dat er dan ook nog een vuurtoren staat maakt de dag helemaal goed. Helaas omringd door een wirwar van draden. Hij staat aan de ingang van de haven van het oude gedeelte van Honfleur. Het huidige torentje werd gebouwd in 1876, is 12 meter hoog, heeft dezelfde lichthoogte en is nog steeds actief.

Coördinaten: 49°25′23.3″ N - 00°14′6″ O

 

 

149 – Faro di Murano

Venetië, ‘de’ stad voor geliefden. Met zijn gondels en het San Marcoplein waar je, weliswaar tegen een fiks tarief, heerlijk op een terras kan zitten. Mits er geen laagje water staat. Inmiddels zijn o.a. Nederlandse bedrijven bezig Venetië tegen overstromingen te beschermen. Eén van de eilanden in de buurt van Venetië staat bekend om het maken van glas, dat eiland heet Murano. En daar staat een prachtige vuurtoren. Te bereiken met de waterbus. De waterbus is snel, je moet alert zijn om vanaf het water de foto te kunnen maken. Op Murano wemelt het van de steegjes, straten en grachten, het is een hele zoektocht om de toren in zijn geheel te kunnen vastleggen. Maar na het passeren van een hek en een doortocht door een glasfabriek, lukte het, met toestemming van het personeel, aan het einde van een steiger de vuurtoren in volle glorie op de plaat te zetten. De vuurtoren markeert de ingang van het kanaal die van de zee leidt naar de lagune. Hij is actief en de oorspronkelijke ijzeren toren dateert uit 1912. Deze werd in 1934 door de huidige stenen vuurtoren vervangen. In de jaren zestig werd de toren geëlektrificeerd. Vandaag de dag is hij ook geautomatiseerd. De vuurtoren is 35 meter hoog.  

Coördinaten: 45°27′9.8″ N - 12°21′16.6″ O

Foto: Colette van Eck

 

148 – Rinkenæs

In het zuiden van Jutland, een kilometer of tien van de Duitse grens, staat het vuurtorentje Rinkenæs. Hij staat aan de Flensburger Fjord, die vanuit Flensburg langs Jutland en het eiland Als naar de Oostzee loopt. De toren is in gebruik genomen in 1896 tijdens een periode waarbij dit deel van Jutland onderdeel van Duitsland was. In 1920 werd deze toren weer overgedragen aan de Deense autoriteiten. Dit vuurtorentje heeft een lichthoogte van 10 meter. In 1921 werd het torentje gerenoveerd en voorzien van elektrisch licht. Het is een ronde, cilindrische gietijzeren toren. Het was in oktober 2009 één van de eerste vuurtorens die ik fotografeerde, op dat moment niet wetend dat het spotten van vuurtorens een hobby zou gaan worden. Of is het een verslaving?


Coördinaten: 54°53.44 N - 9°34.7 O

147 – La Vieille

La Vieille ("De Oude Dame") is een vuurtoren in het departement Finistère in de gemeente Plogoff, aan de zuidwestkant van Bretagne. Hij staat op een rots bekend als Gorlebella in de zeestraat Raz de Sein. In de achtergrond is de vuurtoren Sein op het gelijknamige eiland te zien. Door de regelmatig barre weersomstandigheden duurde de bouw van de toren 5 jaar. Hij is in bedrijf sinds 1887 en heeft een hoogte van 26,9 meter. De lichthoogte bedraagt 33 meter. In 1995 werd de vuurtoren als voorlaatste Franse toren geautomatiseerd, een proces dat door protesterende vuurtorenwachters werd vertraagd. Het is een vierkante gekanteelde toren, opgetrokken uit graniet. Er is ook een misthoorn op de toren geplaatst. Ik maakte de foto eind september 2012 met een 200 mm lens. Fotograferen vanaf de rotsen onderaan de foto was niet mogelijk, diverse bordjes gaven aan dat die alleen met gevaar voor eigen leven bereikbaar waren.


Coördinaten: 48°02′26″ N - 4°45′23″ W

146 – List West (Sylt)

Het Duitse eiland Sylt is vanaf het Deense eiland Rømø met de pont bereikbaar of met een autotrein vanaf het Duitse vasteland. Op Sylt staan vijf vuurtorens, u houdt er nog een paar van mij te goed. Ik koos er voor met de pont naar Sylt over te steken, het duurt 40 minuten en je vaart langs het brede strand van Rømø. De vuurtoren Sylt West staat in een natuurgebied, maar is met de auto bereikbaar. Wel oppassen voor de loslopende schapen. Het is Duitslands noordelijkste toren en de oudste nog actieve. Hij werd op 1 januari 1858 in gebruik genomen, is 11 meter hoog en heeft een lichthoogte van 13 meter. De gietijzeren toren werd in 1977 geautomatiseerd. Eeuwen gelden was Sylt deel van het vasteland van Jutland, het tegenwoordige Denemarken. Met 21.000 inwoners heeft Sylt de meeste inwoners van alle waddeneilanden.


Coördinaten: 55°03.2' N - 08°24.2' O

145 - Helsingør

In het noordoosten van het Deense eiland Sjælland (Zeeland) ligt de havenplaats Helsingør. Van hieruit is het slecht een paar kilometer met de pont naar Zweden. Sjælland is het grootste Deense eiland en in verhouding dichtbevolkt. Van de ca. 5,5 miljoen inwoners die Denemarken telt wonen er 3 miljoen op Sjælland. Aan de kop van de haven staan twee prachtige havenlichten. Natuurlijk het zijn geen vuurtorens, maar ze lijken er een beetje op. En mooi zijn ze. Deze havenlichten zijn in gebruik sinds 1960, zijn 6 meter hoog en hebben een lichthoogte van 7 meter. Net als de havenlichten in IJmuiden zijn ze verweerd, maar ook dat heeft wel wat. Diverse borden geven aan dat er op het havenhoofd niet gevist mag worden, er is echter geen Deen die zich daar iets van aantrekt. Als je ze vraagt waarom ze die borden negeren, dan lachen ze….heerlijk volk die Denen.


Coördinaten: 56°02.1' N - 12°37.2' O

 

144 - Workum

Net ten zuiden van Workum, aan de rand van het IJsselmeer, staat dit pittoreske torentje. Hij staat op een stukje privé grondgebied en is alleen te voet bereikbaar. “It Tointsje” zeggen de Friezen. Nadat in 1932 de Zuiderzee werd afgesloten verloor de toren zijn functie en werd het licht gedoofd. Het bouwjaar van deze toren is 1778. Oorspronkelijk met een open vuur dat later werd vervangen door een olielantaarn. De huidige bewoners, Reid Jelle de Jong en zijn vrouw zijn kortgeleden nog uitgebreid op TV geweest in het programma Joris Showroom. Daarin was o.a. te zien en te horen dat zij een geheel eigen visie op het leven hebben en daar onder sobere omstandigheden wonen en werken. Op de toren staat nu een permanente gasinstallatie die jaarlijks nog gebruikt wordt om de finish van de strontrace te markeren.


Coördinaten: 52°57'36.8'' N - 05°24'43.4'' O


 

143 – Westermarkelsdorf

In het noordwesten van het eiland Fehmarn is deze schilderachtige vuurtoren te vinden. De toren is in bedrijf sinds 1881. In 1902 werd de toen 12 meter hoge toren verhoogd tot 17 meter en in 1925 geëlektrificeerd. Hij staat achter een dijk, de lichthoogte bedraagt mede daardoor slecht 16 meter. Het is een achthoekige bakstenen toren die iedere 10 seconden 2,5 seconden licht geeft. Bij de ingang geeft een bordje aan dat de “Zutritt nicht gestattet” is. Waarschijnlijk zijn de bewoners van het aan de toren gebouwd woonhuis niet zo gecharmeerd van bezoekers. Het Oostzee-eiland Fehmarn schijnt één van de zonnigste gebieden in Duitsland te zijn. Op de dag dat deze foto gemaakt werd was het echter zwaar bewolkt, je kunt ook niet alles mee hebben.


Coördinaten: 54°31'38.8'' N - 11°03'28.6'' O

 

 

142 – Nr. Vorupør

In het noordwesten van Jutland ligt het kleine toeristische vissersplaatsje Nr. Vorupør. Inmiddels is het al weer 12 jaar geleden dat we daar onze tweede Deense vakantie doorbrachten. Dit onderlicht vormt een lichtlijn met het bovenlicht, dat ongeveer een kleine 80 meter landwaarts staat. Het houten onderlicht doet dienst sinds 1894, is slechts 4 meter hoog en heeft toch nog een lichthoogte van 20 meter. Het torentje geeft 2 seconden een rood licht en is 2 seconden donker. Nr. Vorupør is één van de weinige plaatsen waar vissersboten nog landen op het strand en met een kabel buiten de vloedlijn getrokken worden. Tijdens ons laatste bezoek aan Nr. Vorupør, op 4 mei 2011, lagen er nog drie van deze vissersboten. Eén ervan wordt gebruikt voor toeristische visserij.


Coördinaten: 56°57'31.6'' N - 08°22'08.6'' O

 

 

141 – Scarweather

In het zuidwesten van Bretagne, in de provincie Finistère, vinden we  het schilderachtige stadje Douarnenez. In het haventje Le Port-Rhu licht het voormalig lichtschip Scarweather. De Scarweather werd in 1947 gebouwd door de firma Phillip & Son in Dartmouth, Engeland en deed dienst als lichtschip voor Bristol ten zuiden van Swansea Bay in Wales. De lantaarn bestond uit 8 lampen van ieder 350 watt, gevoed door de generatoren van de machinekamer. Het is een 41,7 meter lang stalen schip. In 1989 werd het lichtschip ontmanteld en in 1991 naar het havenmuseum in Douarnenez gesleept. In 2008 werd het schip gerestaureerd en van een nieuwe laag rode verf voorzien. Ik maakte de foto in september 2012 en moest helaas constateren dat vooral het lichthuis al weer een sterk verwaarloosde indruk maakte.


Coördinaten: 48°05'25.8'' N - 04°19'57.3'' W

 

140 – Orehoved

Aan de noordkant van het Deense eiland Falster staat de vuurtoren Orehoved. Hij markeert de ingang van de Storstrømmen aan de zuidkant. Vanaf hier is de noordelijke tegenhanger, de toren van Ore, goed te zien (stond vorig jaar juni in het Contact met de Egmonden). Als je de oude brug oversteekt van Sjælland (Zeeland) naar Falster zie je de toren aan je rechterhand al staan. Je kunt hem bereiken via een klein industrie terreintje, natuurlijk weer gemarkeerd door een bordje waarop staat dat de toegang niet is toegestaan. Niets van aantrekken, Denen zijn aardig en zullen geen bezwaar maken als je een paar foto’s komt maken. Deze vuurtoren is in gebruik sinds 1895, is 11 meter hoog en heeft dezelfde lichthoogte. Het is een betonnen toren die in 1933 verhoogd werd van 9 meter tot de huidige hoogte. De foto dateert van 30 mei 2013.


Coördinaten: 54°57'36.1'' N - 11°51'07.8'' O

139 – Phare du Kador Morgat

In het zuidwesten van Bretagne, in de provincie Finistère, staat dit prachtige vuurtorentje. Boven op de rotsen, bij de oude vissershaven Morgat, gelegen op het schiereiland Crozon. Zelden heb ik een vuurtoren zo moeilijk kunnen vinden. Vanuit Morgat gaat de weg vrij steil omhoog. Je verlaat de bebouwing, komt op een bospad en net als je denkt dat je verkeerd zit doemt hij op. De toren kijkt uit over de baai van Douarnenez. Erg hoog is de toren niet, slecht 15 meter. Door de bouw op de rotsen is de lichthoogte echter 77 meter. Hij is in bedrijf sinds 9 april 1914. Het kostte de aannemer indertijd veel moeite om al het materiaal boven te krijgen. Het is een vierkante cilindrische toren met galerij. De toren is moeilijk te fotograferen, hij is omringd door doornige struiken, ik voel ze nog. De foto is gemaakt begin oktober 2012, juist in dat jaargetijde is Bretagne zeker een bezoek waard.


Coördinaten: 48°13'10.1'' N - 04°29'45.7'' W

138 – Hanstholm

In het uiterste noordwesten van Denemarken ligt het vissersplaatsje Hanstholm. Met slechts een paar duizend inwoners lekker kleinschalig. Tijdens mijn bezoek ontdekte ik dat ook Urker vissers hier aanmeren. De gelijknamige vuurtoren is in gebruik sinds 15 december 1843 en was toen de meest krachtige in Denemarken. De toren staat boven op een heuvel waardoor de lichthoogte 65 meter bedraagt, terwijl de vuurtoren slecht 23 meter hoog is. Van hier uit heb je een prachtig uitzicht over de haven en de Noordzee. Het is een achthoekige toren, die, nadat je een kleine bijdrage in de bekende melkbus gedeponeerd hebt, vrij beklommen kan worden. In het aangrenzende huis bevind zich een klein museum.


Coördinaten: 57°06'46.0'' N - 08°35'55.0'' O

 

137 – Grønsund

In het noordoosten van het Deense eiland Falster is deze aparte vuurtoren te vinden. Hij is sinds 1891 in bedrijf. De vuurtoren ziet er heel aders uit dan de meeste andere torens. Deze toren is 13 meter hoog. Daar het licht niet boven in de toren is geplaatst bedraagt de lichthoogte slechts 12 meter. Het is een witte, zeskantige vuurtoren. De passage van Grønsund, op weg naar Stubbekøbing, vereiste altijd een goede kennis van de plaatselijke situatie. Vaak werden loodsen ingehuurd. De bouw van de vuurtoren riep bij de loodsen dan ook tegenstrijdige gevoelens op. Ook later bleven de loodsen op zoek naar schepen om hun diensten aan te bieden. Niet ver van hier is het eiland Møn te vinden, bekend om zijn prachtige witte krijtrotsen.


Coördinaten: 54°53'01.1'' N - 12°07'13.0'' O

 

136 – Blokzijl

Inmiddels midden in de polder, in de buurt van Blokzijl, staat het gelijknamige vuurtorentje. Het licht werd oorspronkelijk gebouwd in 1907. Het was een zeshoekig metalen huisje. De vuurtoren wees de schippers op de voormalige Zuiderzee de vaargeul richting Blokzijl aan. In 1940 werd de dijk van de Noordoostpolder gesloten en werd het torentje overbodig. De historie van deze vuurtoren hield op in 1942, hij werd toen opgeblazen. Overigens niet door de Duitse bezetter. De toren stond op het land van de familie Aarnink. In hun boerderij zijn nog restanten aanwezig. Zij namen het initiatief tot de bouw van een replica. Op 5 juni 2008 werd deze replica in gebruik genomen. Voor velen misschien onbekend, maar een bezoek zeker waard.


Coördinaten: 52°42.730’ N - 05°55.740' O

135 – Kergadec

In het plaatsje Audierne in het zuiden van het Franse Bretagne staat het torentje Kergadec. Hij staat op een heuvel aan de zuidwest kant van Audierne. Het station werd opgericht in 1887. De tweede toren op deze plaats werd in 1944 door de Duitse troepen verwoest. De huidige toren werd in 1950 gebouwd. De vuurtoren is 15 meter hoog maar door de plaatsing is de lichthoogte 43 meter. Het is een achthoekige toren met galerij. De kust van Bretagne kenmerkt zich door zijn ruigheid, afgewisseld met schilderachtige vissersplaatjes en glooiende landschappen.


Coördinaten: 48°00'57.8'' N - 04°32'46.4'' W

134 – Gedser fyr

Falster is een 514 km² groot Deens eiland. Het eiland is door twee bruggen verbonden met Sjælland, waarop Kopenhagen ligt.  Op Falster ligt Gedser Odde, het zuidelijkste puntje van Denemarken. Op dat punt staat één van de oudste Deense vuurtorens, de Gedser fyr.  De toren is nog steeds in gebruik. Deze witte, zeskantige vuurtoren is gebouwd door Poul de Løvenørn en operationeel sinds 1 augustus 1802. De vuurtoren is 20 meter hoog en heeft een lichthoogte van 26 meter. Hij werd in 1920 geëlektrificeerd en in 1962 geautomatiseerd.


Coördinaten: 54°33'50.4'' N - 11°57'49.8'' O

 

133 - Noordwijk aan Zee

Net als Egmond aan Zee heeft Noordwijk aan Zee in het verleden beschikt over bomschuiten die vanaf het strand zee kozen. Onder Koning Willem 1 werden aan de vloot beperkingen opgelegd. In 1913 verdween de laatste bomschuit. De vergelijking met Egmond gaat ook nu nog op, beide dorpen moeten het voornamelijk van het toerisme hebben. De vuurtoren van Noordwijk is in bedrijf sinds 1923. Met zijn fraaie glazen koepel (weer te vergelijken met Egmond) een prachtige toren. Hij is 25,5 meter hoog en heeft een lichthoogte van 33 meter. De toren is gemaakt van gewapend beton en Friese gevelklinkers. In de dertiger jaren is een witte pleisterlaag aangebracht. Sinds 1980 is deze vuurtoren een Rijksmonument. In 1988 werd hij geautomatiseerd.


Coördinaten: 52°14'55.0'' N - 04°26'02'' O

 

132 – Faro de Roncali

Deze vuurtoren staat op een militair terrein en mag officieel niet gefotografeerd worden, zeker niet zonder toestemming. Er liepen militairen met geweren rond. En als je het Spaans niet machtig bent moet je in het Engels en met veel gebaren vragen of je de vuurtoren mag fotograferen. Erg helder zijn Cubanen niet in communicatie maar Colette dacht toestemming te hebben gekregen en…ze is weer terug in Nederland. De toren is actief sinds 1850. Het is een ronde 23 meter hoge gemetselde toren. De lichthoogte is 31 meter. Hij is genoemd naar graaf Federico Roncali, de Spaanse gouverneur tijdens de bouw. Gelegen op het uiterste puntje van het schiereiland Guanahacabibes, het meest westelijke punt van Cuba met uitzicht op de Straat van Yucatán.


Coördinaten: 21° 52' 00" N - 84° 57' 00" W


Foto Colette van Eck

 

131 – Marienleuchte

In het noorden van Duitsland staat op het eiland Fehmarn de nieuwe vuurtoren Marienleuchte. Met de toename van het scheepvaartverkeer in de Fehmarn Belt voldeed de oude toren niet meer. De nieuwe toren werd in gebruik genomen in 1967. De toren is 33 meter hoog en heeft een lichthoogte van 40 meter. Ter bescherming tegen weersinvloeden werd de buitenkant bekleed met rode en witte vezelcementplaten. De lens dateert uit 1875 en werd overgenomen uit de oude toren. De vuurtoren is volledig geautomatiseerd. Het is een prima stopplaats vlak voordat je in Puttgarden de veerboot naar Denemarken neemt.


Coördinaten: 54°29'42.1'' N - 11°14'16.6'' O

 

 

130 – Skodsbøl

In het zuiden van Denemarken, niet ver van Sønderborg, kwam ik onderweg naar het eiland Als, dit vuurtorentje tegen. Het was nog in de periode dat mijn jacht naar vuurtorens niet echt was geopend. Hij staat aan de rand van de Flensburger fjord. Het torentje is in gebruik sinds 1896, is 8 meter hoog en heeft een lichthoogte van 11 meter. Ook deze vuurtoren is gebouwd in de periode dat het zuiden van Jutland een deel van Duitsland was. Hij is goed zichtbaar vanaf de doorgaande route maar om in de buurt te komen moet je wel een stukje wandelen door modderige landerijen. Het torentje werd in 1976 gerenoveerd en door mij gefotografeerd in oktober 2009


Coördinaten: 54°53,65' N - 09°38,51' O

 

129 – Morro Santiago de Cuba

Dit station werd opgericht in 1842. De toenmalige vuurtoren was een 10 meter hoge, achthoekige gietijzeren toren die in New York geprefabriceerd was. Deze werd tijdens de Spaans-Amerikaanse oorlog beschadigd. De huidige ronde, gemetselde toren werd voltooid in 1914, de optische apparatuur werd, mede door de Eerste Wereldoorlog, pas in 1923 geïnstalleerd. In de tussentijd werd het licht weergegeven vanaf een houten skelet toren. Santiago de Cuba, is na Havanna, de tweede stad op Cuba. De vuurtoren staat op een landtong ten oosten van de haveningang en heeft een hoogte van 18 meter. De lichthoogte bedraagt 82 meter.

Foto Marco Konijn

 

128 – Oud Kraggenburg

Dit torentje, gebouwd op een kleine terp, ligt midden in de Noordoostpolder. Het is gebouwd in de jaren 1877-1878. Na de drooglegging van de polder in 1942 stond hij plotseling midden in het land en werd uiteraard overbodig. Het lichthuis is direct gebouwd op de woning van de voormalige vuurtorenwachter, hetgeen zeldzaam is. De toren staat op een particulier eigendom en is alleen wandelend te bereiken. De lichthoogte was 11 meter. In 1969 werd het een rijksmonument. Rond het huis is nog een muur van basaltblokken te zien. Dit als extra beveiliging als bij storm het water te hoog tegen de terp werd opgestuwd. Na de restauratie in 2002 is ook de oude mistbel weer op het dak teruggeplaatst.


Coördinaten: 52°39'10.9'' N - 05°56'25.3'' O

 

127 – Assens

Dit vuurtorentje staat op de westelijke pier van het haventje van Assens. Assens ligt aan de westkust van het Deense eiland Fünen (Fyn). Deze vuurtoren is slechts 4 meter hoog en heeft een lichthoogte van 5 meter. Dit torentje is in gebruik sinds 1976. Vanuit Assens vaart een veerboot naar het eiland Bågø. Ook daar staat nog een fraaie vuurtoren, deze heb ik helaas nog niet kunnen bezoeken. Assens is een bijzonder oud stadje, ontstaan rond 1200 vanwege de gunstige pontverbinding tussen Fünen en het zuiden van Jutland.


Coördinaten: 55°16'14.8'' N - 09°53'01.7'' O

126 – Langoz

De vuurtoren Langoz staat in het plaatsje Loctudy. De toren markeert de zuidelijke kant van de monding van de rivier die toegang geeft tot de haven van Loctudy. Deze toren is in bedrijf sinds 1863 en heeft een hoogte van 13 meter. In 1945 volgde elektrificatie. Hij staat in de tuin van een particulier woonhuis, maar vanaf het strand goed te benaderen. Een paar honderd meter stroomopwaarts staat het niet meer actieve torentje Les Perdrix. Langoz werd in 2004 geautomatiseerd, de laatste vuurtorenwachter was de heer Puillon Loïc. Een goede bebakening is door de rotsige kusten in het zuiden van Bretagne een must. Voor liefhebbers van wandelen langs de zee, klifpaden zijn in ruime mate aanwezig.


Coördinaten: 47°49'53.0'' N - 04°09'32.9'' W

 

125 – Ebeltoft Vig fyr

De Ebeltoft Vig is een kleine baai in het oosten van Jutland. Een eldorado voor surfers en een prachtig vakantiegebied. In het plaatsje Ebeltoft vind je nog veel vakwerkhuizen en voor de liefhebber, een prima ijssalon. Het oorspronkelijke vuurtorentje is operationeel sinds 1883, de huidige dateert van 1922. Hij is slechts 6 meter hoog en staat midden in een bosrijk gebied, vanaf de strandweg niet zichtbaar en daardoor wat moeilijk te vinden. Slechts een strook gekapt geboomte geeft hem een open verbinding met de baai. De lichthoogte bedraagt 13 meter. Zoals zo veel torentjes in Denemarken is ook deze volledig van hout.


Coördinaten: 56°13,91' N - 10°36,52' O

 

124 – IJmuiden

In 1876 werd het Noordzeekanaal geopend. In eerste instantie dacht men dat twee lichtopstanden op de strekdammen voldoende waren om schepen van zee veilig binnen te loodsen. Dat bleek een misrekening. Men besloot al snel twee vuurtorens te bouwen. Midden in het havengebied van IJmuiden, aan de Seinpostweg het Hoge Licht. Op nog een stukje duin, de rest is in 1910 afgegraven. De toren heeft een hoogte van ruim 43 meter, de lichthoogte is 53 meter. Deze vuurtoren is actief sinds 1878 en vormt een lichtlijn met het Lage Licht (deze heeft een paar weken geleden in het Contact gestaan. Ook deze toren is ontworpen door Q. Harder. Links van de toren is de ferry naar Newcastle zichtbaar. Door de vele bebouwing om de toren is hij wat lastig te fotograferen.


Coördinaten: 52°27'39.1'' N - 04°34'57.8'' O

123 – Hjortens Udde

De Zweedse vuurtoren Hjortens Udde bevindt zich op de zuidwestelijke oever van het Vänernmeer, ten noordwesten van Vänersborg. Het Vänernmeer is een groot meer in het midden van Zweden waaromheen een zestal vuurtorens staan. Deze toren dateert uit 1852 en werd in 1954 geautomatiseerd. Hij heeft een hoogte van 15 meter, de lichthoogte bedraagt 18 meter. Het is een zeskantige gietijzeren toren, bedekt met een houten gevelbekleding en één van de oudste vuurtorens ontworpen door Nils Gustav von Heidenstam. De toren werd in 2008 gerestaureerd. Hij blijft actief alhoewel de vuurtoren Hjortgrundet nu belangrijker voor de navigatie kan zijn.


Coördinaten: 58°38'18.3'' N - 12°39'59.8'' O

122 – Glyngore

De vuurtoren van Glyngore staat in het noordwesten van Jutland. Hij dient als navigatie tussen de Limfjorden en de Sallung Sund. Deze toren is qua bouw en kleur identiek die van Grisetåodde, de laatste heeft ruim twee jaar geleden in het Contact gestaan. Deze vuurtoren is 12 meter hoog, de lichthoogte is slechts 10 meter. Hij werd in 1911 in gebruik genomen. Het torentje is gemakkelijk te bereiken. Als je vanaf het eiland Mors naar dit deel van Jutland rijdt zie je vanaf de brug deze vuurtoren al staan. Glyngore is een klein vissersplaatsje. Door de kleurstelling is deze vuurtoren een veel gefotografeerd object. Je kunt hem buitenom beklimmen en vanaf de ombouw genieten van een altijd kleurrijk haventje.


Coördinaten: 56°45'50.2'' N - 08°51'45.5'' O

121 – Gantheaume Point Lighthouse, Broome

Gantheaume Point kreeg zijn naam in 1801 naar de Franse marine admiraal, Joseph Gantheaume. De oorspronkelijke vuurtoren dateert van 1906, die al in 1917 door een nieuwe toren werd vervangen. De huidige toren dateert van 1984. Het is een roestvrij stalen toren met elektrisch licht. Gantheaume Point is ook beroemd om de voetafdrukken van dinosaurussen die in het getijdengebied gevonden zijn. Ten minste negen soorten van voetafdrukken van dinosaurussen zijn geïdentificeerd in de 130 miljoen jaar oude Broome zandsteen. De toren is 27 meter hoog, de lichthoogte bedraagt 33 meter. De vuurtoren wordt omgeven door rode rotsformaties.


Coördinaten: 17°58'26'' Z - 122°10'38'' O


Foto Colette van Eck

120 – Gris-Nez

De vuurtoren Gris-Nez is een historisch monument in de gemeente Audinghen in het noordwesten van Frankrijk, gelegen aan het Nauw van Calais. De oorspronkelijke vuurtoren stamt uit 1837, deze werd in de Tweede Wereldoorlog verwoest.  De huidige toren is in bedrijf sinds 1957, is 31 meter hoog en heeft een lichthoogte van 72 meter. Dit stukje Frankrijk ligt het dichtst bij Engeland. Het licht van deze vuurtoren is dan ook zichtbaar vanaf de Engelse kust. Hij staat op militair terrein maar is goed te fotograferen vanaf een smal pad dat rond deze vuurtoren loopt. Het was ook hier dat onder meer Adolf Hitler en Hermann Göring in 1940 over het kanaal richting Engeland keken nadat hun legers West-Europa hadden veroverd.


Coördinaten: 50°52'05.4'' N - 01°34'54.7'' O

119 – IJmuiden

Het Lage Licht in IJmuiden werd gebouwd in 1878 naar een ontwerp van Q. Harder. De toren vormt een lichtlijn met het Hoge Licht. Het werk werd uitgevoerd door ijzergieterij Schretlen en Co die waarschijnlijk niet goed gecalculeerd had want het bedrijf ging in 1890 failliet. In 1909 werden de bovenste drie etages verwijderd en werd de toren van een nieuw lichthuis voorzien. Het oude lichthuis werd op een duin op Vlieland gezet waar hij ook als vuurtoren dienst ging doen. De toren was oorspronkelijk rood geschilderd maar werd al snel na de bouw voorzien van witte banden om verwarring te voorkomen met de J.C.J. van Speyk in Egmond, die op dat moment ook een roodbruine kleur had. Na aanpassingen in de havenmond is de vuurtoren in 1966 veertig meter verplaatst om de lichtlijn met het Hoge Licht te herstellen. De toren heeft nu een hoogte van 24 meter, de lichthoogte bedraagt 31 meter. Sinds 1981 is het een Rijksmonument.


Coördinaten: 52°27'42.4'' N - 04°34'28.7'' O

118 – Knudshoved

De vuurtoren Knudshoved staat bij de plaats Nyborg op het Deense eiland Fünen. De vierkante bakstenen toren staat aan het begin van de Grote Belt brug die Fünen (Fyn) verbindt met Zeeland (Sjælland). Deze vuurtoren is in bedrijf sinds 1948 en is 12 meter hoog. De lichthoogte bedraagt 16 meter. Links op de foto een oud wipvuur waarbij het vuur in een gietijzeren korf omhoog werd gehesen, deze dateert uit 1727. Deze werd opgericht door het postkantoor om de veerdienst over de Grote Belt te begeleiden. Zoals de foto aangeeft vindt ook hier afkalving van de klif plaats. De torens zijn vanaf de nabijgelegen parkeerplaats wandelend in een minuut of tien te bereiken. Een prachtig uitzicht over de Grote Belt en de gelijknamige brug maken het verblijf zeer aangenaam.


Coördinaten: 55°17.45' N - 10°51.16' O 

117 – Nassau

De vuurtoren van Nassau staat aan de ingang van Nassau haven op de Bahama’s en staat bekend als Paradise Island (voorheen Hog Island) Light. De Bahama’s bestaan uit 700 eilandjes, waarvan er 30 à 40 bewoond zijn. Ze liggen ten oosten van de Amerikaanse staat Florida. De vuurtoren is ongetwijfeld één van de meest gefotografeerde monumenten in Nassau. De toren werd gebouwd in 1816 / 1817 en is de oudste en bekendste vuurtoren in West-Indië. Deze ronde van bakstenen gebouwde vuurtoren is 19 meter hoog en heeft een lichthoogte van 21 meter. De foto is gemaakt vanaf een cruise-schip bij het binnenvaren van de haven.


Coördinaten: 25° 5' 12.9" N  - 77° 21' 5.4" W 


Foto Rudolf Jonker

116 – Gälle Udde

De Zweedse vuurtoren Gälle Udde bevindt zich op de zuidwestelijke oever van het Vänernmeer, ten noordwesten van Vänersborg. Het Vänernmeer is een groot meer in het midden van Zweden waaromheen een zestal vuurtorens staan. De toren is van staal en rood geschilderd. Vanaf de weg is het een half uurtje wandelen om de toren te bereiken. De grond waarop de toren staat is particulier eigendom. Altijd even lastig een foto te maken als borden aangeven dat de toegang verboden is. De vuurtoren is in bedrijf sinds 1906 en werd in 1953 geautomatiseerd. Hij is 15,5 meter hoog en heeft een lichthoogte van 16,8 meter. In 2007 dreigde de sloop van de toren, hij is gelukkig behouden, maar sinds 2009 niet meer in gebruik.


Coördinaten: 58°29'06.5'' N - 12°28'25.1'' O 

115 – Binic

Het plaatsje Binic ligt in het Franse Bretagne in het departement Côtes-d'Armor, iets ten noorden van Saint-Brieuc. Het is een prachtig vakantiegebied met in de nabijheid ruige kusten en klifpaden. De bouw van de vuurtoren begon in 1853 en werd toevertrouwd aan de aannemers van de Heilige Boizard. Het licht werd ontstoken op 20 maart 1854. Het is een cilindervormige, gemetselde toren, met aan de binnenkant een wenteltrap van 45 treden. Oorspronkelijk werkte het licht met minerale olie, in 1949 werd het geëlektrificeerd. In 1960 volgde automatisering. De vuurtoren staat op de pier Penthievre en is 12 meter hoog. Rond het torentje staat men regelmatig te vissen en worden de laatste nieuwtjes uitgewisseld.


Coördinaten: 48°36.10' N - 02°49.0' O 

114 – Sædding Strand bagfyr

In het westen van Denemarken, iets ten noorden van Esbjerg staat in het plaatsje Sædding, midden in de woonwijk “Fyrparken” dit aparte vuurtorentje. De oorspronkelijke toren op deze plaats dateert van 1947, de huidige werd in 1970 in gebruik genomen. Deze is ontworpen door Frank Holmelin, die ook de toren in Skagen West ontwierp. Het is tevens het bewijs dat ook een moderne vuurtoren mooi kan zijn. Het is een driehoekige betonnen toren met aan iedere zijde verticale panelen van hout. Deze toren is 11 meter hoog, de lichthoogte bedraagt 28 meter. Hij geeft een continu rood licht.


Coördinaten: O55°30.10' N - 08°24.13' O

113 – Port Denison

De Port Denison Obelisk dateert van 1869. Het is een piramidevormige stenen obelisk op een vierkante basis. De hoogte is ca. 12 meter. Het licht is gemonteerd aan de noordzijde. Dit is één van de best bewaarde stenen obelisken die rond 1850 in Australië zijn gebouwd als onverlichte navigatiemiddelen. Het dient nu vooral als observatiepunt en als monument voor de vissers van Port Denison die op zee zijn gebleven. Het torentje staat in de zuidwestelijke hoek van Port Denison, ongeveer 4 kilometer ten zuiden van Dongara.


Coördinaten: O29°17'00'' Z - 114°55'00" O


Foto Colette van Eck

112 – Port Manec’h

Bretagne, veel rotsen, ruig terrein, voor de scheepvaart dan ook gevaarlijk. Logisch dat aan deze kust zich veel vuurtorens bevinden. De vuurtoren Port Manec'h ligt op het puntje met de zelfde naam aan de monding van de rivier de Aven en tegenover die van de rivier Belon in de gemeente Nevez, provincie Finistère. De toren is gebouwd in de jaren 1866 en 1867. Een vrij lange periode omdat stakingen van de slecht betaalde metselaars voor veel vertraging heeft gezorgd. In 1868 werd de toren in gebruik genomen. De vuurtoren werd geëlektrificeerd in 1936. Een conciërgewoning staat op hetzelfde terrein. Vanuit het haventje voert een wandelpad naar dit 10 meter hoge torentje.


Coördinaten: 47°47'59.3'' N - 03°44'20.9'' W 

111 – Traner Odde

Denemarken is qua oppervlakte ongeveer gelijk aan Nederland. Doordat het aan alle kanten omringd is door water bezit het nog een kleine 170 vuurtorens in alle soorten en maten. De vuurtoren Traner Odde is gelegen op een klif op het noordoostelijk deel van het Deense eilandje Als. Zoals veel vuurtorens in dit deel van Denemarken gebouwd door de firma Pintsch in een periode dat Als een onderdeel van Duitsland was. Vanaf 1920 werd het weer Deens grondgebied. Ook nu zijn de Duitse invloeden op Als nog steeds merkbaar. De ronde, gietijzeren toren is 10 meter hoog en heeft zelfs een kleine galerij. De lichthoogte is 12 meter.


Coördinaten: 55°02.78' N - 09°51.17' O

110 – Robbeneiland

Robbeneiland is een berucht eiland omdat het bijna 400 jaar is gebruikt voor gevangenen en bannelingen. De bekendste gevangene is natuurlijk Nelson Mandela. Het water rondom het eiland is ijskoud door de koude zeestroom die hier voorbijkomt. Ontsnappen is slechts drie gevangenen gelukt. De vuurtoren werd op 1 januari 1865 in gebruik genomen. Hij is 18 meter hoog en heeft een lichthoogte van 47 meter. In 1938 werd de toren geëlektrificeerd. De vuurtoren is gelegen op het hoogste punt van het eiland, in de buurt van de zuidkant. Het eiland is vanuit Kaapstad per veerboot bereikbaar. Veel ex-gevangenen geven er nu rondleidingen.


Coördinaten: 33°48'52'' N - 18°22'29'' O


Foto: Henk Joosten

109 – Thyborøn .

De vuurtoren van Thyborøn staat aan de zuidkant van de ingang van de Noordzee naar de Limfjord in het noordwesten van Denemarken. Gebouwd in 1911, slechts 3 meter hoog en met een lichthoogte van 6 meter voldoet hij echter prima aan het doel, veilig binnenloodsen van de diverse boten. Thyborøn is een levendig vissershaventje waar je vanaf de pier kunt genieten van de drukte die je in ieder haventje tegenkomt. Het torentje staat tegenover die van Agger Tange, die eerder in deze rubriek is besproken.                                                                                                

Coördinaten: 56°42.40' N - 08°13.48' O

108 – Cape Spencer

De vuurtoren Cape Spencer staat op de punt van het schiereiland Yorke in het Innes National Park. Een onverharde weg komt tot een paar honderd meter van de toren. De korte wandeling naar de toren geeft ook een unieke mogelijkheid de ruwe klifkust van Innes National Park te bewonderen. De betonnen vuurtoren is 9 meter hoog, de lichthoogte is echter 78 meter. Vanaf de toren heb je een schitterend uitzicht op Althorpe Island. Op heldere dagen is zelfs Kangaroo Island zichtbaar. De dichtstbijzijnde plaats van enige betekenis is het dorp Warooka op 58 km, met ca. 275 inwoners. Cape Spencer is een moderne vuurtoren, waarmee schepen tussen Yorke en Althorpe Island worden geleid.


Coördinaten: 35°18.2’ Z - 136°52.8' O


Foto: Romyka van Duin

107 – Heiligenhafen

In Schleswich-Holstein in het noorden van Duitsland, vlak voordat je het Duitse eiland Fehmarn oprijdt, staat aan de linkerkant de vuurtoren Heiligenhafen. Het is een met bakstenen opgebouwde toren die sinds 1938 in bedrijf is. De vuurtoren is 14 meter hoog en heeft een lichthoogte van 17 meter. Van hieruit heeft men een schitterend uitzicht op het eiland Fehmarn. Het is dan ook een aantrekkelijke stopplaats op weg naar Puttgarden en Denemarken.


Coördinaten: 54°22'03.1' 'N - 11°01'17.6'' O

106 – Korshavn

Als je komt aanrijden bij het vuurtorentje van Korshavn, dan is de eerste gedachte is het wel een vuurtoren? Met een lengte van 3 meter en een lichthoogte van slechts 4 meter is dit toch wel één van de kleinste torentjes die ik tot op heden ben tegengekomen. Deze vuurtoren is actief sinds 1935 en met de toren van Enebærodde (geplaatst in het Contact van 3 oktober 2012) een dankbaar hulpmiddel bij het navigeren in de wateren in het noordoosten van Fünen. Iets ten noorden van het torentje op het schiereilandje Fyns Hoved een prachtig natuurgebied met klifpaden en een fantastisch uitzicht over zee en, met wat geluk, spelende zeehonden.


Coördinaten: 55°36.29' N - 10°36.52' O

105 – Mithimna (Molyvos)

De vuurtoren Mithimna staat op het Griekse eiland Lesbos. Het geeft een wit of groen licht, afhankelijk van de richting. Het torentje heeft een lichthoogte van 27 meter. Het is gelegen op Akra Molyvos, een voorgebergte aan de noordkust van Lesbos, ongeveer 2 kilometer ten noordoosten van Mithimna. De naam Molyvos werd gebruikt tijdens het Ottomaans bewind. Dat is de reden dat de bewoners van Lesbos deze naam liever niet gebruiken. Vermoedelijk omdat Molyvos makkelijker in ‘ons’ gehoor ligt, wordt het in alle reisfolders gebruikt. Let ook op de inmiddels wat aangevreten zonnepanelen.


Foto: Colette van Eck

104 – Cap d’Alprech.

De vuurtoren Cap d’Alprech staat iets ten zuiden van Boulogne-sur-Mer aan de Franse noordkust. Hij staat op een niet toegankelijk terrein, maar is vanaf het naastgelegen parkeerterrein goed te fotograferen. Het eerste torentje op deze plaats dateert van 1842. De huidige is een “jonge” toren, werd in 1962 in bedrijf genomen. De lichthoogte bedraagt ruim 62 meter. De toren zelf is 17 meter hoog en werd in 1977 geautomatiseerd. Het licht is uitsluitend via de wenteltrap langs de buitenkant te bereiken.


Coördinaten: 50°41'59.0'' N - 01°33'46.5'' O

103 – Hellehavn Nakke


Deze vuurtoren staat op het noordoostelijk deel van het eiland Møn. Om de toren te bereiken moet je het landgoed van het Liselund Slot oversteken. Geen straf, het ziet er fantastisch uit. Een 500 meter westelijk van dit park staat dit mooie rood/wit geschilderde torentje aan de rand van de krijtrotsen waar Møn bekend om staat. Deze vuurtoren werd in 1911 in gebruik genomen, is slechts 7 meter hoog, maar heeft toch een lichthoogte van 40 meter. It’s the favourite lighthouse of my Danisch friend Ove Hermansen, writer of the book Danmarks fyrtårne. Een boek waarin alle Deense vuurtorens beschreven worden.


Coördinaten: 55° 00,47' N - 12° 31,35' O

102 – Cabo Espichel

De vuurtoren Cabo Espichel is gelegen bovenop een spectaculaire klif ongeveer 11 km ten westen van Sesimbra. Van hieruit heeft men een adembenemend uitzicht over de Atlantische Oceaan. Hij werd gebouwd in 1790 en heeft een lichthoogte van 168 meter. Het licht brandde oorspronkelijk op olijfolie. In 1989 werd de toren geëlektrificeerd. Van monniken van het klooster Nossa Senhora wordt gezegd dat deze in de 15e eeuw op deze plaats al navigatie-verlichting weergaven.


Coördinaten: 38°24'56.2'' N - 09°12'59.2'' W


Foto: Pieter Halewas

101 – Strukkamphuk

Deze vuurtoren staat op het Duitse eiland Fehmarn. Onderweg naar Puttgarden om over te steken naar Denemarken kom je er vlak langs. Het torentje staat naast een woonhuis in de tuin van particulieren. Een hek belet de fotograaf een fraaie foto te maken. Maar als je het vriendelijk vraagt is het mogelijk vanuit de tuin het torentje vast te leggen. In bedrijf sinds 1935, 5 meter hoog en met een lichthoogte van 7 meter moet je weten dat hij er staat, opvallen doet hij niet echt. Het is een betonnen torentje. Op de achtergrond is de brug over de Fehmarnsund zichtbaar.


Coördinaten: 54°24'32.6'' N - 11°05'44.9'' O

100 – Stevns

De vuurtoren Stevns staat op het zuidoostelijk deel van het eiland Sjælland. Sinds 2002 is de toren toegankelijk, deze stond voor die tijd op militair terrein. Links van deze toren staat de oude vuurtoren. De toren is in bedrijf sinds 1878, is 26 meter hoog en heeft een lichthoogte van 64 meter. Omdat de toren op een klif staat kon de oude toren (vanaf 1818) gewoon op de begane grond functioneren. Tegenwoordig kan de toren vrij beklommen worden, een kleine bijdrage kan in de melkbus gedeponeerd worden.


Coördinaten: 55° 17.48’ N - 12° 27.29' O

099 – La Marina

Deze oorspronkelijke vuurtoren van Punta Coles stamt uit 1900 maar werd in 1973 daar afgebroken en naar de huidige locatie verplaatst. Het is een ronde cilindervormige metalen toren. Hij is uitgegroeid tot Peru's bekendste en meest bezochte vuurtoren. Gelegen in het Parque El Faro aan de kust in Miraflores, ten zuidwesten van Lima en zuidoosten van Callao. De toren is 22 meter hoog.


Foto: Marco Konijn

098 – Omø

De vuurtoren Omø staat op het gelijknamige eiland. Vanuit Stigsnæs (Sjælland) kan men het eiland met een kleine veerboot bereiken. Op het eiland is het nog een drie kwartier wandelen naar deze toren. Een grote kans dat je niemand tegenkomt. De toren is in bedrijf sinds 1894, is 22 meter hoog en heeft een lichthoogte van 19 meter. Achter de toren staan nog een paar verlaten woningen die waarschijnlijk alleen gedurende de zomermaanden nog gebruikt worden.


Coördinaten: 55° 09.63' N - 11° 08.09' O

097 – Møn

De vuurtoren Møn staat op het gelijknamige eiland. Møn, bekend om zijn krijtrotsen en daarom alleen al de moeite waard om eens te bezoeken. Deze toren is in gebruik sinds 1845, is 13 meter hoog en heeft een lichthoogte van 25 meter. Hij staat op een privé terrein en is niet te bezoeken. Ook fotograferen is lastig omdat aan de landzijde bomen het zicht op de toren belemmeren. Gelukkig was er iemand op het terrein aanwezig die mij toestond bijgaande foto te maken. Denen zijn uiterst vriendelijk.


Coördinaten: 54° 56.83' N - 12° 32.47' O

096 – Pointe de Combrit

Deze vuurtoren staat in de provincie Finistère op de westelijke oever van de monding van de Odet. Dit lieflijke torentje is in gebruik sinds 1885 en staat op een prachtige locatie. Laat de auto eens even staan op het parkeerterrein achter de toren en volg de klifpaden. Een puur genieten is gegarandeerd. De vuurtoren is 17 meter hoog en heeft een lichthoogte van 19 meter.


Coördinaten: 55°51'51.1'' N - 04°06'46.7'' W

095 – Nieuwpoort

De vuurtoren van Nieuwpoort is eigenlijk de enige Belgische toren die midden in de natuur staat en dientengevolge alleen te voet of per fiets bereikbaar is. De oorspronkelijke toren werd gebouwd in 1881 aan de monding van de IJzer. Tijdens de slag van de IJzer, eind oktober 1914 werd de toren stukgeschoten, in 1923 herbouwd en in 1944 door de Duitsers weer opgeblazen. De huidige toren werd in 1949 in gebruik genomen, heeft een betonconstructie, is zo’n 29 meter hoog en heeft een lichthoogte van 28 meter. In 1963 werd de toren geautomatiseerd. Sindsdien wordt de werking van de lichttoren geregeld met elektronische afstandsbediening vanuit het gebouw van het Loodswezen aan de overzijde van de IJzermonding.


Coördinaten: 51°09'17.0'' N - 02°43'47.2'' O


Foto: Peter de Looze

094 – Bøttø Fyr .

Wie met de boot oversteekt van het Deense Frederikshaven naar het Zweedse Göteborg komt ook dit torentje tegen. Het blijft een heerlijke tocht, zeker als het zonnig is en niet te hard waait. Het station is opgericht in 1841, het licht bevond zich in de nok van het huis. De huidige toren, een meter of zeven hoog, met groene rand, dateert van 1991. Het staat op een piepklein eilandje ongeveer 400 meter ten westen van de westelijke punt van Galterö en is zeer belangrijk omdat alle schepen richting Göteborg er langs varen. Het huisje ernaast is geschilderd in de traditionele Zweedse kleur rood.


Coördinaten: 57°38'57.3'' N - 11°43'11.5'' O

093 – Ore

Op het grootste Deense eiland Sjælland, ten westen van de stad Vordingborg, staat de vuurtoren van Ore. Hij markeert de noordelijke grens van de ingang van de Storstrømmen. De toren, een ontwerp van Theodor Wedén, is in bedrijf sinds 1895, is dertien meter hoog en heeft een gelijke lichthoogte. Het lijkt een houten toren, maar hij is opgetrokken uit beton. Deze vuurtoren is goed onderhouden, het hekwerk straalt je tegemoet. Elektrificatie vond plaats in 1927.


Coördinaten: 55°00'24.6'' N - 11°52'10.9'' O

092 – Havanna

Het oorspronkelijk station van deze toren werd opgericht in 1764. De huidige vuurtoren is gebouwd in 1845, heeft een hoogte van 25 meter terwijl de lichthoogte 44 meter is. Hij is gebouwd op de wallen van het “Del Morro” kasteel. Het is veruit Cuba’s bekendste vuurtoren die ’s avonds verlicht is. Hij is gelegen aan de oostzijde van de zeer smalle ingang naar de haven van Havanna. In vroeger tijden werd koolzaadolie als brandstof voor de lantaarn gebruikt. Het is een ronde gemetselde toren die in 1962 geautomatiseerd werd. De toren is dagelijks te bezichtigen, je moet echter geen last van claustrofobie hebben, de klim is smal en door de vele bezoekers overvol.


Foto: Colette van Eck

091 – Skjoldnæs

De vuurtoren van Skjoldnæs staat op de noordwestelijke punt van het eiland Ærø. Je vaart er langs als je vanuit Mommark (eiland Als) naar het haventje Soby van Ærø vaart. De toren werd in 1881 gebouwd met Bornholmer graniet en vertoont wellicht daardoor gelijkenis met torens op Bornholm. Hij is ontworpen door de ingenieur Theodor Weden. Deze vuurtoren is 22 meter hoog, de lichthoogte bedraagt 32 meter. Mocht u ooit Ærø bezoeken, trek dan ook een paar uur uit voor de plaats Ærøskøbing, een plaats waar iedere fraai beschilderde voordeur er anders uitziet.


Coördinaten: 54°58'09.9'' N - 10°12'24.5'' O

Meer deuren zijn te zien op: http://www.flickr.com/photos/fve/sets/72157622494651475/detail/

090 – Pointe du Millier

Deze vuurtoren staat aan de zuidkant van het Franse Bretagne. Gelegen aan de rand van een klif, uitsluitend te bereiken via een voetpad. Je waant je hier even alleen op de wereld. De rust wordt slechts verstoord door de golven die tegen de rotsen slaan. De toren, gebouwd in 1881, is half ingebouwd in een woonhuis. De lichthoogte bedraagt 34 meter. Elektrificatie vond plaats in 1932 en in 1993 werd de toren geautomatiseerd. Het huis heeft een leien dak en granieten muren. De lantaarn heeft een zinken dak en een smeedijzeren hek rond de loopbrug.

Coördinaten: 48°05'55″N - 04°27'56″W

089 – Sædding Strand

De vuurtoren van Sædding staat iets ten noorden van Esbjerg. Hij is in bedrijf sinds 1873, is 14 meter hoog en heeft een lichthoogte van 27 meter. Het is de één na oudste achthoekige gietijzeren toren in Denemarken. In 1924 is deze vuurtoren geëlektrificeerd. Hij staat ongeveer vijfhonderd meter van de kust aan de rand van een parkeerplaats. Het was even zoeken maar de moeite van een bezoek zeker waard.


Coördinaten: 55°29.98' N - 08°24.43' O

088 – Scheveningen

Net als Egmond is Scheveningen vanouds een vissersdorp. Ook hier werd met bomschuiten gevist. De vuurtoren van Scheveningen is in bedrijf sinds 20 december 1875, is 30 meter hoog en heeft een lichthoogte van 49 meter. Het is een twaalfkantige gietijzeren toren, ontworpen door Quirinus Harder en heeft sinds 1978 de status van rijksmonument. Op de tweede verdieping was oorspronkelijk een verblijf voor twee lichtwachters ingericht, inclusief twee bedsteden. In 1918 werd de toren geëlektrificeerd.


Coördinaten: 52°06'14.7'' N - 04°16'05.7'' O

087 – Morro Jable

Morro Jable is een populaire badplaats in het zuidelijkste puntje van Fuerteventura, één van de Canarische eilanden en een voor velen geliefde vakantiebestemming. Met een lichthoogte van 62 meter is deze fraaie vuurtoren prominent in het landschap aanwezig. Het is een “jonge” toren, gebouwd in 1992. De basis heeft een diameter van 11 meter. Om boven te komen kan men zelfs van een lift gebruik maken. De vuurtoren is volledig geautomatiseerd. Ten noorden van de toren ligt een geliefd naturistenstrand.


Coördinaten: 28°02'46.0'' N - 14°19'58.7'' W


Foto: Colette van Eck

086 – Gäveskar .

Wie met de boot oversteekt van het Deense Frederikshaven naar het Zweedse Göteborg zal dit vuurtorentje niet missen. Een prachtige tocht, muziek aan boord en veel Zweden die nog even genieten van de nodige alcoholica. Het station is opgericht in 1886. Het huidige torentje stamt uit 1964. De lichthoogte bedraagt slechts 10 meter. Het ligt tussen het eilandje Vinga en Göteborg en is zeer belangrijk omdat alle schepen richting Göteborg er langs varen. Het huisje ernaast is geschilderd in de traditionele Zweedse kleur rood.


Coördinaten: 57°39'41.1'' N - 11°46'8.7'' O

085 – Esbjerg

Het Deense Esbjerg is een beetje vergelijkbaar met IJmuiden. Ook hier komt bij wind van zee, de lucht van vis je al snel tegemoet. In de omgeving staan meerdere vuurtorens. Dit torentje is in bedrijf sinds 1923, is slechts 5 meter hoog en heeft een lichthoogte van 6 meter. Het is een houten gebouwtje, wit geschilderd en voorzien van een rode band. Dit kleine vuurtorentje gidst schepen door de smalle doorvaart tussen het eiland Fanø en Esbjerg. Op de achtergrond twee prachtige havenlichten.


Coördinaten: 55°28'13.0'' N - 08°25'25.5'' O

084 – Runde

Op de plaats van de vuurtoren van Runde werd voor het eerst een licht ontstoken in 1767. De huidige toren dateert uit 1935, is 14 meter hoog en heeft een lichthoogte van 48 meter. Het eiland behoort tot de gemeente Herøy en is internationaal bekend om zijn vogelreservaat. De grote favoriet onder de toeristen is de papegaaiduiker. Een brug verbindt het eiland met het vasteland. In 2002 werd de toren, na 235 jaar te zijn bemand, geautomatiseerd. De vuurtoren geeft licht tussen 16 juli en 21 mei, de weken na 21 mei blijft het ook gedurende de nacht licht.


Coördinaten: 62°24'46.7'' N - 05°35'13.2'' O


Foto: Jos Glorie

083 – Coat  Mer Amont

De vuurtoren Coat Mer Amont ligt in het noordwesten van het Franse Bretagne, vlak bij de stad Lezardrieux. De toren is 8 meter hoog, terwijl de lichthoogte 50 meter bedraagt. De oorspronkelijke toren werd gebouwd in 1869. Deze werd echter aan het einde van de tweede wereldoorlog door de Duitse troepen verwoest. In 1950 werd de toren herbouwd. Deze vuurtoren staat aan de ingang van de rivier Trieux en is, zoals zoveel van deze kleine torens, bijzonder moeilijk te vinden.


Coördinaten: 48°48.3 N - 03°05.8 W

082 – Skrova fyr

De vuurtoren van Skrova staat op een klein eilandje naast het wat grotere eiland Skrova, onderdeel van de Lofoten. Deze gietijzeren toren is 24,5 meter hoog en heeft een lichthoogte van 41 meter. Hij is gebouwd in 1922. De kleur van het licht is rood en er is één lange flits per minuut. Er is ook een misthoorn aanwezig. In 2005 is de toren geautomatiseerd. Skrova heeft 250 inwoners en het valt onder de gemeente Vågan.


Coördinaten: 68°09.2 N - 14°39.5 O


Foto: Frans Houtman

081 – Le Coq

De vuurtoren “Le Coq” staat in Bénodet (Frankrijk) in de Bretonse provincie Finistère. Bénodet betekent in het Bretons monding van de Odet. Dit riviertje mondt bij Bénodet uit in de Atlantische oceaan. Als men vanuit de Atlantische oceaan de haven binnenvaart moet deze toren in één lijn staan met de “Phare de la Pyramide” die in november in het Contact met de Egmonden heeft gestaan. Le Coq is elf meter hoog en werd in 1946 in gebruik genomen.


Coördinaten: 47°52'18.5″ N - 04°06’41.8″ W

080 – Río Yaguanabo (Jaguanabo)

Cuba is nu niet direct een locatie waar je iedere dag komt. Je moet een beetje globetrotter zijn om daar je vakantie door te brengen. We weten dat er nog veel oude auto’s rondrijden en dat de sigaren wereldberoemd zijn. Maar dat in dit “Castro” land fraaie vuurtorens staan is wellicht minder bekend. De vuurtoren Río Yaguanabo is een 34 meter hoge cilindrische betonnen toren met galerij en heeft een lichthoogte van 58 meter. Een architectonisch hoogstandje. De toren staat bij de ingang van de Río (rivier) Yaguanabo, ongeveer 40 km ten zuidoosten van Cienfuegos. Er is tevens een klein museum en de toren is te bezichtigen.


Coördinaten: 21°51'00″ N - 80°12’00″ W


Foto: Colette van Eck

079 – Gammel Pol

De vuurtoren Gammel Pol staat op de zuidoostelijke punt van het Deense eiland Als. Zoals veel vuurtorens in het zuidelijk deel van Denemarken gebouwd in 1905 door de firma Julius Pintsch. In die tijd was dit deel van Denemarken Duits grondgebied. In 1920 werd Als weer onderdeel van Denemarken. In 1906 werd deze vuurtoren in gebruik genomen. Hij is 11 meter hoog en heeft een lichthoogte van 20 meter. Aanvankelijk was alcohol of acetongas de energiebron voor het licht, maar sinds 1975 is het licht elektrisch. Het heeft nog wel enige tijd een noodgasbrander gehad, voor het geval dat de elektriciteit het liet afweten. De gasflessen hiervoor bevonden zich in het naastgelegen schuurtje. Het fraaie glazen optiek van het licht is helaas alweer enige tijd vervangen door een moderne kunststof lantaarn van het merk Orga met halogeenlampjes in een kleine lampenwisselaar.


Coördinaten: 54°52'52.8″N - 10°4’10.2″O

078 – Scituate

De vuurtoren van Scituate staat in Massachusetts (Cedar Point) in het noordoosten van de Verenigde Staten. De oorspronkelijke toren dateert uit 1811 De vuurtoren is ca. 15 meter hoog en heeft een lichthoogte van 21 meter. Een legende beweert dat de dochters van vuurtorenwachter Simeon Bates (Rebecca en Abigail) de Engelse vloot hebben tegengehouden door het licht te doven en “Yankee Doodle” op banjo en trommel te spelen, hiermee de suggestie wekkend dat militairen van Scituate in aantocht waren. De toren is gebouwd van graniet en baksteen. Het terrein rond de toren is het gehele jaar geopend, de toren zelf is slechts af en toe te bezichtigen.


Coördinaten: 42°12'18'' N - 70°42'57'' W


Foto: Cees Roem

077 – Tranekær

De vuurtoren van Tranekær ligt op het Deense eiland Langeland. De toren staat op particulier terrein, hetgeen door diverse borden wordt aangegeven. Gelukkig kon ik een dame aanspreken die in de tuin bezig was en tot mijn verbazing bleek ze Nederlandse van geboorte en eigenares van de toren te zijn. De toren wordt gebruikt als zomerverblijf. Het oorspronkelijke licht stamt uit 1858, met een takel werd in die tijd een lamp aan een paal opgehesen. De huidige vuurtoren werd in 1897 in gebruik genomen en was werkzaam tot 1977. De hoogte is 9 meter, terwijl de lichthoogte 14 meter bedraagt.


Coördinaten: 54°59'15.1'' N - 10°53'13.4'' O

076 – Beg Leger

In het noorden van het Franse Bretagne bij het plaatsje Lannion staat de vuurtoren Beg Leger. Het is een heerlijk ruig gebied met overal een fantastisch uitzicht over zee. Het is een licht op een conciërgewoning. De hoogte van de woning is maar 8 meter, door de bouw op de rotsen is de lichthoogte 60 meter. De vuurtoren werd gebouwd in de jaren 1883-1884 en op 1 januari 1885 in gebruik genomen. Het is een afgesloten terrein, maar met wat klim werk is er toch een fraaie foto van te maken.


Coördinaten: 48°44.4' N - 03°32.9' W

075 – Henningsvær

Henningsvær is een klein schiereilandje (22 hectare) en onderdeel van de Noorse Lofoten. Als iemand het plan heeft het Noorderlicht te gaan bewonderen, dan zijn de Lofoten een aanrader. Het oorspronkelijke vuurtorentje (op de achtergrond links) is gebouwd in 1856, was actief tot 1935 en is inmiddels particulier bezit. Dit torentje is12,5 meter hoog en heeft een lichthoogte van 23 meter. Voor de oude toren staat een geautomatiseerd licht. Het staat op één van de eilanden van Henningsvær, Hellandsøy genaamd. Henningsvær  heeft een pittoresk vissershaventje, voornamelijk gericht op het toerisme. Er wonen ongeveer 400 mensen.


Coördinaten: 68°08. 8' N - 14°11.9' O


Foto: Frans Houtman

074 – Assens

Aan de westkant van het Deense eiland Fünen ligt het plaatsje Assens. Er zijn 3 vuurtorentjes te vinden, waarvan bijgaande de oudste is. Deze werd in gebruik genomen in 1900 en laat zien hoe met eenvoudige middelen aan het begin van de vorige eeuw navigatiemiddelen werden gebouwd. De vierkante toren is volledig van hout en deed dienst tot 1975. De vuurtoren is 10 meter hoog en heeft een lichthoogte van 11 meter. Hij staat flink in de teer om verval tegen te gaan.


Coördinaten: 55°15'56.1'' N - 09°53'24.2'' O

073 – Alcatraz

In de baai van San Francisco (Verenigde Staten) ligt het eiland Alcatraz, bekend van de gelijknamige gevangenis. O.a Al Capone zat hier gevangen. De eerste vuurtoren werd gebouwd in 1854. In die tijd fungeerde het eiland als citadel en militaire gevangenis.  De oorspronkelijke toren werd in 1906 door een aardbeving beschadigd. In 1909 werd de toren vervangen door een betonnen, 29 meter hoge toren. In 1963 vond automatisering plaats. Het is het oudste licht aan de Amerikaanse westkust en maakt nu deel uit van het museum op het eiland.


Coördinaten: 37°49′.34.4'.6'' N - 122°25'19.9'' W


Foto: Henk Joosten

072 – J.C.J. van Speyk

Het komend weekend staat Egmond aan Zee weer geheel in het teken van de strandrace AGU Egmond-Pier-Egmond en de PWN Egmond Halve Marathon. De vuurtoren J.C.J. van Speyk speelt daarbij een prominente rol. Start en finish van beide evenementen vinden plaats aan de voet van de toren die op 1 augustus 1834 in gebruik werd genomen. Traditioneel mag Le Champion dit weekend van de toren gebruik maken door de vlag in top te hijsen. Dit jaar met een nieuwe vlag en een nieuw logo. Gerrit Zwart was zo vriendelijk een paar dagen eerder voor het Contact met de Egmonden al even proef te draaien.

071 – Skagen

De oude, witte vuurtoren van Skagen dateert uit 1747 en staat in het uiterste noorden van Denemarken. Hij werd in 1854 overbodig en vervangen door de toren die twee kilometer naar het noordoosten staat. De toren is 21 meter hoog en heeft dezelfde lichthoogte. In 1960 is deze toren volledig gerestaureerd en contrasteert prachtig met de gekleurde huisjes in de omgeving. Net als in Bergen verbleven in Skagen vaak kunstschilders en schrijvers zoals Anna en Michael Ancher en Hans Christian Andersen. In het Skager museum is nog veel van de oude glorie terug te vinden.


Coördinaten: 57°43'44.6'' N - 10°36'24.3'' O


070 – Brandaris

De Brandaris is de oudste vuurtoren van Nederland. Het eerste “vuurhuis” dateert uit de veertiende eeuw. De toren werd waarschijnlijk vernoemd naar Sint Brandaan, de Ierse beschermheilige van de schippers. De derde generatie werd in 1594 voltooid en functioneerde vooral als baken. Op het platte dak konden vuren gestookt worden. In 1835 werd de Brandaris de eerste Nederlandse vuurtoren met een draaiende Fresnellens.  Elektrificatie volgde in 1907. In 1977 werd de toren volledig gerestaureerd en van een lift voorzien. De toren is 52,5 meter hoog, de lichthoogte bedraagt 55,5 meter. Het 400-jarig bestaan van de toren werd gevierd in 1994.


Coördinaten: 53°21'37.0'' N - 05°12'51.6'' O


Foto: Cees Lansbergen

069 – Gjerrild

Deze toren staat in het noordoosten van Djursland, ten noorden van de havenstad Grenaa. De oorspronkelijke vuurtoren was van hout en werd gebouwd in 1865. De huidige toren dateert van 1946, is 11 meter hoog en heeft een lichthoogte van 27 meter. De kust heeft prachtige kliffen en is ongelofelijk rustig. Bij Gjerrild Klint is het goed vissen op bijvoorbeeld zeeforel.


Coördinaten: 56°31'41'' N - 10°49'47'' O

068 – Odderøya


Deze vuurtoren ligt op het gelijknamige eiland. Dit eiland zorgt voor een natuurlijke scheiding tussen de Oost-en Westhaven van Kristiansand en is met twee bruggen verbonden met het vasteland. De toren werd in 1832 in gebruik genomen en in 1984 geautomatiseerd. De vuurtoren is 8 meter hoog en heeft een lichthoogte van 12,5 meter.  Aan de voorzijde is een zogenaamde miststolp gemonteerd die in Noorwegen enig in zijn soort is. Een ondersteunend licht staat vlak voor de vuurtoren.


Coördinaten: 58°07'52'' N - 08°00'07'' O


Foto: Jos Glorie

067 – Zanddijk


De vuurtoren Grote Kaap staat iets ten zuiden van Julianadorp. De huidige toren werd in 1985 in gebruik genomen en verving de identieke toren uit 1966. De vuurtoren is een kleine 17 meter hoog en heeft een lichthoogte van 31 meter. Het is een ronde stalen toren, fraai rood geschilderd met een wit/grijs lichthuis. Al rond 1800 maakte de Engelse admiraal Knight melding van kapen op deze locatie. Ook op een topografische kaart uit 1858 staan hier twee kapen: de "Groote en Kleine Kaap". De Kleine Kaap stond meer richting zee, maar bestaat inmiddels niet meer.


Coördinaten: 52°52'51.3'' N - 04°42'53.1'' O


066 – Phare de la Pyramide


De “Phare de la Pyramide” staat in Bénodet (Frankrijk) in de Bretonse provincie Finistère. Bénodet betekent in het Bretons monding van de Odet. Dit riviertje mondt bij Bénodet uit in de Atlantische oceaan. De toren werd op 15 december 1848 in gebruik genomen, is 39 meter hoog en heeft een lichthoogte van ruim 50 meter. Gedurende de tweede wereldoorlog werd de toren voor de helft onthoofd. In 1950 is deze vuurtoren volledig gerenoveerd en in 1993 geautomatiseerd.

Coördinaten: 47°52'30'' N - 04°06'46'' O

065 – Matane

De vuurtoren van Matane werd op 10 november 1907 in gebruik genomen. Het is een ronde cilindrische gietijzeren toren, 20 meter hoog en je moet 57 treden beklimmen om de top te bereiken. In 1951 is de toren gedeactiveerd en wordt momenteel gebruikt als toeristisch centrum. Ook een klein museum is in de vuurtoren ondergebracht. Camille McKinnon, de laatste vuurtorenwachter, hielp bij het redden van bemanning en passagiers van een in 1946 op het ijs van de St. Lawrence rivier neergestort vliegtuig van Quebec Airways. Van mei tot oktober is de toren te bezichtigen.


Coördinaten: 48°50'989'' N - 67°32'959'' W


Foto: Colette van Eck

064 – Bækkehave Fyr


De vuurtoren Bækkehave staat op het tussen Fünen en Langeland liggende eilandje Tåsinge, direct aan de Svendborg fjord. In Denemarken staan veel van dit soort torentjes, houten gebouwtjes in rood en wit. Om het torentje te bereiken moet je wel enige honderden meters door een drassig gebied lopen, maar bij mooi weer maakt het uitzicht over de fjord veel goed. Het torentje werd in 1925 in gebruik genomen, is 6 meter hoog, terwijl de lichthoogte eveneens 6 meter is.


Coördinaten: 55°01'02.3'' N - 10°32'39.1'' O

063 – Cape Point


De “oude” vuurtoren van Cape Point ligt in Zuid-Afrika in de nabijheid van Kaapstad en Kaap de Goede Hoop. De toren is slechts 9 meter hoog, maar bevindt zich 262 meter boven zeeniveau. Hij werd in gebruik genomen op 1 mei 1860. Door mist op deze hoogte was de toren vanaf zee regelmatig niet zichtbaar. Na de schipbreuk van het Portugese schip “Lusitania”, iets ten zuiden van Cape Point,  werd het besluit genomen tot de bouw van een toren op 87 meter boven zeeniveau. Deze werd op 11 maart 1919 in gebruik genomen.


Coördinaten: 34°21'26" Z- 18°29'51" O


Foto: Alette van Tunen

062 – Guilvinec


De vuurtoren van Guilvinec, een vissersplaatsje aan de zuidkant van het Franse Bretagne, staat vlak achter de visfabrieken van het kleine stadje. Tot de bouw werd besloten in 1906. Door financiële kwesties werd deze pas afgerond in 1922. Het vuur is actief sinds 1923. De toren is slechts 10 meter hoog. Het plaatsje doet, mede door de visafslag, een beetje aan IJmuiden denken. Het is een levendig haventje, waar regelmatig de vissersbootjes komen binnenvaren.


Coördinaten: 47°47'30.6'' N - 04°17'05.2'' W

061 – La Mola op Formentera


Het licht van deze vuurtoren werd ontstoken op 30 november 1861. Het eerste licht bestond uit een catadioptrische lens geproduceerd door de Franse firma Henri Lepaute en een op olie brandende lamp van Degrand. De toren staat op het hoogste punt van het eiland, zo’n 142 meter boven zeeniveau en heeft zelf een hoogte van 22 meter In 1970 werd de toren geëlektrificeerd. Natuurlijk heb je vanaf deze rots een spectaculair uitzicht over zee.


Coördinaten: 38°39.8' N - 01°35.1' O


Foto: Jan Eeltink

060 - Phare d'Eckmühl


Alhoewel de naam in eerste instantie anders doet vermoeden staat deze toren wel degelijk in de Bretonse provincie Finistère. De toren werd in gebruik genomen op 17 oktober 1897, heeft een hoogte van 65 meter, terwijl de lichthoogte 60 meter bedraagt. Hij dankt zijn naam aan de Prince d’Eckmühl, zijn dochter Adelaïde-Louise Davout, Marquise de Blocqueville die de bouw voor een groot deel financierde bedong dat de toren de naam van haar vader zou dragen. De wanden zijn volledig opgebouwd uit Kersanton (Bretons) graniet, het trapgat is bekleed met opaal. Na het beklimmen van 272 treden kan er genoten worden van een oogverblindend panoramisch uitzicht.


Coördinaten: 47°47'54.4'' N - 04°22'20.5'' W

059 – Enebærodde


Aan de noordkant van het eiland Fünen ligt het schiereilandje Enebærodde. Op het oostelijke puntje van dit schiereiland staat de gelijknamige vuurtoren. Het is een natuurgebied, de toren is uitsluitend wandelend of per fiets te bereiken. Het is een betrekkelijk kleine toren met een hoogte van 14 meter, de lichthoogte is slechts 13 meter. In 1895 werd de toren in gebruik genomen.


Coördinaten: 55°30'57.9'' N - 10°33'39.9'' O

058 – Staviken


De vuurtoren Staviken staat in het Zweedse Värmland aan de rand van het Vänern meer. De toren is gebouwd in 1860. Rond het Vänern meer branden zo’n 100 “vuurtorens”, sommige zijn groot, andere zijn gewoon kleine lampjes. Staviken is één van de vier houten torens rond het meer. De vuurtoren is zeskantig met een basis van ongeveer 6 meter. De hoogte bedraagt 12,5 meter, het torentje telt 4 verdiepingen.


Coördinaten: 52°08'59'' N - 13°09'00'' O

057 – Porz-Don


De vuurtoren Porz-Don staat in Bretagne (Frankrijk) in het plaatsje Ploubazlanec, iets ten noorden van Paimpol. De toren is gebouwd in 1979 / 1980. Het licht werd ontstoken op 1 april 1880. Het bouwwerk is 8 meter hoog, de lichthoogte bedraagt 13 meter. In 1932 vond elektrificatie plaats. Het licht wordt weergegeven door een raam aan de voorkant. Het huis is bewoond, de toren kan niet bezichtigd worden.


Coördinaten: 48°48.0' N - 003°2.0' W

056 – Enkhuizen


Dit torentje (havenlicht) staat aan de havenmond in Enkhuizen. De toren is gebouwd door de firma De Vries Robbé uit Gorinchem en in 1888 in gebruik genomen. De hoogte bedraagt 14 meter, de lichthoogte is 16 meter. In de volksmond werd dit havenlicht ’t Vuurtje genoemd. Na de afsluiting van de Zuiderzee is het licht in 1932 gedoofd. In 2009 werd de toren gerestaureerd en sindsdien brandt er op de top een blauw licht.


Coördinaten: 52°42'000'' N - 15°17'700'' O

055 – Lodbjerg

In het noordwesten van Jutland staat, midden in de Lodbjerg Klitplantage (een bos- en duingebied),  deze prachtige toren. Het is een baken ten noorden van de ingang van de Noordzee naar de Limfjord. Gebouwd van Zweeds graniet kleurt hij prachtig bij het landschap. De vuurtoren is te bezichtigen. Och, slechts 133 treden en je kunt van een fantastisch uitzicht genieten. De toren is in bedrijf sinds 28 november 1884, is 35 meter hoog en heeft een lichthoogte van 48 meter.


Coördinaten: 56°49'24.4'' N - 08°15'44.1'' O

054 – Fornæs

De vuurtoren van Fornæs ligt een kilometer of 10 ten noordoosten van Grenå op het meest oostelijke puntje van Jutland (Denemarken). In het voorjaar omgeven door bloeiende koolzaadvelden. De toren heeft een hoogte van 27 meter, de lichthoogte bedraagt 32 meter. De vuurtoren werd gebouwd in 1839 op een drie meter dipe betonnen voet met een diameter van 8,8 meter. De trap naar boven heeft 84 granieten treden. In 1947 werd de toren geëlektrificeerd.


Coördinaten: 56°26'36.3'' N - 10°57'26.3'' O

053 – Bodic 

Deze vuurtoren staat in Bretagne (Frankrijk). In eerste instantie ben je geneigd te denken met een kerk te doen te hebben. De oorspronkelijke toren werd in gebruik genomen in 1867 en had een hoogte van ruim 15 meter. Deze werd in augustus 1944 volledig door de Duitse troepen verwoest. De huidige toren werd tussen 1945 en 1948 gebouw en in 1948 ontstoken. Deze toren heeft een hoogte van 23 meter, de lichthoogte is 55 meter.


Coördinaten: 48°48'805'' N - 03°05'379'' W

052 – Pot à L’Eau-de-Vie

Met de plaatsing van deze toren biedt het Contact met de Egmonden mij al een jaar de gelegenheid wekelijks een vuurtoren onder de aandacht te brengen. Deze week weer eens een Canadese toren, de Pot à L’Eau-de-Vie, ontstoken in 1862. De toren is ruim een eeuw actief geweest. De hoogte van deze vuurtoren is ca. 15 meter, de lichthoogte is 36 meter. Sinds 1989 is in de toren een bed and breakfast gevestigd, een unieke plaats om te overnachten. Vanuit het oude lichthuis heb je een schitterend uitzicht over de omgeving.


Coördinaten: 47°52.3’ N - 069°40.9’ O


Foto: Colette van Eck

051 – Schokland .

Schokland, een voormalig eiland in de Zuiderzee, heeft door de eeuwen heen moeten vechten om niet door de golven overspoeld te worden. Het eiland had een haventje, Emmeloord geheten. Daar stond een lichtopstand. Het huidige Emmeloord ligt meer noordwaarts in de Noordoostpolder. In 1859 verlieten de laatste bewoners het eiland, met uitzondering van een lichtwachter op de zuidpunt, ongetwijfeld het meest eenzame plekje, daar stond een tweede licht. Bekend is het verhaal van twee broers die er in het begin van de vorige eeuw lichtwachters waren. Vanwege de eenzaamheid en de macabere sfeer werden ze krankzinnig en moesten van het eiland worden gehaald. Na de inpoldering rond 1940 zijn de torens gedoofd en afgebroken. In 2007 is een replica van het torentje van Emmeloord gemaakt.


Coördinaten: 52°39'360'' N - 5°46'770'' O

050 – Fécamp

Deze toren staat aan de noordkust van Frankrijk (Seine-Maritime), zo’n 40 kilometer ten noorden van Le Havre. Hij is gebouwd in 1836, heeft een hoogte van 14,5 meter, terwijl de lichthoogte 21 meter bedraagt. Fécamp is een gezellig, toeristisch havenplaatsje en wordt gedeeltelijk beschermd door de enorme landtong van Cap Fagnet. De vuurtoren staat aan de noordkant van Fécamp.


Coördinaten: 49°45'57'' N - 0°21'48'' O


Foto: Colette van Eck

049 – Lightvessel 8 (Radio Waddenzee)

In Harlingen ligt een Engels lichtschip. Het is gebouwd in 1949 in opdracht van het Engelse loodswezen en heeft dienst gedaan op een aantal posities in de Noordzee. In mei 1991 werd het schip uit dienst genomen. Het werd verkocht aan een nederlandse ondernemer. In 2005 werd het schip gekocht door radio waddenzee, gerestaureerd, in de oorspronkelijke staat teruggebracht (zelfs het licht brandt weer) en in 2006 als zendschip in gebruik genomen. Soms verlaat het schip de haven om vanaf de Waddenzee uitzendingen te verzorgen.


Coördinaten: 53°10'230'' N - 05°24'570'' O


048 – Sprogø

Deze vuurtoren staat op een klein eiland in de Grote Belt, waarover de auto- en treinverbinding (Grote Belt Bridge) loopt tussen Seeland en (via Fünen) het vasteland. De toren is in gebruik sinds 1868, heeft een hoogte van 19 meter en een lichthoogte van 44 meter. Ondanks het feit dat de snelweg langs de toren loopt is hij moeilijk bereikbaar. Het is verboden voor particulieren de afslag naar de toren te nemen. Slechts een paar keer per jaar vindt vanuit Nyborg (Fünen) een excursie plaats, maar deze is al ruim tevoren volgeboekt. Bijgaande foto is gemaakt vanuit de trein.


Foto: Colette van Eck

047 – Lyngvig

Deze toren staat in het westen van Jutland (Denemarken). Hij is gebouwd op een 17 meter hoog duin. De vuurtoren zelf is 38 meter hoog, terwijl de lichthoogte 53 meter bedraagt. Sinds 3 november 1906 is deze toren in gebruik. Hij is te bezichtigen. Weet waar je aan begint, je moet 228 treden bedwingen om boven te komen, maar dat is zeer de moeite waard. In 1955 werd de toren aangesloten op het electriciteitsnet. In datzelfde jaar werd het uurwerk om de lens te laten roteren vervangen door elektromotoren.


Coördinaten: 56°02'59.0'' N - 08°06'13.3'' O

046 – Cape Egmont

Deze prachtige toren staat in Nieuw Zeeland. De berg op de achtergrond is de Mount Taranaki, maar heette vroeger Mount Egmont. De namen zijn indertijd gegeven door Captain James Cook naar de Earl of Egmont. Natuurlijk  roept de naam associaties op met “ons” Egmond, maar het is onduidelijk of dit terecht is. De Earl of Egmont was een Britse politicus die beweerde af te stammen van de Egmonts uit Holland. De vuurtoren staat op de meest westelijke punt van de Taranaki kust. De toren is rond 1850 in Londen gebouwd en in 1865 naar Nieuw Zeeland verscheept. De hoogte is 20 meter, de lichthoogte 33 meter. Op 1 augustus 1881 scheen het licht op de huidige locatie. In 1952 werd de toren geelektrificeerd.


Coördinaten: 39° 17' Z - 173° 45' O


Foto: Rob van Duin

045 – Erquy .

Dit fraaie witte vuurtorentje staat in Erquy in het Franse departement Côtes-d’Armor, tussen Normandië en Bretagne. Het plaatsje heeft een vissersvloot die deels de beroemde coquilles-st-jacques vangen. De bouw van de toren vond plaats in 1897-1898. Het licht werd ontstoken op 9 februari 1899. De hoogte is 6 meter, terwijl de lichthoogte ca. 9 meter bedraagt. In 1936 vond elektrificatie plaats.


Coördinaten: 48°38'4.6'' N - 02°28'42.9'' W

044 – Bovbjerg

Deze toren staat aan de westkust van Denemarken, een kleine dertig kilometer ten zuiden van de vissersplaats Thyborøn. Deze prachtige, robuuste toren is roodbruin geschilderd om hem niet te verwarren met de vele witgeschilderde kerken in de omgeving. Wie het er voor over heeft de toren te beklimmen, 93 treden is pittig, maar te doen. De vuurtoren is in bedrijf sinds 1877, is 26 meter hoog, maar de plaatsing op heuvelachtig terrein geeft hem een lichthoogte van 62 meter.


Coördinaten: 56°30.83'' N - 08°07.26' O

043 – Sletterhage Fyr

Deze toren staat op het Deense schiereiland Helgenæs en werd door de stad Århus in 1894 opgericht. De witte toren moest de schepen veilig naar de haven van Århus leiden. De toren is 16 meter hoog, de lichthoogte bedraagt 17 meter. Het licht is zichtbaar tot op 30 kilometer. Het licht is nog steeds belangrijk als onafhankelijke aanvulling op de electronische navigatie. Tussen de zeven en achtduizend schepen varen jaarlijks naar Århus en varen relatief dicht langs de kust van Sletterhage, de diepte is daar namelijk 40 tot 50 meter.
In de zomermaanden kun je voor een kleine drie Euro de toren bezoeken en beklimmen. Je hebt dan een prachtig uitzicht op Århus en de eilanden Samsø und Tunø.

Coördinaten: 56°05.74'' N - 10°30.85' O

042 – Pointe à la Renommée

Deze toren staat in Canada, ten oosten van Québec. De geschidenis van de toren is interessant. De huidige vuurtoren dateert uit 1906 en is gebouwd naast een bestaande eerdere toren uit 1880. In 1904 werd de plaats uitgekozen door draadloze telegrafie pionier Guglielmo Marconi als locatie voor het eerste maritieme radiostation. Tijdens een rondleiding kunt u terug in de tijd en informatie krijgen over de communicatiemiddelen in die periode.Er staan zo’n 45 vuurtorens in deze regio. Liefhebbers worden enthousiast gemaakt een speciale “Lighthouse Trail” te volgen.


Foto: Colette van Eck

041 – Kegnæs

Op verzoek van Mw. H. Zwaan-Kuiper uit Egmond aan Zee ditmaal aandacht voor de vuurtoren van Kegnæs. Mw. Zwaan is een paar keer in Denemarken op vakantie geweest en dit is één van haar favoriete vuurtorens.

Aan de zuidwestkant van het eiland Als ligt het schiereilandje Kegnæs, te bereiken via een smalle weg. Op een kleine heuvel staat de gelijknamige vuurtoren. Deze heeft een hoogte van 18 meter. De lichthoogte is echter 32 meter. De toren is in bedrijf sinds 1896 en kan bezocht en beklommen worden. Het bedwingen van de 65 treden is goed te doen. Van bovenuit heeft men een prachtig uitzicht over de Flensburger Förde. In 1995 werd de toren gerenoveerd en opnieuw geschilderd.


Coördinaten: 54°51'18'' N - 09°59'25'' O

040 – St-Quay-Portrieux
Aan de noordwestelijke hoek van de baai van St-Brieux (Frankrijk, Bretagne) ligt het toeristische havenplaatsje St-Quay-Portrieux. Iedereen kent de Eiffeltoren, gebouwd door Gustave Eiffel. Naast de Eiffeltoren bouwde Eiffel in Frankrijk honderden spoorbruggen, maar ook het vuurtorentje in St-Quay, tentoongesteld op de wereldtentoonstelling van Parijs in 1867.  Het is een achthoekige cilindervormige gietijzeren toren met zelfs een galerij. Het torentje is slechts 10 meter hoog en heeft een lichthoogte van 11,5 meter.


Coördinaten:  52°57'20.2'' N - 04°43'33.7'' O

039 – Norderney

De vuurtoren van Norderney is gelegen midden op het Duitse waddeneiland met dezelfde naam. Norderney is 14 kilometer lang en 2 kilometer breed. De naam Norderney roept natuurlijk herinneringen op aan de gelijknamige trawler, die van november 1964 tot 31 augustus 1974 dienst deed als zendschip van de voormalige zeezender Radio Veronica. De toren is achthoekig, gebouwd op een vierkante sokkel. De bouw vond plaats  in 1873 – 1874, het licht werd ontstoken op 1 oktober 1874. Deze vuurtoren heeft een hoogte van 54 meter, de lichthoogte bedraagt 59 meter. Om van het uitzicht vanaf de toren te kunnen genieten moeten er 253 treden beklommen worden, maar dan heb je ook wat.

038 – Strib


Op het noordwestelijke puntje van het Deense eiland Fünen ligt het plaatsje Strib. De gelijknamige vuurtoren had een oorspronkelijke hoogte van 6 meter, deze bleek echter onvoldoende te zijn. De huidige toren heeft een hoogte van 21 meter en is in bedrijft sinds 1900. Vanaf de brug die het vasteland met het eiland Fünen verbindt is de witte toren goed te zien. Hij markeert de ingang van het Kattegat naar de Kleine Belt. Zoals al eerder beschreven zijn de wateren rond Fünen een eldorado voor sportvissers, inmiddels is dit ook bij veel Egmonders bekend.


Coördinaten:  55°32.61' N - 09°45.50' O

037 – Lange Jaap


Er kan rustig gesteld worden dat naast de Brandaris op Terschelling de Lange Jaap tot één van de bekendste vuurtorens van Nederland gerekend kan worden. De vuurtoren bevindt zich in Huisduinen onder de rook van Den Helder. De toren is ontworpen door Q. Harder en gebouwd in 1878. De lichthoogte bedraagt 57 meter. Het is een gietijzeren toren, opgebouwd uit 68 ringen, er zijn 1088 gietijzeren platen en 21.446 moeren in gebruikt. Lange tijd is het de hoogste vuurtoren van Nederland geweest. Op de Maasvlakte staat een hogere toren, deze wordt echter binnenkort gesloopt en daarna mag de Lange Jaap zich weer de hoogste noemen. Sinds 1988 is de toren een Rijksmonument. Op de achtergrond is de toren Schulpengat te zien.


Coördinaten: 52°57'20.2'' N - 04°43'33.7'' O

036 – Årøsund


In het haventje van Årøsund in het zuiden van Denemarken staat dit vuurtorentje. Zoals enige weken geleden besproken qua uiterlijk gelijk aan de toren op het eilandje Årø. Dit eiland is met de pont in 10 minuten te bereiken.  Ook deze toren is in bedrijf sinds 1905, heeft een hoogte van 10 meter en een lichthoogte van 9 meter. Het is één van een serie kleine gietijzeren torens gemaakt tijdens de Duitse overheersing. De toren is geprefabriceerd door de Duitse firma Pintsch uit Fürstenwalde. In het haventje zijn nog maar een paar vissersboten te vinden, maar blijft een bezoek zeker waard.


Coördinaten:  55°15'43.7'' N - 09°42'44.1'' O

035 – Lichtschip Horns Rev


Horns Rev (ook bekend als Horns Reef) is een ondiep gebied in het oostelijk deel van de Noordzee. In Esbjerg, zeg maar het IJmuiden van Denemarken, ligt het gelijknamige  lichtschip. De ligplaats was in de Noordzee, zo’n 30 kilometer ten westen van Blavand. Menig lichtschip slijt zijn laatste roestige jaren als drijvend museum. Ook de Horns Rev, voornamelijk van hout gebouwd, is als museum ingericht. Aan boord is een goede indruk te verkrijgen over het veelal saaie bestaan ten tijde dat het schip nog operationeel was.

034 – Stavoren


Deze prachtige giertijzeren toren stamt uit 1884, is 16 meter hoog en heeft een lichthoogte van 15,3 meter. De toren is gegoten door Penn & Bauduin. Het lichttoestel is geleverd door Chance Brothers & Co uit Birmingham. Sinds 1999 heeft het de status van Rijksmonument. Stavoren is de oudste van de Friese elf steden en heeft een lange historie als havenstad achter de rug. De inwoners van Stavoren waren één van de eersten die via de Sont handel dreven in de Oostzee. Het licht op het zuidelijk havenhoofd vormt met de vuurtoren een lichtlijn voor het invaren van de haven.


Coördinaten:  52°53'16.5'' N - 05°21'26.3'' O

033 – Helnæs


De vuurtoren van Helnæs staat op een klein gelijknamig schiereilandje, vanaf het eiland Fünen (Denemarken) via een smalle landtong te bereiken. De toren is in gebruik sedert 1901, is 28 meter hoog en heeft een lichthoogte van 30 meter. Vele honderden zwaluwen gebruiken deze toren als broedplaats. De vuurtoren is toegankelijk, je moet dan wel 102 treden bedwingen om boven te komen. Langs de kust van Helnæs kun je heel goed vissen. De beste visstekkies vind je bij de landtong en bij de vuurtoren.


Coördinaten: 55°08'00.0'' N - 09°58'43.2'' O

032 – Rubjerg Knude


In het noorden van Jutland, niet ver van het bekendere Hirtshals, staat een vuurtoren die langzaam door wandelende duinen wordt verzwolgen. Het Rubjerg Knude Fyr is rond 1900 op een hoge klif gebouwd, zo’n 200 meter verwijderd van de zee. De toren is 23 meter hoog, de lichthoogte bedraagt 90 meter. Het is het op één na hoogste vuurtorenlicht van Denemerken. Rond de vuurtoren stond een viertal lichtwachterswoningen. Doordat zich duinen vormden tussen de zee en de toren was deze op een bepaald moment vanuit zee nog nauwelijks te zien. Pogingen het stuiven aan banden te leggen mislukten. In 1968 heeft men de strijd opgegeven en de vuurtoren aan zijn lot overgelaten. Ondertussen wandelen de duinen verder en kalft de kust steeds verder af. Op een gegeven moment zullen de duinen voorbij de toren schuiven. Dan rest alleen nog de afgrond.


Coördinaten: 57°26'57.2'' N - 09°46'28.7'' O

031 – Årø


Het vuurtorentje van Årø staat op het gelijknamige kleine eilandje. Het eiland is met een veerdienst  in luttele minuten vanuit  Årøsund te bereiken. Årø  is ca. 6 vierkante kilometer groot (of klein) en ligt in de Kleine Belt. Het herbergt een heerlijk wandel- en fietsgebied. Zoals heel veel torentjes in het zuiden van Denemarken in gebruik sinds 1905. Het zuiden van Denemarken stond toen onder Duits bewind. De vuurtoren is 13 meter hoog, terwijl de lichthoogte 12 meter bedraagt. In Årøsund staat een identiek torentje, echter zonder de rode band.


Coördinaten: 55°15'26.2''N - 09°43'36.8''O

030 – Harlingen


De vuurtoren van Harlingen werd in maart 1922 in gebruik genomen en kreeg een  elektrisch licht. Omdat men de stroomvoorziening in die tijd nog niet geheel vertrouwde diende een gaslamp als reservelicht. De lichthoogte bedraagt 21 meter. In 1976 werden veranderingen aan de havenmond aangebracht en werd de toren overbodig. Toch bleeft het vaste witte licht nog 22 jaar branden, waarna het in 1998 werd gedoofd. De vuurtoren heeft sinds 1980 een monumentale status. Er is momenteel een luxe hotelkamer in ondergebracht die zo in trek is dat er lange tijd van tevoren gereserveerd dient te worden.


Coördinaten: 53°10.500' N-  5°24.800' O

029 – Lichtschip Texel


Lichtschip Nr. 10 is gebouwd in 1952. Ook in dat jaar werd hij in dienst genomen ter hoogte van Den Helder, ongeveer 18 zeemijlen uit de kust. Daarnaast heeft het schip ook enkele jaren gelegen op de posities Noord-Hinder en Terschellingerbank en zelfs enkele maanden op de positie Vlieland Center. In 1993 werd het voorgoed binnengehaald en naar Den Helder gebracht, waar het nog steeds ligt. Het doet nu dienst als museum. Vrijwilligers zijn al jaren bezig het schip in zijn oorspronkelijke staat terug te brengen. Als je Den Helder binnenrijdt kun je het lichtschip bijna niet missen, het ligt afgemeerd naast de Oude Rijkswerf Willemsoord.


Coördinaten: 52°57.460' N-  4°46.230' O

028 – Fécamp


Grenzend aan Het Kanaal, in het noordelijk deel van Frankrijk ligt het plaatsje Fécamp.
Fécamp is een gemeente in het departement Seine-Maritime en ligt een kilometer of dertig ten noorden van Le Havre. Aan het einde van de noordpier staat de gelijknamige vuurtoren. Via de pier kun je er naar toe wandelen. De oorspronkelijke toren uit 1899 werd tijdens te Tweede Wereldoorlog vernietigd. De huidige toren is rond 1952 in gebruik genomen en heeft een lichthoogte van 15 meter. Het is een prachtig torentje, je kunt er omheen lopen en in de luwte genieten van het uitzicht, de zonsondergang of proberen een visje te verschalken. Als u ooit in de buurt komt is deze toren een bezoekje meer dan waard.


Coördinaten: 49° 45' 56.6" N  -  0° 21' 47.3" O

027 – Blåvandshuk


Op nog geen 40 kilometer boven Esbjerg staat in het toeristenplaatsje Blåvand de vuurtoren Blåvandshuk.  Gelegen aan de Fyrvej, oftewel Vuurtorenweg. Het is het meest westelijke puntje van Denemarken. De toren is dagelijks geopend. In de bijgebouwen van de vuurtoren is er een permanente tentoonstelling over de kustregio. De toren is in gebruik sinds 1900, is 39 meter hoog, heeft een lichthoogte van 55 meter en geeft iedere 20 seconden 3 lichtflitsen. In 1948 is de toren geëlektrificeerd en heeft nu een gloeilamp van 1000 Watt. De lens weegt 4 ton. Vanaf 1 november 2000 wordt de toren niet meer permanent bemand. Een lichtsensor zorgt nu voor het aan- en uitschakelen van het licht.


Coördinaten: 55° 33' 28.1" N - 8° 4' 59.8" O

026– Den Oever


De vuurtoren van Den Oever staat tegenwoordig aan het einde van de Afsluitdijk. Hij is gebouwd in 1885 en stond tot 1930 in het westelijk deel van Wieringen. In 1932 werd het torentje opgebouwd op de huidige locatie. Vanaf dat moment scheen het licht in de richting van het IJsselmeer en niet meer richting de Waddenzee. De in verval geraakte toren werd in 1969 vervangen door een identiek exemplaar. De toren is 14 meter hoog, de lichthoogte bedraagt 16 meter. Met rode en groene sectoren en een smalle witte sector gaf het licht leiding naar de ingang van de Stevinsluizen. Sinds 1998 is het een Rijksmonument. Op 15 april 2009 werd het licht gedoofd.


Coördinaten: 52°56'07.2'' N - 05°02'32.3'' O

025 – Phare du Rosédo


Iets ten noorden van Bretagne (Frankrijk) ligt het eilandje L’île de Bréhat, ook wel het bloemeneiland genoemd. Een korte boottocht brengt je er naar toe. Er rijden alleen wat tractoren van de plaatselijke bevolking rond. Een rondwandeling over het eiland is heel goed te doen. Er staan twee vuurtorens op het eiland, de Phare du Paon en de Phare du Rosédo.
Deze keer de Phare (vuurtoren) du Rosédo. In augustus 1944 werd de toren door de Duitsers verwoest, een paar jaar later weer hersteld. De toren is 13 meter hoog, de lichthoogte 29 meter.


Coördinaten: 48 º 51 '27” N - 3 º 0 '12” W 

024 – Elsehoved


Aan de oostkant van het eiland Fünen (Denemarken) ligt het gehuchtje Elsehoved. Het  vuurtorentje dat daar staat is bereikbaar via het met rotsbrokken bezaaide strand. Het torentje is gebouwd in 1894, is slechts 8 meter hoog en heeft een lichthoogte van 10 meter.
Zoals veel vuurtorentjes in Denemarken zijn ze vaak moeilijk te vinden. De locaties maken echter veel goed. Een aanrader voor liefhebbers van vissen en mensen die rust zoeken.


Coördinaten: 55°6.11 N - 10°46.48 O

023 – Hov


De vuurtoren van Hov staat in het noordoosten van het eiland Langeland in Denemarken. Hij is in bedrijf sinds 1893, is slechts 12 meter hoog en ook de lichthoogte is 12 meter. Vanaf het nabijgelegen parkeerterrein is het slecht een paar honderd meter om deze toren te bereiken. De heerlijke, bosrijke, glooiende natuur leent zich uitstekend voor het maken van wandel- en fietstochten. Vanuit Lohals worden zeevistochten aan boord van een viskotter georganiseerd.


Coördinaten: 55°08'47.3'' N - 10°57'19.2'' O

022 – Faro de Tostón

De vuurtoren van Tostón is gebouwd in 1897 en ligt een kilometer of vier ten noorden van El Cotillo op Fuerteventura (Canarische eilanden). De toren is omringd door vulkanische rotsen, met in de nabijheid prachtige witte stranden. De witte toren op de achtergrond is de oude toren. Er is een klein museum en gelegenheid om wat te eten of drinken Van hieruit is het volop genieten van de omgeving. De toren heeft een hoogte van 30 meter, terwijl de lichthoogte 35 meter is.


Coördinaten: 28° 42' 56.1" N - 14° 0' 48.8" W

Foto: Colette van Eck

021 – Cap Fréhel


Cap Fréhel is een landtong aan de Smaragdkust (Côte d’Emeraude) in noordoost Bretagne (Frankrijk). De kaap is tot beschermd natuurgebied verklaard. De rotswanden hebben op sommige plaatsen een hoogte van 70 meter. Op de kaap zijn twee vuurtorens gebouwd, de linker dateert uit 1650, de tweede en nieuwere toren is in zijn huidige staat in 1950 in gebruik genomen. Deze toren is 33 meter hoog en heeft een lichthoogte van 76 meter. Naast de Mont St. Michel is Cap Fréhel een enorme toeristische trekpleister in deze regio.


Coördinaten: 48°41'01.0'' N - 02°19'07.2'' W

020 - J.C.J. van Speyk in Egmond aan Zee


Het komende weekend staat Egmond aan Zee weer geheel in het teken van Egmond Pier Egmond en de Egmond Halve Marathon. Al jaren vindt de start plaats aan de voet van de van Speyk vuurtoren. Het lijkt me dan ook terecht om deze keer nog even de J.C.J. van Speyk terug te halen. Deze toren is natuurlijk een fantastisch stukje Egmond promotie. In de TV verslagen van de sportevenementen zit altijd wel een shot van de Van Speyk. En dan is een foto in combinatie met Le Champion, die dit jaar voor de 40e keer de Halve Marathon organiseert, naar mijn mening terecht.

019 – Marken


De vuurtoren van Marken heeft de bijnaam “Het Paard van Marken”. Om deze te bereiken is het een halfuurtje wandelen vanaf het parkeerterrein. De toren is in bedrijf sinds 1839, is 15,5 meter hoog en heeft een lichthoogte van 16 meter. Bijgaande foto is germaakt in februari van dit jaar, de bedreiging van het kruiend ijs viel toen wel mee. In het verleden is de naast de toren gebouwde lichtwachterswoning diverse malen door kruiend ijs vernield. De huidige bewoners zijn de uit Marken afkomstige Thijs en Liliane Spijker. “Het Paard” is niet aangesloten op het gangbare net voor gas, water en electriciteit. Kennelijk is dit unieke woonplekje het waard om te leren leven met een generator, gasflessen en aangevoerd water. In 1992 is het lichthuis vervangen door een identiek exemplaar. Het oude lichthuis is geplaatst bij het haventje van Marken.


Coördinaten: 52°27'35.5''N - 05°08'19.6''O

018 – Agger Tange


In het Noordwesten van Jutland (Denemarken) staat dit kleine vuurtorentje. Vanuit Thyborøn neem je de pont naar dit deel van Jutland. Aan de overkant gekomen een paar kilometer rijden en dan een wandeling over het strand of langs de duinen. Maar dat is meer dan de moeite waard. Het torenje, gebouwd in 1908, is net drie meter hoog en heeft iets liefelijks. Zoals langs de meeste Deense stranden is er geen mens te zien en heb je  volop gelegenheid de toren te bekijken en er foto’s van te maken. De lichthoogte van 8 meter is kennelijk voldoende om schepen op het Thyborøn kanaal goed te begeleiden op weg naar de Limfjord.


Coördinaten: 56°42'58.8'' N - 08°14'06.5'' O

017 – Texel (Eierland)


De vuurtoren van Texel (Eierland) staat op het noordelijk deel van het eiland in de buurt van De Cocksdorp. De toren werd in gebruik genomen in 1864. In de Tweede Wereldoorlog werd het licht door de Duitsers gedoofd. Begin 1945 werd de toren door Duits vuur zwaar beschadigd. In 1948 werd de toren hersteld en in 1950 van een nieuw licht voorzien. De vuurtoren is bijna 35 meter hoog terwijl de lichthoogte 53 meter bedraagt.


Coördinaten: 53°10'55.7'' N - 04°51'18.5'' O

016 – Nr. Vorupør


In het Noordwesten van Denemarken ligt het plaatsje Nørre Vorupør, waar deze prachtige houten vuurtoren staat. Nr. Vorupør is een klein toeristisch vissersplaatsje. Net als voorheen in Egmond worden de overgebleven vissersboten op het strand getrokken. De toren is in bedrijf sinds 1894 en is diverse malen verplaatst. De lichthoogte bedraagt 30 meter. Met 4 kabels wordt deze vuurtoren overeind gehouden.


Coördinaten: 56°57'28.6'' N - 08°22'14.8'' O

015 – De Ven


Deze nog steeds actieve toren bevindt zich aan de IJsselmeerdijk een kilometer of vier van Enkhuizen. Gebouwd in 1699 en operationeel vanaf 1700 is het één van de oudste torens in Nederland. De lichthoogte is 17 meter boven zeeniveau. Oorspronkelijk aangelegd, samen met de torens van Marken en Durgerdam, om vanuit Amsterdam de route naar de Waddenzee aan te geven. Sinds 1966 is de toren een rijksmonument. In april 2009 werd het licht gedoofd, maar na protest op 21 oktober 2009 toch weer ontstoken.


Coördinaten: 52°44'31.1'' N - 05°16'55.7'' O

014 – Point Pinos


Point Pinos Lighthouse is de oudste actieve vuurtoren aan de westkust van de Verenigde Staten van Amerika. Gebouwd en in gebruik genomen in 1855. Voor die tijd ongebruikelijk, maar de eeerste vuurtorenwachter was een vrouw. Ze ontving een salaris van $ 1000,- per jaar. In 1906 werd de toren door een aardbeving (Californië is een risicogebied) zwaar beschadigd. De vuurtoren moest afgebroken worden, werd met gewapend beton weer opgebouwd en in 1907 weer in gebruik genomen.


Foto: Henk Joosten

013 – Hirtshals


In het noorden van Denemarken ligt de havenplaats Hirtshals. Van hieruit vertrekken de ferry’s naar Kristiansand  en Larvik (Noorwegen). Deze vuurtoren is al werkzaam sinds 1863, werd in 1947 geëlectrificeerd en werkt sinds 1973 geheel automatisch. De toren is 35 meter hoog terwijl de lichthoogte 57 meter bedraagt. Zoals zo veel torens in Denemarken kan ook deze bezichtigd worden. Meestal is een kleine bijdrage voldoende om de toren vrij te kunnen beklimmen. Rond de toren zijn nog veel bunkers van de tweede wereldoorlog te vinden. Er is zelfs een bunkermuseum gevestigd.


Coördinaten: 57°35'05.2'' N - 09°56'30.8'' O

012 – Ameland


De vuurtoren van Ameland wordt soms Bornrif genoemd, alhoewel deze toren bij de bouw geen naam heeft meegekregen. De toren is in 1880 in opdracht van koning Willem III gebouwd, werd in afzonderlijke segmenten naar Ameland verscheept die ter plaatse op elkaar geplaatst werden. De vuurtoren is 55 meter hoog, telt 15 verdiepingen. Je kunt de toren bezichtigen maar je moet 236 traptreden beklimmen om bovenin te komen.


Coördinaten: 53°26'57.3'' N - 05°37'32.2'' O

011 – Granville


De vuurtoren van Granville staat aan de zuidkant van Normandië op de rots van Granville, bekend als Cap Lihou. De toren werd in 1924 geëlektrificeerd en licht staat zo’n 52 meter boven de zeespiegel. Tijdens de Tweede Wereldoorlog hadden de Duitsers deze vuurtoren in camouflagekleuren beschilderd. Tot 1996 werd bij mist om de 15 seconden een signaal uitgezonden door middel van een claxongeluid.


Coördinaten: 48°50'07'' N - 01°36'47'' O

010 – La Martre


Deze toren staat in Canada, ten oosten van Québec. Hij is genoemd naar de nabijgelegen Marten Creek en straalt zijn licht over de St. Lawrence rivier. De bouw werd voltooid in 1906.Hij heeft een unieke, achthoekige, houten structuur. De vuurtorenwachter genoot hier veel aanzien, hetgeen de jaloezie van de plaatselijke priester opwekte. Er staan zo’n 45 vuurtorens in deze regio. Liefhebbers worden enthousiast gemaakt een speciale “Lighthouse Trail” te volgen.


Foto: Colette van Eck

009 – Grisetåodde


Dit prachtige torentje ligt op een landtong aan de Limfjorden in het noorden van Jutland (Denemarken) en markeert de oostelijke ingang van de Oddesund zeestraat. De toren is in bedrijf sinds 1909. De lichthoogte is slechts 8 meter.


Coördinaten: 56°34'50.4'' N - 08°33'58.4'' O

008 – Urk


In bedrijf sinds 1845, de toren is 18,5 meter hoog, telt 4 verdiepingen en heeft 65 traptreden. De lichthoogte bedraagt 27 meter. De vuurtoren is de enige langs het IJsselmeer die de beschikking heeft over een draailicht (hierbij staat de lamp stil en draait de lens). De toren is sinds 1980 een Rijksmonument. In 2009 is een nieuw koperen dak aangebracht.


Coördinaten: 52°39.690’ N - 5°35.524’ O

Grønningen

Deze vuurtoren ligt op een klein eiland voor de Noorse kust en markeert de ingang  van de”Østergapet” vlak voor Kristiansand. De foto is genomen vanaf de veerboot tussen Hirtshals (Denemarken) en Kristiansand. De toren is in bedrijf sinds 1878, de lichthoogte is 18 meter.
De vuurtoren is sinds 1980 geautomatiseerd en sindsdien onbemand, maar toegankelijk voor dagbezoeken en overnachtingen. Echter, de omstandigheden om te landen zijn moeilijk en aankomst en vertrektijden niet gemakkelijk te voorspellen. De toren is een historisch monument.


Coördinaten: 58° 4' 53'' N - 08° 5' 16'' O


Foto: Jos Glorie

006 – Vlieland


De vuurtoren van Vlieland is gelegen op het Vuurboetsduin net buiten het dorp Oost-Vieland. De toren is zelf maar krap 17 meter hoog, maar door de hoge ligging van 36 meter schijnt het licht van de toren 53 meter boven de zeespiegel. De vuurtoren is in 1909 op Vlieland ontstoken, daarvoor deed hij dienst in IJmuiden. In 1929 is naast de vuurtoren een uitkijkpost op palen gebouwd. In 1986 is de koepel geheel vernieuwd. Elke vuurtoren heeft een eigen karakter, die van de vuurtoren van Vlieland is 2 seconden aan, 2 seconden uit.Vanaf de vuurtoren kunt u genieten van een fantastisch uitzicht over het eiland, de Noordzee en Waddenzee.


Coördinaten: 53°17'44.3'' N - 05°03'29.6'' O

005 - Cabo de Sao Vicente


De vuurtoren Cabo de Sao Vicente ligt op het het zuidwestelijke puntje van Europa in de Portugese Algarve. Het is de oudste vuurtoren in Portugal. De Cabo (kaap) is genoemd naar Vncentius van Zaragossa. De 24 meter hoge en 150 jaar oude vuurtoren is de enige bebouwing in de wijde omgeving en gebouwd op de ruïnes van een oud klooster waarvan enkele restanten nog steeds zichtbaar zijn. Met een zichtwijdte van 90 kilometer is dit één van de belangrijkste bakens langs de Atlatische kust.


Coördinaten: 37°01'23.3'' N - 08°59'45.2'' W

004 – Taksensand


Deze vuurtoren ligt op het eiland Als in Denemarken, een kilometer of vijf ten noorden van Fynshav. Vanuit Fynshav gaat de veerboot naar Fünen (Fyn). Het zal niet vaak voorkomen dat een vuurtoren op het strand staat. De toren werd gebouwd in 1905, in de tijd dat Als nog deel uitmaakte van het Duitse rijk en had een oorspronkelijke hoogte van 32 meter. In 1953 werd de toren verlaagd naar de huidige 19 meter. Het licht is nu alleen nog nodig voor lokaal vaarverkeer.


Coördinaten : 55° 1.0' N - 09° 58.0' O

003 – Schiermonnikoog


De rode vuurtoren van Schiermonnikoog, ook "Noordertoren" of "Buitentoren" genoemd, werd in 1853 gebouwd en is één van de weinige torens in Nederland die nog continu bemand wordt.  De twaalf ramen onder de bovenkant werden in 1951 aangebracht. In 1998 is de toren rood geschilderd. De lichthoogte is 44 meter.


Coördinaten: 53°29'12.1'' N - 06°08'47.3'' O

002 - Kjelds Nor


Gelegen op het zuidelijkste puntje van het Deense eiland Langeland. Om bovenin te komen moet men 147 treden beklimmen. De toren is in bedrijf sinds 1905. In 1991 werd het licht geautomatiseerd. Hij is 34 meter hoog en heeft een lichthoogte van 39 meter.


Coördinaten: 54° 43' 51.8'' N - 10° 43' 17.2'' O

001 - J.C.J. van Speyk in Egmond aan Zee


In de media wordt de naam vaak geschreven als Van Speijk, op de toren staat echter J.C.J van Speyk. Deze toren werd in 1834 uitgekozen als J.C.J van Speykmonument, ter nagedachtenis aan luitenant-ter-zee Van Speyk, die liever de lucht in vloog dan zijn schip over te geven aan de Belgische vijand. Hij stak de voorraad kruit aan boord aan op 5 februari 1831. Behalve Van Speyk, vonden ook 25 andere bemanningsleden en een aantal Belgen de dood bij de ontploffing. De vuurtoren is in bedrijf sinds 1834, is 28 meter hoog en heeft een lichthoogte van 37 meter.


Coördinaten: 52° 37' 08.5'' N - 04 °37' 18.4'' O